Letra i dytë te Pjetrit 3
1 Të dashtun, kjo asht tash letra e dytë që po jau shkruj. Si në të parën, edhe në këtë po du me jau zgju mendjen e kthjellët përmes kujtimit, 2 që me ju ra në men fjalët që janë thanë ma herët pi pejgamberët e shenjtë, edhe urdhnimet e Zotnisë e Shpëtimtarit, që ju janë kallxu pi apostujt tuej. 3 Mbi krejt, duhet ta dini këtë: në ditët e fundit kanë me ardhë përqeshës që kanë me përqeshë. Ata kanë me ecë simas dëshirave të veta 4 edhe kanë me thanë: „Ku asht pra prania e tij e premtume? Qysh pi ditës kur kanë vdekë të parët tonë, krejt po vazhdon qashtu si pi fillimit të krijimit.“
5 Ata me qëllim nuk e marrin parasysh faktin që moti ka pasë qiell edhe tokë, që me fjalën e Zotit qëndronte fort, e dalun pi ujit edhe në mes të ujit, 6 edhe që përmes këtyne bota e atëhershme u shkatërru kur u përmbyt me ujë. 7 Po me të njejtën fjalë, qielli edhe toka që ekzistojnë tash, janë rujtë për zjarr, për ditën e gjykimit edhe të shkatërrimit të njerzve që s’e respektojnë Zotin.
8 Ama këtë mos e harroni, të dashtun: te Jehovaj nji ditë asht si 1000 vjet, edhe 1000 vjet si nji ditë. 9 Jehovaj nuk asht i ngadalshëm me premtimin e vet, qysh mendojnë disa, po asht i durueshëm me ju, sepse nuk don që dikush me u shkatërru, po don që krejt me ardhë te pendimi. 10 Po dita e Jehovajt ka me ardhë si hajn. Atë ditë qielli ka me kalu me ushtimë, elementet e nxehta flakë kanë me u shpërbà, edhe toka bashkë me veprat në të kanë me u zbulu.
11 Pra, masi krejt këto sene kanë me u shpërbà kështu, mendoni çfarë njerzish duhet me qenë ju! Veprat edhe sjellja juej duhet me qenë të shenjta edhe me tregu përkushtim ndaj Zotit, 12 derisa e pritni praninë e ditës së Jehovajt edhe e mbani fort në mend, përmes së cilës qielli ka me u kallë flakë, edhe elementet kanë me u shkri pi nxehtësia e madhe. 13 Megjithatë, ka nji qiell të ri edhe nji tokë të re që po i presim simas premtimit të tij, edhe në to ka me banu drejtësia.
14 Prandaj, të dashtun, masi po i pritni këto, boni krejt qka mundeni që në fund aj me ju gjetë pa njolla, pa të meta edhe në paqe. 15 Përveç kësaj, shiheni durimin e Zotnisë tonë si shpëtim. Për këtë ju ka shkru edhe vllau jonë i dashtun Pavli, simas mençurisë që ju ka dhanë. 16 Aj flet për këtë në krejt letrat e veta. Mirëpo, disa sene në to janë të vështira me u kuptu, edhe njerzt e paditun e të paqëndrueshëm i shtrembërojnë, qysh bojnë edhe me Shkrimet tjera, për shkatërrimin e vet.
17 Prandaj, masi e dini këtë përpara, të dashtun, kini kujdes që mos me u mashtru pi gabimi i të paligjshmëve, mos me u marrë me ta edhe mos me e humbë qëndrueshmërinë tuej. 18 Përkundrazi, vazhdoni me u rritë në mirësinë e pameritume edhe në njohurinë për Zotninë e Shpëtimtarin tonë Jezu Krisht. Atij i takon lavdia tash edhe deri në ditën e përjetësisë. Amin.