Historia e Apostujve 10
1 Në Cezare ishte nji burrë me emnin Kornel, oficer i njësisë që quhej Njësia Italiane. 2 Aj ishte njeri shumë besimtar, që bashkë me krejt shpinë e vet kishte respekt të thellë për Zotin. Shpesh ju jepte diçka të vorfnive edhe vazhdimisht i lutej Zotit me përgjërim. 3 Rreth orës së 9-të të ditës, aj pa qartë në nji vegim nji melaqe të Zotit tu hi te aj edhe tu i thanë: „Kornel!“ 4 Korneli e kqyri i frikësum edhe pyti: „Qka asht, Zotni?“ Aj i tha: „Lutjet tua kanë hypë te Zoti, edhe aj i ka pa ndihmat që ja ke dhanë të vorfnive, edhe i mban në mend. 5 Tash dërgo burra në Jopë edhe thirre nji burrë me emnin Simon, që quhet edhe Pjetër. 6 Aj asht mysafir te Simoni, nji lëkurëpunues që e ka shpinë afër detit.“ 7 Sapo shkoi melaqja që foli me të, Korneli i thirri dy shërbëtorë të vet edhe nji ushtar shumë besimtar pi atyne që i shërbejshin. 8 Jau kallxoi krejt edhe i dërgoi në Jopë.
9 Të nesërmen, derisa ata po vazhdojshin udhën edhe po i afroheshin qytetit, Pjetri hypi në kulm të shpisë rreth orës së 6-të për me u lutë. 10 Po e mori uri e madhe edhe deshti me hangër diçka. Derisa po përgatitej ushqimi, aj ra në nji gjendje vegimi. 11 E pa qiellin të hapun edhe diçka si nji pëlhurë të madhe liri tu zhdrypë. Ajo po zhdrypte në tokë e kapun për katër cepat. 12 Në të kishte lloj-lloj kafshësh me katër kambë, zvarranikë të tokës edhe zogj të qiellit. 13 Pastaj nji za i tha: „Çohu, Pjetër, preji edhe ha!“ 14 Po Pjetri ju përgjigj: „Kurrsesi, Zotni! Unë kurrë s’kam hangër diçka të ndotun a të papastër.“ 15 Zani i foli për herë të dytë edhe i tha: „Mos e quj të ndotun atë që Zoti e ka pastru.“ 16 Kjo ndodhi edhe për herë të tretë, e menjëherë mas kësaj krejt ajo u mor nalt në qiell.
17 Derisa Pjetri hala po mendohej qka domethanë vegimi që kishte pa, burrat që i kishte dërgu Korneli veç kishin pytë për shpinë e Simonit edhe po rrishin te dera. 18 Ata thirrën edhe pytën a ishte aty mysafir Simoni, që quhet edhe Pjetër. 19 Derisa Pjetri hala po mendonte për vegimin, fryma i tha: „Kqyr! Tre burra po të kërkojnë. 20 Prandaj çohu, zhdryp poshtë edhe nisu me ta. Mos ki kurrfarë dyshimi, sepse unë i kam dërgu.“ 21 Atëherë Pjetri zhdrypi te burrat edhe tha: „Unë jom aj që po e kërkoni. Pse keni ardhë?“ 22 Ata ju përgjigjën: „Korneli, nji oficer, nji burrë i drejtë që ka frikë pi Zotit edhe për të cilin krejt populli i Judenjve flet mirë, ka marrë udhëzim pi Zotit përmes nji melaqeje të shenjtë, që me të thirrë në shpinë e vet edhe me i ngu ato që ke me i thanë.“ 23 Atëherë aj i thirri mrena edhe i priti si mysafirë.
Të nesërmen u çu edhe u nis me ta. Disa pi vllaznive në Jopë shkun bashkë me të. 24 Të nesërmen arriti në Cezare. Korneli, natyrisht, po i priste, edhe i kishte thirrë të afërmit e vet edhe shoktë e ngushtë. 25 Kur Pjetri hini mrena, Korneli i doli përpara, ra te kambët e tij edhe i tregoi nderim. 26 Po Pjetri e ngriti edhe i tha: „Çohu, edhe unë jom veç njeri.“ 27 Derisa po fliste me të, hini mrena edhe gjeti shumë njerz të mbledhun aty. 28 Ju tha: „Ju e dini që nji Jude s’i lejohet me pasë shoqni a me shku te nji njeri pi nji kombi tjetër. Po Zoti ma ka kallxu që asnji njeri mos me e qujtë të ndotun a të papastër. 29 Për qata erdha pa kundërshtu fare kur më thirrët. E tash po du me ditë pse më keni thirrë.“
30 Atëherë Korneli kallxoi: „Para katër ditësh, tamam në këtë orë, në orën e 9-të, isha tu u lutë, kur papritmas m’u shfaq para meje nji burrë me rroba që shkëlqejshin 31 edhe tha: ‘Kornel, lutja jote asht ngu, edhe Zoti i ka mbajtë në mend ndihmat që ja ke dhanë të vorfnive. 32 Prandaj dërgo dikon në Jopë edhe thirre Simonin, që quhet edhe Pjetër. Aj asht mysafir te Simoni, nji lëkurëpunues, shpija e të cilit asht afër detit.’ 33 Prandaj menjëherë dërgova dikon te ti, edhe ti bane mirë që erdhe. Tash jemi krejt këtu para Zotit, për me i ngu krejt ato që Jehovaj të ka urdhnu me na i thanë.“
34 Atëherë Pjetri nisi me folë. Tha: „Tash përnime po e kuptoj që Zoti nuk mban anë, 35 po në çdo komb e pranon njeriun që ka respekt të thellë për të edhe bon atë që asht e drejtë. 36 Aj ja ka dërgu fjalën bijve të Izraelit, për me ju shpallë lajmin e mirë të paqes përmes Jezu Krishtit. Ky asht Zotnia i krejtve. 37 Ju e dini për qka u fol, së pari në Galile e pastaj në krejt Judenë, mas pagëzimit që e predikoi Gjoni: 38 për Jezusin pi Nazaretit, qysh Zoti e vajosi me frymë të shenjtë edhe me fuqi, edhe qysh aj kaloi nëpër vend, bani mirë edhe i shëroi krejt ata që vujshin nën pushtetin e Djallit, sepse Zoti ishte me të. 39 Edhe na jemi dëshmitarë për krejt ato që aj i bani në vendin e Judenjve edhe në Jerusalem. Po ata e mbytën tu e varë në shtyllë. 40 Megjithatë, Zoti e ringjalli ditën e tretë edhe e lejoi me u shfaqë, 41 jo krejt popullit, po neve, dëshmitarëve që Zoti i kishte caktu përpara. Na hëngrëm edhe pimë me të pasi u ringjall pi të dekuneve. 42 Aj na urdhnoi me i prediku popullit edhe me dëshmu mirë se aj asht ai që Zoti e ka caktu gjykatës të të gjallëve edhe të dekuneve. 43 Për të dëshmojnë krejt pejgamberët, që secilit që beson në të, ju falen gjynahet përmes emnit të tij.“
44 Derisa Pjetri hala po fliste për këto sene, fryma e shenjtë erdh mbi krejt ata që po e ngojshin fjalën e Zotit. 45 Besimtarët e rrethpremë që kishin ardhë me Pjetrin u habitën, sepse dhurata e frymës së shenjtë po derdhej edhe mbi njerz pi kombe tjera. 46 Sepse po i nijshin tu folë në gjuhë të huja edhe tu e lavdëru Zotin. Atëherë Pjetri tha: 47 „A mundet dikush me ua ndalu ujin këtyne njerzve, që kanë marrë frymën e shenjtë qysh edhe na?“ 48 Dhe urdhnoi që të pagëzoheshin në emën të Jezu Krishtit. Pastaj ata ju lutën me nejtë edhe disa ditë aty.