Romakëve 7
1 A nuk e dini, vllazën, se po ju flas njerzve që e njihni Ligjin, që Ligji asht zot mbi njeriun për aq kohë sa aj jeton? 2 Për shembull, nji gru e martume asht e lidhun me ligj me burrin e vet derisa aj jeton. Po nëse burri i saj vdes, ajo lirohet pi ligji i burrit të vet. 3 Prandaj, derisa burri i saj asht gjallë, ajo ka me u qujtë kurorëshkele nëse shkon me nji tjetër. Po nëse burri i saj vdes, ajo asht e lirë pi ligji i tij, edhe nuk asht kurorëshkele nëse martohet me nji burrë tjetër.
4 Po qashtu edhe ju, vllaznit e mi, përmes trupit të Krishtit keni vdekë ndaj Ligjit, që me i taku nji tjetri, atij që u ringjall pi të dekuneve. Kështu mundemi me dhanë fryt për Zotin. 5 Sepse kur jetojshim në pajtim me trupin gjynahqar, pasionet gjynahqare që u zgjuan përmes Ligjit veprojshin në trupin tonë, edhe jepnim fryt që çon në vdekje. 6 Po tash jemi liru pi Ligji, sepse kemi vdekë ndaj asaj që na mbante të kufizum. Kështu mundemi me qenë robër në nji kuptim të ri, përmes frymës, e jo në kuptimin e vjetër, përmes Ligjit të shkruem.
7 Qka me thanë pra? A asht Ligji gjynah? Kurrsesi! Në fakt, pa Ligjin nuk kisha me e njoftë gjynahin. Për shembull, nuk kisha me e kuptu lakminë, po të mos kishte thanë Ligji: „Mos lakmo.“ 8 Po gjynahi, përmes këtij urdhnimi, gjeti rast me zgju në mu lloj-lloj lakmish. Sepse pa Ligj, gjynahi ishte i vdekun. 9 Ma herët unë në njifarë mënyre isha i gjallë pa Ligj. Po kur erdh urdhnimi, gjynahi u ngjall, kurse unë vdiqa. 10 Edhe urdhnimi që duhej me çu në jetë, e pashë që çoi në vdekje. 11 Sepse gjynahi, përmes urdhnimit, gjeti rast me më mashtru edhe me më mbytë. 12 Pra, Ligji vetë asht i shenjtë, edhe urdhnimi asht i shenjtë, i drejtë edhe i mirë.
13 A më solli pra vdekjen diçka që asht e mirë? Kurrsesi! Po gjynahi e bani këtë, që me u pa qartë se aj asht që po më sjell vdekje përmes asaj që asht e mirë. Kështu gjynahi, përmes urdhnimit, u bo edhe ma i keq. 14 Sepse e dimë që Ligji vjen përmes frymës, po unë jom njeri i vdekshëm, i shitun nën gjynah. 15 Sepse nuk po e kuptoj qka po boj. Nuk po boj atë që du, po atë që e urrej, qatë po e boj. 16 Po nëse boj atë që nuk du, po pajtohem që Ligji asht i mirë. 17 Mirëpo tash nuk jom ma unë aj që po e boj, po gjynahi që banon në mu. 18 Sepse e di që në mu, domethanë në trupin tem gjynahqar, nuk banon kurgjo e mirë. E kam dëshirën me bo atë që asht e mirë, po nuk e kam aftësinë me e kry. 19 Sepse të mirën që du me e bo, nuk po e boj, po të keqen që nuk du me e bo, qatë po e boj. 20 E nëse tash boj atë që nuk du, atëherë nuk jom ma unë që po e kryj, po gjynahi që banon në mu.
21 Pra, te vetja po e shoh këtë ligj: kur du me bo atë që asht e drejtë, e keqja asht aty te unë. 22 Sa i përket njeriut që jom përbrenda, përnime kam kënaqësi në Ligjin e Zotit, 23 po në trupin tem po shoh nji ligj tjetër, që lufton kundër ligjit të mendjes teme. Aj më bon rob të ligjit të gjynahit që asht në trupin tem. 24 I mjeri unë! Kush ka me më liru pi trupi që asht i dorëzum te kjo vdekje? 25 Faleminderit Zotit përmes Jezu Krishtit, Zotnisë tonë! Pra, unë vetë me mendjen teme jom rob i Ligjit të Zotit, po me trupin tem gjynahqar jom rob i ligjit të gjynahit.