Jakobit 2
1 Vllaznit e mi, a po e keni besimin në Zotninë tonë të lavdishëm Jezu Krisht, e në të njejtën kohë po mbani anë? 2 Ta zamë se në mbledhjen tuej hyn nji burrë me unaza ari në gishta edhe me rroba të bukura, po hyn edhe nji i vorfën me rroba të papastra. 3 A e kqyrni atë me rroba të bukura me pëlqim edhe i thoni: „Ulu këtu në këtë vend të mirë!“, kurse të vorfnit i thoni: „Ti rri në kambë!“, ose: „Ulu aty poshtë te stoli i kambëve të mia!“? 4 Nëse asht kështu, a nuk keni bo dallime mes veti, edhe a nuk jeni bo gjykatës që japin gjykime të padrejta?
5 Ngoni, vllaznit e mi të dashtun! A nuk i ka zgjedhë Zoti ata që për botën janë të vorfën, që me qenë të pasun në besim edhe trashëgimtarë të mbretnisë që ja ka premtu atyne që e dojnë? 6 Po ju i përbuzni të vorfnit. A nuk janë të pasunit ata që ju shtypin edhe ju tërheqin para gjyqit? 7 A nuk e shajnë ata emnin e mirë që ju asht dhanë? 8 Nëse pra e mbani ligjin mbretnor që gjindet në Shkrime: „Duaje të afërmin tand si veten“, po boni mirë. 9 Po nëse vazhdoni me mbajtë anë, po boni gjynah edhe Ligji ju nxjerr si shkelës të ligjit.
10 Sepse kush e mban krejt Ligjin, po gabon në veç nji pikë, aj asht bo shkelës i krejt Ligjit. 11 Sepse aj që tha: „Mos bo kurorëshkelje“, tha edhe: „Mos mbyt.“ Nëse tash nuk bon kurorëshkelje, po mbyt, je bo shkelës i ligjit. 12 Vazhdoni me folë edhe me vepru si ata që nji ditë kanë me u gjyku simas ligjit të nji populli të lirë. 13 Sepse ai që nuk vepron me dhimt, ka me u gjyku pa dhimt. Dhimta fiton mbi gjykimin.
14 Qka dobie ka, vllaznit e mi, nëse dikush thotë që ka besim, po nuk e dëshmon me vepra? A mundet ky besim me e shpëtu? 15 Nëse vllaznit a motrat nuk kanë qka me veshë edhe nuk kanë ushqim të mjaftueshëm për ditën, 16 po njoni pi jush ju thotë: „Shkoni në paqe! Vishuni ngrohtë edhe ngopuni“, e nuk ju jepni atë që ju duhet për jetë, qka dobie ka kjo? 17 Qashtu asht edhe me besimin pa vepra: vetvetiu asht i vdekun.
18 Megjithatë, dikush ka me thanë: „Ti ke besim, kurse unë mundem me tregu vepra. Ma trego besimin tand pa vepra, e unë kam me ta tregu besimin tem përmes veprave të mia.“ 19 Ti beson që ka veç nji Zot, a po? Mirë po bon. Po edhe shpirtnat e këqij besojnë edhe dridhen pi frika. 20 Po a nuk po don me e kuptu, o njeri sipërfaqësor, që besimi pa vepra asht i padobishëm? 21 A nuk u shpall i drejtë Ati jonë Abrahami përmes veprave, pasi e ofroi birin e vet Isakun mbi altar? 22 Po e sheh: besimi i tij punoi bashkë me veprat e tij, edhe përmes veprave, besimi i tij u bo i plotë, 23 edhe u përmbush Shkrimi që thotë: „Abrahami i besoi Jehovajt, edhe kjo ju llogarit si drejtësi“, edhe aj u qujt mik i Jehovajt.
24 Pra, siç po e shihni, njeriu shpallet i drejtë përmes veprave, e jo vetëm përmes besimit. 25 A nuk u shpall po ashtu edhe Rahaba, prostituta, e drejtë përmes veprave, pasi i priti mirë lajmëtarët si mysafirë edhe i dërgoi me shku nëpër nji udhë tjetër? 26 Po, qysh trupi pa frymë asht i vdekun, qashtu edhe besimi pa vepra asht i vdekun.