Ezekiel 17
1 Prapë m'ka ardhë nji porosi pi Jehovait. Ajo thoshte:
2 «O bir i njeriut, trego nji gjëegjëzë edhe thuaje nji fjalë t'urtë për popullin e Izraelit.
3 Thuaj: ‘Këto jonë fjalët e Zotit Sovran Jehova: “Nji shqiponjë e madhe, me krahë t'mdhej e t'gjatë, edhe me shumë pupla me ngjyra t'ndryshme, ka ardhë n'Liban edhe e ka marrë majën e nji kedri.
4 E ka këputë lastarin ma t'naltë, e ka çu n'vendin e tregtarëve edhe e ka vendosë n'nji qytet tregtarësh.
5 Pastaj ka marrë pak pi farës së atij vendi edhe e ka mbjellë n'nji arë pjellore. E ka mbjellë si nji shelg, aty ku ka pasë shumë ujë.
6 Fara ka mbirë edhe asht ba nji hardhi e ulët që u përhap shumë. Degët e saj u kthejshin kah mrena, kurse rrënjët i rriteshin përfundi. Kështu asht ba nji hardhi që ka nxjerrë lastarë t'ri edhe i ka shtri degët.
7 Pastaj ka ardhë nji shqiponjë tjetër e madhe, me krahë shumë t'fuqishëm edhe t'gjatë. Atëherë kjo hardhi i ka shtri rrënjët me lakmi kah ajo shqiponjë, larg leheve ku u konë e mbjellun, edhe i ka zgjatë degët kah ajo, që shqiponja me e ujitë.
8 Po hardhia veç u konë e mbjellun n'nji arë t'mirë, ku ka pasë shumë ujë, që me i rritë degët, me dhanë fryte edhe me u ba nji hardhi madhështore.”’
9 Thuaj: ‘Këto jonë fjalët e Zotit Sovran Jehova: “A ka me përparu kjo hardhi? A s'ka me ia shkulë dikush rrënjët, me ia kalbë frytet edhe me ia tha lastarët? Ka me u tha aq shumë, sa që s'ka me pasë nevojë as për krah t'fortë, as për shumë njerëz, për me e shkulë bashkë me rrënjë.
10 A ka me përparu edhe nëse mbillet n'nji vend tjetër? A s'ka me u tha krejt kur t'i fryjë era e lindjes? Ka me u tha aty n'lehet ku ka mbirë.”’»
11 Prapë m'ka ardhë nji porosi pi Jehovait. Ajo thoshte:
12 «Thuji, t'lutna, këtij populli që s'bindet: ‘A s'po e kuptoni qka domethanë krejt kjo?’ Thuaj: ‘Mbreti i Babilonisë ka ardhë n'Jerusalem, e ka marrë mbretin edhe burrat udhëheqës, edhe i ka çu n'Babiloni.
13 E ka marrë edhe njanin pi pasardhësve t'familjes mbretnore, ka ba nji marrëveshje me të edhe e ka shti me u betu. Pastaj i ka marrë burrat me nam t'atij vendi,
14 që mbretnia me mbetë e dobët e mos me mujtë me u ngritë. Veç nëse i përmbahej marrëveshjes, mbretnia mundej me vazhdu me ekzistu.
15 Po n'fund mbreti ka ngritë krye kundër tij, kur i ka çu lajmëtarët e vet n'Egjipt për me marrë kuaj edhe nji ushtri t'madhe. A ka me ia dalë? A ka me i shpëtu dënimit aj që ban kështu? A munet me e thy marrëveshjen edhe prapë me shpëtu?’
16 ‘“Pasha jetën teme!”, thotë Zoti Sovran Jehova. “Aj ka me vdekë n'Babiloni, aty ku jeton mbreti që e ka ba mbret. Aj e ka përbuzë betimin që ia ka dhanë atij mbreti edhe e ka thy marrëveshjen me të.
17 Ushtria e madhe e faraonit edhe ushtarët e tij t'shumtë s'kanë me i ndihmu n'luftë, kur të ndërtohen rampat edhe muret për rrethim, për me ua marrë jetën shumë njerëzve.
18 Aj e ka përbuzë betimin edhe e ka thy marrëveshjen. Edhe pse e ka dhanë fjalën, i ka ba krejt këto edhe s'ka me shpëtu.”’
19 ‘Prandaj, kështu thotë Zoti Sovran Jehova: “Pasha jetën teme! Aj e ka përbuzë betimin tem edhe e ka thy marrëveshjen teme, e unë kam me ia kthy pasojat e krejt kësaj.
20 Kam me ia hedhë rrjetën teme edhe aj ka me u zanë n'rrjetën teme t'gjuetisë. Kam me e çu n'Babiloni edhe atje kam me e gjyku për pabesnikërinë e tij ndaj meje.
21 Krejt ushtarët e tij që kanë me ikë, kanë me ra pi shpata, e ata që kanë me mbetë kanë me u shpërnda n'krejt drejtimet. Atëherë keni me e kuptu që unë vetë, Jehovai, kom folë.”’
22 ‘Kështu thotë Zoti Sovran Jehova: “Unë kam me e marrë nji lastar t'ri pi maja e nji kedri t'naltë edhe kam me e mbjellë. Pi maja e degëve t'tij kam me e këputë nji lastar t'ri e t'butë, edhe unë vetë kam me e mbjellë n'nji mal t'naltë e madhështor.
23 Kam me e mbjellë n'nji mal t'naltë t'Izraelit. Degët e tij kanë me u rritë, ka me dhanë fryte edhe ka me u ba nji kedër madhështor. Lloj-lloj zogjsh kanë me ba fole n'degët e tij edhe kanë me jetu n'hijen e gjetheve t'tij.
24 Edhe krejt pemët e fushës kanë me e kuptu që unë vetë, Jehovai, e kom ulë pemën e naltë edhe e kom ngritë pemën e ulët. E kom tha pemën e gjelbër edhe e kom ba me lulëzu pemën e thatë. Unë vetë, Jehovai, kom folë edhe e kom ba.”’»