Isaia 22
1 Nji fjalë për luginën e vegimit: Qka
ki ti? Pse keni hyp krejt n'kulme?
2 Në ty ka pas shumë gjallni, ti
u konë nji qytet plot zhurmë, nji vend
plot gëzim. Të vramët e tu s'jonë
vra me shpatë, as s'jonë dekë n'betejë.
3 Krejt sundimtarët e tu t'egër kanë ik bashkë. I
kanë zanë rob pa pas nevojë me përdorë
hark. Krejt ata që i kanë gjetë, i kanë
zanë rob, edhe pse kishin ik shumë larg.
4 Për qata kom thanë: «Largojeni shikimin pi
meje e unë kom me kajt me
lot t'hidhur. Mos ngulni kambë me m'ngushllu
për shkak t'shkatërrimit t'popullit tem, t'bijës teme.
5 Se asht nji ditë plot pështjellim, humbje
e panik, që vjen pi Zotit Sovran,
Jehovait, Zotit t'ushtrive, n'luginën e vegimit.
Muri ka me u rrënu e nji
britmë ka me jeho deri te mali.
6 Elami e merr këllëfin me shigjeta e vjen
me qerre lufte ku ka njerëz, edhe
me kuaj, e Kiri ia heq mbulesën mburojës.
7 Luginat e tua ma t'bukura kanë me
u mbush me qerre lufte, e
kuajt kanë me u rreshtu te porta.
8 Edhe mbrojtja e Judës ka me u hjekë.
Atë ditë keni me kqyr kah depoja e armëve e Shtëpisë së Pyllit.
9 Keni me i pa çarjet e shumta n'muret e qytetit t'Davidit. Edhe keni me e mbledh ujin e pellgut t'poshtëm.
10 Keni me i numëru shpitë e Jerusalemit e keni me i rrënu do shpi për me e forcu murin.
11 Edhe keni me bo nji rezervuar mes dy mureve për ujin e pellgut t'vjetër. Po ju s'keni me kqyr kah Krijuesi i madh, as s'keni me e pa atë që e ka kriju këtë qysh moti.
12 Atë ditë, Zoti Sovran, po, Jehovai, Zoti i ushtrive, ka
me ju thirrë me kajt e me mbajt zi,
me e rru kryt e me vesh rroba pi thesi.
13 Po n'vend t'kësaj, ka me pas festë e gëzim, kanë
me u vra gjedhe e me u therë dele, ka
me u hangër mish e ka me u pi
venë. «Hajde t'hajmë e t'pimë, se nesër kemi me dekë.»»
14 Atëherë Jehovai, Zoti i ushtrive, ma ka zbulu në vesh: «'Ky faj s'ka me ju u shly deri sa t'vdisni', thotë Zoti Sovran, po, Jehovai, Zoti i ushtrive.»
15 Kështu po thotë Zoti Sovran, po, Jehovai, Zoti i ushtrive: «Shko te ky përgjegjës, te Shebna, që e ka nën kujdes pallatin, edhe thuji:
16 'Qka ki ti këtu e për kon po interesohesh këtu, që e ke gdhendë për veti nji varr këtu?' Aj po e gdhend varrin e vet n'nji vend t'naltë, po e gdhend nji vend pushimi n'nji shkamb t'çarë.
17 'Ke me pa! Jehovai ka me t'flakë poshtë me forcë edhe ka me t'kapë fort.
18 Aj ka me t'mbështjellë mirë e fort edhe ka me t'hedhë si top n'nji tokë t'gjanë. Aty ke me dekë, e aty kanë me përfundu edhe qerret e tua plot shkëlqim. Ti ki me qenë turp për shpinë e zotnisë tand.
19 Unë kom me t'shty pi vendit tand e kom me t'heqë pi detyrës.
20 Atë ditë kom me e thirrë shërbëtorin tem, Eljakimin, djalin e Hilkijas.
21 Kom me ia veshë petkun tand t'gjatë, kom me ia lidhë fort brezin tand edhe kom me ia dhanë pushtetin tand. E aj ka me qenë si babë për banorët e Jerusalemit e për shpinë e Judës.
22 Kom me ia vu n'sup çelësin e shpisë së Davidit. Aj ka me çelë e kërkush s'ka me mujtë me mbyllë, e ka me mbyllë e kërkush s'ka me mujtë me çelë.
23 Kom me e ngulë si kunj n'nji vend ku ka me qëndru fort, e aj ka me u bo nji fron i lavdishëm për shpinë e babës t'vet.
24 E kanë me ia varë atij krejt lavdinë e shpisë së babës t'vet, pasardhësit e fëmijët e tyne, krejt enët e vogla, enët që jonë si tasa, edhe krejt shtambat e mëdha.'
25 'Atë ditë', thotë Jehovai, Zoti i ushtrive, 'kunji që asht ngulë n'nji vend ku ka qëndru fort, ka me u hjekë. Ka me u pre e ka me ra, e barra që e ka mbajtë ka me ra e ka me u thy, se vetë Jehovai ka folë.'»