Jeremia 22
1 Kështu thotë Jehovai: “Zhdryp te pallati i mbretit t'Judës edhe çoja këtë fjalë:
2 ‘O mbret i Judës, që rrin n'fronin e Davidit, ndëgjo fjalët e Jehovait, ti bashkë me shërbëtorët e tu edhe popullin tand, krejt ju që hyni nëpër këto porta!
3 Kështu thotë Jehovai: “Bani atë që asht e drejtë edhe gjykoni me drejtësi. Shpëtojeni atë që e kanë plaçkitë pi dorës së mashtruesit. Mos e trajtoni keq asnji t'huj që jeton mes jush, edhe mos i bani dam asnji fëmije pa babë e asnji vejushe. Mos derdhni gjak t'pafajshëm n'këtë vend.
4 Se nëse i zbatoni me kujdes këto fjalë, atëherë mbretat që rrinë n'fronin e Davidit kanë me hy nëpër portat e kësaj shpie, me karroca edhe mbi kuaj, bashkë me shërbëtorët e tyne edhe popullin e tyne.”’
5 ‘Po nëse nuk i ndëgjoni këto fjalë, atëherë po betohem n'veten tem’, thotë Jehovai, ‘që kjo shpi ka me u ba nji vend i shkretë.’
6 Se kështu thotë Jehovai për shpinë e
mbretit t'Judës: ‘Për mu ti je si
Gileadi, si maja e Libanit. Po
unë kam me të ba shkretinë. Asnji
qytet i yti s'ka me pasë banorë.
7 Edhe kam me i çu kundër teje ata që
kanë me të shkatërru, secilin me armët e veta.
Ata kanë me i pre drujt e tu
ma t'mirë t'kedrit edhe kanë me i gjujt n'zjarr.
8 Edhe shumë popuj kanë me kalu afër këtij qyteti e kanë me i thanë njani-tjetrit: “Pse Jehovai ia ka ba këtë sen këtij qyteti kaq t'madh?”
9 E kanë me u përgjigjë: “Se ata e kanë lanë besëlidhjen me Jehovain, Zotin e tyne, edhe janë përkulë para zotave tjerë e u kanë shërby atyne.”’
10 Mos kajni për atë që ka dekë edhe mos
ju vjen gjynah për të. Ma mirë kajni shumë për
atë që po largohet. Se aj s'ka me u
kthy ma me e pa vendin ku ka lindë.
11 Se kështu thotë Jehovai për Shalumin, djalin e Josias, mbretin e Judës, që ka sundu n'vend t'babës së vet, Josias, edhe që asht largu pi këtij vendi: ‘Aj s'ka me u kthy ma.
12 N'atë vend ku e kanë marrë me zor, aj ka me dekë, edhe këtë vend s'ka me e pa ma.’
13 Mjerë aj që e ndërton shpinë e vet
pa drejtësi edhe dhomat e nalta pa e
respektu të drejtën, që e shtin tjetrin me
punu për të badihava, edhe s'ia pagun rrogën,
14 që thotë: ‘Kam me e ndërtu për veti nji shpi
t'madhe, me shumë vend, me dhoma t'mëdhaja n'katin e naltë. Kam
me i qitë dritare edhe kam me e veshë me
dru kedri e me e ly me ngjyrë t'kuqe t'fortë.’
15 A ki me vazhdu me mbretëru veç pse i kalon
tjerët n'punimin e drunit t'kedrit? Edhe baba yt ka
hangër e ka pi, po aj ka gjyku drejt edhe
ka vepru me drejtësi, edhe i ka shku mirë.
16 Aj ua ka mbrojtë të drejtat njerëzve t'dobtë
edhe t'varfënve, edhe gjithçka ka shku mirë.
‘A s'asht qikjo me m'njoft mu?’, thotë Jehovai.
17 ‘Po sytë e tu edhe zemra jote jonë veç te
fitimi që e merr me hile, te derdhja e gjakut t'pafajshëm,
te mashtrimi edhe te marrja me zor e gjanave t'tjerëve.’
18 Për qata, kështu thotë Jehovai për Jojakimin, djalin
e Josias, mbretin e Judës: ‘Kërkush s'ka me
vajtu për të tu thanë: “Ah, vllau jem! Ah,
motra jeme!” Kërkush s'ka me vajtu për të
tu thanë: “Ah, zotni! Ah, madhnia e tij!”
19 Kanë me e vorrosë si nji gomar
t'dekun, kanë me e tërhekë zvarrë
edhe me e gjujt, jashtë portave t'Jerusalemit.’
20 Hyp n'Liban edhe bërtit, ngrite zanin
n'Bashan. Bërtit pi Abarimi, se krejt dashnorët
e tu që i ke dashtë
me aq shumë afsh janë shkatërru.
21 Unë t'kam folë kur je ndi i
sigurt. Po ti ke thanë: ‘S'kam
me ndëgju.’ Qishtu ke vepru qysh n'rini,
se s'e ke ndëgju zanin tem.
22 Nji erë ka me i drejtu krejt barinjtë e tu, edhe dashnorët e
tu që i ke dashtë me aq shumë afsh kanë me shku n'robni. Atëherë
ka me t'ardh marre edhe ki me u poshtëru për krejt fatkeqësinë tande.
23 Ti që banon n'Liban, që e ke
çerdhen mes drujve t'kedrit, sa shumë
ki me rënku kur t'kapin dhimbjet, mundime
si t'nji gruje që po lind!”
24 “'Pasha jetën tem!’, thotë Jehovai. ‘Edhe po t'ishe ti, Konja, djali i Jojakimit, mbreti i Judës, unaza me vulë n'dorën teme t'djathtë, unë kam me të shkulë pi aty!
25 Kam me të dorëzu n'duar t'atyne që po ta kërkojnë jetën, n'duar t'atyne që ti u tutesh, n'duar t'mbretit Nebukadnezar t'Babilonisë edhe n'duar t'kaldeasve.
26 Edhe ty bashkë me nanën tande që t'ka lindë, kam me ju hedhë n'nji vend tjetër, ku s'keni lindë, edhe atje keni me dekë.
27 Ata kurrë ma s'kanë me u kthy n'atë vend për të cilin i ka marrë aq shumë malli.
28 A asht ky njeri, Konja, veç nji enë e përbuzun
edhe e thyme, nji enë që kërkush s'e don? Pse
po e gjujnë poshtë atë bashkë me pasardhësit e
tij edhe po i hedhin n'nji vend që s'e njohin?’
29 O tokë, tokë, tokë, ndëgjo fjalët e Jehovait!
30 Kështu thotë Jehovai: ‘Shënojeni këtë njeri si njeri
pa fëmijë, si nji njeri që krejt jetën
s'ka me pasë sukses, se asnjani pi pasardhësve
t'tij s'ka me ia dalë me u ulë
n'fronin e Davidit edhe me sundu prapë n'Judë.’”