Ezekiel 21
1 Prapë më erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
2 „O bir i njeriut, ktheje ftyrën kah Jerusalemi, shpalle nji mesazh kundër vendeve të shenjta edhe profetizo kundër vendit të Izraelit.
3 Thuaji vendit të Izraelit: ‚Kështu thotë Jehovai: „Unë jom kundër teje edhe kom me e nxjerr shpatën teme pi millit të saj. Kom me i zhdukë pi mesi yt edhe të drejtët, edhe të këqijtë.
4 Po, se unë kom me i zhdukë pi mesi yt edhe të drejtët, edhe të këqijtë, shpata jem ka me dalë pi millit të saj kundër krejt njerzve, pi jugu deri n'veri.
5 Krejt njerzit kanë me e kuptu që unë vet, Jehovai, e kom nxjerr shpatën teme pi millit. Edhe ajo s'ka me u kthy ma mrena.“‘
6 E ti, o bir i njeriut, psherëti tu u dridhë, po, psherëti me dhimtë të madhe para syve t'tyne.
7 E kur ata të vesin: ‚Pse po psherëtin?‘, thuaju: ‚Për shkak të nji lajmi.‘ Se aj lajm ka me ardhë pa tjetër, edhe krejtve ka me ju shkri zemra pi frikës. Krejtve kanë me ju lëshu duert, secili ka me u ligështu edhe krejtve ka me ju rrjedhë uji poshtë nëpër gjunjë. ‚Aj lajm ka me ardhë pa tjetër, edhe krejt kjo ka me ndodhë‘, thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve.“
8 Prapë më erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
9 „O bir i njeriut, profetizo edhe thuaj: ‚Kështu thotë Jehovai: „Thuaj: ‚Nji shpatë! Nji shpatë asht mprehë edhe asht lëmu mirë.
10 Asht mprehë për me vra shumë veta. Asht lëmu që me shkëlqy.‘“‘“
„A s'duhet me u gëzu për këtë?“ „‚A s'ka me e përbuzë ajo
shpatë shkopin e sundimit të birit tem, qysh i përbuz krejt drujt?
11 Shpata u dorëzu që me u lëmu edhe me u përdorë me dorë. Kjo shpatë asht mprehë edhe asht lëmu, që me iu dhanë n'dorë atij që ka me e zbatu dënimin.
12 Bërtit edhe vajto, o bir i njeriut, se shpata asht drejtu kundër popullit tem, kundër krejt prijësve të Izraelit. Ata kanë me ra pi shpatës bashkë me popullin tem. Për qata, bjeri kofshës tane pi pikëllimit.
13 Se asht bo nji sprovë. E qka ka me ndodhë me shkopin e sundimit, nëse shpata e përbuz atë? Aj s'ka me ekzistu ma‘, thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve.
14 E ti, o bir i njeriut, profetizo, përplasi duert edhe thuaje tri herë: ‚Nji shpatë!‘ Kjo asht shpata që i ka vra njerzit, shpata që i ka rrethu ata, shpata që ka me vra shumë veta.
15 Zemrat e tyne kanë me u shkri pi frikës, edhe shumë veta kanë me ra te portat e qyteteve të tyne. Unë kom me vra me shpatë. Po, ajo po shkëlqen edhe asht lëmu për me vra!
16 O shpatë, kallxoje tehun tand të mprehtë n'anën e djathtë! Sillu kah e majta! Bjer kudo që të drejtohet tehu yt!
17 Edhe unë kom me i përplasë duert edhe kom me e shfry zemërimin tem. Unë vet, Jehovai, kom folë.“
18 Prapë më erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
19 „O bir i njeriut, shënoji dy rrugë kah ka me ardhë shpata e mbretit të Babilonisë. Të dyja kanë me u nisë pi të njajtit vend, edhe aty ku ndahet rruga për te dy qytetet, duhet me u vnu nji shenjë që e kallxon rrugën.
20 Shënoje njanën rrugë, që shpata me shku kah qyteti Raba i amonitëve, edhe tjetrën kah Jerusalemi i fortifikum n'Judë.
21 Se mbreti i Babilonisë ka me u nalë aty ku ndahen dy rrugët, për me marrë fall. Aj i tund shigjetat, i vet idhujt e vet edhe e kontrollon mëlçinë.
22 Falli që i del n'dorën e djathtë e drejton kah Jerusalemi. Aty aj ka me i vnu mjetet për me i thy portat, ka me dhanë urdhën me nisë luftën, ka me lëshu britma lufte, ka me i drejtu mjetet për me i thy portat, ka me ngrit nji grumbull dheu për me e rrethu qytetin edhe ka me bo nji mur për sulm.
23 Atyne që u kanë dhanë betime, ky fall ka me ju dokë i rrejshëm. Po aj ka me ua kujtu fajin edhe ka me i marrë rob.
24 Për qata, kështu thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve: ‚Ju vet keni bo që faji juaj me u kujtu, se i keni kallxu haptas shkeljet tuaja edhe me krejt punët që i boni, po i qitni n'shesh gjynahet tuaja. Tash që faji juaj u kujtu, kanë me ju marrë me zor.‘
25 Po dita jote ka ardhë, o prijës i keq i Izraelit, që je plagosë për vdekje. Ka ardhë koha për dënimin tand përfundimtar.
26 Kështu thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve: ‚Hiqe çallmën edhe zhdrype kunorën pi kryt. Senet s'kanë me metë qysh jonë konë deri tash. Atë që asht poshtë, ngrite nalt, e atë që asht nalt, ule poshtë.
27 Rrnojë, rrnojë, rrnojë kom me e bo. Edhe s'ka me i taku kërkujt, deri sa të vijë aj që e ka të drejtën me ligj, edhe unë kom me ia dhanë atij.‘
28 E ti, o bir i njeriut, profetizo edhe thuaj: ‚Kështu thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve, për amonitët edhe për fymjet e tyne.‘ Thuaj: ‚Nji shpatë! Nji shpatë asht nxjerr për me vra. Asht lëmu që me përpi e me shkëlqy.
29 Edhe pse kanë pa vegime të rrejshme edhe kanë dhanë falle me rrena, të vramët mes teje kanë me u grumbullu përmbi të vramët tjerë, përmbi ata të këqij që ju ka ardhë dita, koha për dënimin e tyne përfundimtar.
30 Fute shpatën prapë n'millin e saj. Unë kom me të gjyku aty ku je kriju, n'vendin pi kah e ke prejardhjen.
31 Kom me e derdh zemërimin tem përmbi ty. Kom me fry kundër teje me zjarrin e zemërimit tem edhe kom me të dorëzu n'duer të burrave të egër, që e dinë mirë qysh me shkatërru.
32 Ti ke me u bo dru për zjarr. Gjaku yt ka me u derdhë n'vendin tand, edhe kërkush s'ka me të kujtu ma, se unë vet, Jehovai, kom folë.‘“