Jeremia 34
1 Jeremisë i ka ardh ky mesazh pi Jehovës, kur mbreti Nebukadnezar i Babilonisë, bashkë me krejt ushtrinë e vet, me krejt mbretnitë e tokës që jonë nën sundimin e tij edhe me krejt popujt, kanë luftu kundër Jerusalemit edhe qyteteve përreth tij:
2 “Kështu thotë Jehovai, Zoti i Izraelit: ‘Shko e fol me Zedekinë, mbretin e Judës, edhe thuja: “Kështu thotë Jehovai: ‘Unë po ia jap këtë qytet n’dorë mbretit t’Babilonisë, edhe aj ka me e kallë me zjarr.
3 E ti s’ke me i shpëtu dorës t’tij. Pa tjetër kanë me t’kapë edhe kanë me t’dorëzu te aj. Ti ke me dalë sy m’sy me mbretin e Babilonisë, aj ka me folë me ty ballë për ballë, edhe ti ke me shku n’Babiloni.’
4 Po ngoj fjalët e Jehovës, o Zedekia, mbret i Judës: ‘Kështu thotë Jehovai për ty: “Ti s’ke me vdekë pi shpatës.
5 Ti ke me vdekë n’paqe, edhe kanë me ndezë zjarr për t’vdekunit për ty, qysh kanë bo për t’parët e tu, mbretërit e ma hershëm që kanë sundu para teje. Edhe kanë me vajtu për ty, tu thanë: ‘Ah, o zotni!’ Se unë vetë i kom thanë këto fjalë”, thotë Jehovai.’”’”
6 Pastaj profeti Jeremia ia ka përcjellë krejt këto fjalë Zedekisë, mbretit t’Judës, n’Jerusalem,
7 kur ushtritë e mbretit t’Babilonisë kanë luftu kundër Jerusalemit edhe krejt qyteteve t’Judës që kishin mbetë, domethanë Lakishit edhe Azekës. Këto u konë t’vetmet qytete t’fortifikume që kishin mbetë pi qytetet e Judës.
8 Jeremisë i ka ardh nji mesazh pi Jehovës, masi mbreti Zedekia ka bo nji besëlidhje me krejt njerëzit n’Jerusalem, që me shpallë lirinë për ta:
9 Secili u dashtë me i liru skllevët e vet hebrenj, si burrat ashtu edhe gratë. Askush s’u dashtë me e mbajt ma si skllav nji çifut t’vendit t’vet.
10 Krejt prijësit, bashkë me krejt popullin, e kanë zbatu këtë urdhën. Ata kishin hy n’besëlidhje që secili me i liru skllevët edhe skllavet e veta, e mos me i mbajt ma si skllevë. Ata kanë ngju edhe i kanë lëshu me shku.
11 Po ma vonë i kanë marrë prapë skllevët edhe skllavet që i kishin liru, edhe i kanë detyru prapë me u bo skllevë.
12 Për qata, Jeremisë i ka ardh nji mesazh pi Jehovës. Jehovai i ka thanë:
13 “Kështu thotë Jehovai, Zoti i Izraelit: ‘Unë kom bo nji besëlidhje me t’parët e juj atë ditë kur i kom nxjerrë pi Egjipti, pi skllavnia, edhe ju kom thanë:
14 “Në fund t’shtatë vjetëve, secili pi juve duhet me e liru vllaun e vet hebre, që i asht shitë atij edhe i ka shërby gjashtë vjet. Duhet me e lëshu t’lirë.” Po t’parët e juj s’m’kanë ngju, as s’ma kanë vnu veshin.
15 Para pak kohe ju jeni kthy edhe keni bo atë që asht e drejtë n’sytë e mi. E keni shpallë lirinë për njani-tjetrin edhe keni bo nji besëlidhje para meje, n’shpinë që e mban emnin tem.
16 Po masanej jeni kthy prapë edhe e keni përly emnin tem, kur i keni marrë mbrapa skllevët edhe skllavet që i kishit liru, qysh kishin dashtë vetë ata. Edhe i keni detyru prapë me u bo skllevë.’
17 Për qata, kështu thotë Jehovai: ‘Ju s’m’keni ngju edhe s’e keni shpallë lirinë, secili për vllaun e vet edhe për tjetrin. Për qata tash unë po ju shpalli lirinë’, thotë Jehovai. ‘Unë kam me ju lëshu n’dorë t’shpatës, t’murtajës edhe t’urisë, edhe kam me ju bo nji pamje t’tmerrshme për krejt mbretnitë e tokës.
18 E kështu ka me ju ndodh burrave që e kanë thy besëlidhjen teme. Ata s’i kanë mbajt fjalët e besëlidhjes që e kanë bo para meje, kur e kanë nda viçin n’dy pjesë edhe kanë kalu mes dy pjesëve.
19 Kjo ka me ju ndodh prijësve t’Judës edhe t’Jerusalemit, zyrtarëve t’oborrit mbretnor, priftave edhe krejt njerëzve t’vendit që kanë kalu mes dy pjesëve t’viçit.
20 Unë kam me i dorëzu ata n’dorë t’armiqve t’tyne edhe t’atyne që po dojnë me ua marrë jetën. Trupat e tyne t’vdekun kanë me u bo ushqim për zogjtë e qiellit edhe kafshët e tokës.
21 Edhe Zedekinë, mbretin e Judës, bashkë me prijësit e tij, kam me i dorëzu n’dorë t’armiqve t’tyne, t’atyne që po dojnë me ua marrë jetën, edhe n’dorë t’ushtrive t’mbretit t’Babilonisë, që tash po largohen pi juve.’
22 ‘Unë kam me dhanë urdhën’, thotë Jehovai, ‘edhe kam me i kthy ata prapë te ky qytet. Ata kanë me luftu kundër tij, kanë me e pushtu edhe kanë me e kallë me zjarr. E qytetet e Judës kam me i bo shkretinë ku s’ka me banu kërkush.’”