Ezekiel 33
1 Më erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
2 „O bir i njeriut, folu bijve të popullit tand edhe thuaju:
‚Ta zamë që unë e çoj nji shpatë kundër nji vendi, edhe krejt populli i atij vendi e zgjedh nji burrë edhe e vnon si rojtar të vetin.
3 Kur aj e sheh shpatën tu ardhë kundër vendit, i bjen borisë edhe e paralajmëron popullin.
4 Nëse dikush e nin zanin e borisë, po s'ia vnon veshin paralajmërimit, edhe vjen shpata e ia merr jetën, atëherë aj vet asht përgjegjës për dekën e vet.
5 Aj e ka ni zanin e borisë, po s'ia ka vnu veshin paralajmërimit. Për dekën e vet e ka fajin aj vet. Po t'ia kish vnu veshin paralajmërimit, kish mujtë me e shpëtu jetën e vet.
6 Po nëse rojtari e sheh shpatën tu ardhë edhe s'i bjen borisë, e populli s'merr kurrfarë paralajmërimi, edhe vjen shpata e ia merr jetën njonit pi tyne, aj njeri ka me vdekë për shkak të fajit të vet, po unë kom me ia kërku gjakun rojtarit.‘
7 E ty, o bir i njeriut, unë të kom vnu si rojtar për popullin e Izraelit. E kur ti e nin nji fjalë pi gojës teme, duhet me e paralajmëru popullin n'emnin tem.
8 Kur unë i thom nji njeriu të keq: ‚O njeri i keq, ti ke me vdekë pa tjetër!‘, po ti s'i thu qartë që duhet me e ndrru rrugën e vet, atëherë aj ka me vdekë si njeri i keq për shkak të fajit të vet, po unë kom me ta kërku ty gjakun e tij.
9 Po nëse ti e paralajmëron njeriun e keq që me u kthy pi rrugës së vet, e aj prapë s'e ndrron rrugën, atëherë aj ka me vdekë për shkak të fajit të vet, po ti ke me e shpëtu jetën tane pa tjetër.
10 O bir i njeriut, thuaji shpisë së Izraelit: ‚Ju keni thanë: „Kryengritjet tona edhe gjynahet tona po na randojnë shumë edhe po na shterojnë fuqinë. Qysh kemi me mujtë me metë gjallë?“‘
11 Thuaju: ‚„Pasha jetën teme!“, thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve. „Unë s'kom kurrfarë qefi me pa njeriun e keq tu vdekë, po du që aj me e ndrru rrugën e vet edhe me metë gjallë. Kthehuni, kthehuni pi rrugëve tuaja të këqija! Se pse me vdekë ju, o popull i Izraelit?“‘
12 O bir i njeriut, thuaju bijve të popullit tand: ‚Drejtësia e njeriut të drejtë s'ka me e shpëtu atë nëse aj çohet kundër Zotit. Edhe të këqijat e njeriut të keq s'kanë me e rrëzu atë nëse aj largohet pi të këqijave të veta. E njeriu i drejtë s'ka me mujtë me metë gjallë veç për shkak të drejtësisë së vet, atë ditë kur bon gjynah.
13 Kur unë i thom njeriut të drejtë: „Ti ke me metë gjallë pa tjetër“, po aj nis me i besu drejtësisë së vet edhe bon punë të këqija, atëherë kërkush s'ka me ia kujtu asnji pi punëve të mira e të drejta që i ka bo. Përkundrazi, aj ka me vdekë për shkak të punëve të këqija që i ka bo.
14 E kur unë i thom njeriut të keq: „Ti ke me vdekë pa tjetër“, po aj largohet pi gjynahut të vet edhe nis me vepru drejt e me drejtësi,
15 edhe nëse ky njeri i keq ia kthen dikujt sendin që ia ka marrë peng, ia kthen qka ia ka grabitë edhe i zbaton rregullat që çojnë n'jetë, pa bo punë të këqija, atëherë aj ka me metë gjallë pa tjetër. S'ka me vdekë.
16 Asnji pi gjynaheve që i ka bo s'ka me iu përmendë ma kundër tij. Se aj ka vepru drejt e me drejtësi, ka me metë gjallë pa tjetër.‘
17 Po populli yt ka thanë: ‚Rruga e Jehovait s'asht e drejtë‘, kur n'fakt rruga e tyne s'asht e drejtë.
18 Nëse nji njeri i drejtë e len drejtësinë e vet edhe bon punë të këqija, aj ka me vdekë për shkak të tyne.
19 Po nëse nji njeri i keq largohet pi të këqijave të veta edhe vepron drejt e me drejtësi, aj ka me metë gjallë për shkak të kësaj.
20 Po ju keni thanë: ‚Rruga e Jehovait s'asht e drejtë.‘ Unë kom me e gjyku secilin pi juve sipas rrugës që e ka marrë, o shpi e Izraelit.“
21 N'vitin e dymbëdhjetë të robnisë tonë, ditën e pestë të mujit të dhjetë, ma n'fund erdh te unë nji njeri që kish shpëtu pi Jerusalemi edhe më tha: „Qyteti ka ra!“
22 N'mramje, para se me ardhë ai njeri që kish ikë, dora e Jehovait kish ardhë përmbi mu. E para se me ardhë aj burrë te unë n'sabah, Zoti ma kish çelë gojën. Kështu gjuha m'u liru edhe s'isha ma memec.
23 Masanej më erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
24 „O bir i njeriut, banorët që jetojnë mes atyne rrnojave po thonë për vendin e Izraelit: ‚Abrahami u konë veç nji njeri, e prapë e ka marrë atë vend për veti. E na jemi shumë veta, pra vendi na takon neve edhe ma shumë.‘
25 Për qata, thuaju: ‚Kështu thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve: „Ju po hani mish pa ia kullu gjakun, po i adhuroni idhujt tuaj të neveritshëm edhe vazhdimisht po derdhni gjak. Atëherë, pse me ju taku juve ky vend?
26 Ju jeni mbështetë te shpata juaj, po boni punë të neveritshme edhe secili pi juve e ka flliqë grun e tjetrit. Atëherë, pse me ju taku juve ky vend?“‘
27 Thuaju: ‚Kështu thotë Zotnia Jehova, Sundimtari i krejtve: „Pasha jetën teme! Ata që jetojnë mes rrnojave kanë me ra pi shpatës. Ata që jonë n'fusha të hapta kom me ua lonë kafshëve të egra për me i hangër, e ata që jonë n'fortesa edhe n'shpella kanë me vdekë pi smundjes.
28 Unë kom me e bo vendin shkretinë krejt të braktisun, edhe krenaria e tij e madhe ka me marrë fund. Malet e Izraelit kanë me mbetë shkret, sa që kërkush s'ka me kalu ma nëpër to.
29 Edhe ata kanë me e kuptu që unë jom Jehova, kur kom me e bo vendin shkretinë krejt të braktisun, për shkak të krejt punëve të neveritshme që i kanë bo.“‘
30 O bir i njeriut, populli yt po fol për ty te muret edhe te hymjet e shpive. Ata po i thonë njani-tjetrit, secili vllavit të vet: ‚Hajdeni ta ngojmë qka po thotë Jehovai.‘
31 Ata kanë me ardhë grumbull te ti edhe kanë me u ulë para teje si populli jem. Kanë me i ngu fjalët tua, po s'kanë me vepru sipas tyne. Se me gojë po të lajkatojnë, po zemra e tyne po lakmon fitimin që merret me pandershmëri.
32 Kqyre! Për ta ti je si nji kangë e bukur dashnie, që këndohet me za të mirë edhe luhet bukur me nji instrument me tela. Ata kanë me i ngu fjalët tua, po asnjani s'ka me vepru sipas tyne.
33 E kur krejt kjo ka me ndodhë, e ka me ndodhë pa tjetër, atëherë ata kanë me e kuptu që nji profet u konë mes tyne.“