Ezekiel 34
1 Edhe nji herë m’erdh nji mesazh pi Jehovait. Thojke kështu:
2 «O bir i njeriut, profetizo kundër çobanëve t’Izraelit. Profetizo edhe thuju çobanëve: ‘Kështu thotë Zotnia Sovran Jehova: “Mjerë çobanët e Izraelit që veç veten po e ushqejnë! A s’duhet çobanët me i kullotë dhentë?
3 Ju po e hani yndyrën, po visheni me leshin e tyne edhe po e therni kafshën ma t’majme, po dhentë s’po i kullotni.
4 T’dobtat s’i keni forcu, t’smutat s’i keni shnoshu, t’lëndumet s’ua keni lidhë plagët, ato që kanë humbë rrugën s’i keni kthy, edhe t’humbunat s’i keni lypë. Përkundrazi, i keni sundu ashpër edhe me zor.
5 Pasi s’kishte çoban, ato u shpërndanë. U shpërndanë edhe u banë ushqim për çdo kafshë t’egër t’fushës.
6 Dhentë e mia kanë bredhë nëpër krejt malet edhe nëpër çdo kodër t’naltë. Dhentë e mia u shpërndanë nëpër krejt tokën, edhe kurrkush s’i ka lypë e as s’asht mundu me i gjetë.
7 Për qata, o çobanë, ngoni fjalët e Jehovait:
8 ‘“Pasha jetën teme!”, thotë Zotnia Sovran Jehova. “Pasi dhentë e mia u banë pre edhe ushqim për çdo kafshë t’egër t’fushës, se s’kishte çoban, e çobanët e mi s’i kanë lypë dhentë e mia, po e kanë ushqy veç veten e jo dhentë e mia”’,
9 për qata, o çobanë, ngoni fjalët e Jehovait.
10 Kështu thotë Zotnia Sovran Jehova: ‘Unë jom kundër çobanëve edhe kam me i marrë n’përgjegjësi për dhentë e mia. Kam me i largu pi detyra, edhe s’kanë me i kullotë ma dhentë e mia. Çobanët s’kanë me e ushqy ma veç veten. Kam me i shpëtu dhentë e mia pi goja e tyne, që mos me u ba ma ushqim për ta.’”
11 Se kështu thotë Zotnia Sovran Jehova: “Qe ku jom! Unë vet kam me i lypë dhentë e mia edhe kam me u kujdes për to.
12 Kam me u kujdes për dhentë e mia, qysh kujdeset nji çoban kur i gjen dhentë e veta t’shpërndame edhe i kullot. Kam me i shpëtu pi krejt vendeve ku u shpërndanë atë ditë me re edhe terr t’dendun.
13 Kam me i nxjerrë pi mesi i popujve, kam me i mbledhë pi vendeve t’ndryshme edhe kam me i pru n’vendin e tyne. Kam me i kullotë n’malet e Izraelit, afër përrenjve edhe n’krejt vendet e banueme t’atij vendi.
14 Kam me i kullotë n’vend t’mirë, edhe kullotat e tyne kanë me konë n’malet e nalta t’Izraelit. Aty kanë me pushu n’kullota t’mira edhe kanë me kullotë n’livadhet ma t’mira t’maleve t’Izraelit.”
15 “Unë vet kam me i kullotë dhentë e mia edhe unë vet kam me i lanë me pushu”, thotë Zotnia Sovran Jehova.
16 “Kam me i lypë t’humbunat, kam me i kthy ato që kanë humbë rrugën, kam me ua lidhë plagët t’lëndumeve edhe kam me i forcu t’dobtat. Po t’majmet edhe t’fortat kam me i zhdukë. Kam me i kullotë me drejtësi, qysh asht e drejtë.”
17 E sa për ju, dhentë e mia, kështu thotë Zotnia Sovran Jehova: “Tash kam me gjyku ndërmjet deles e deles, ndërmjet deshve e cjepve.
18 A s’ju mjafton me kullotë n’kullotat ma t’mira? A duhet tash me i shkelë me kambë edhe kullotat tjera që kanë mbetë? Edhe pasi e keni pi ujin ma t’kthjellët, a duhet me i ra me kambë edhe me e fëlliqë ujin?
19 A duhet tash dhentë e mia me kullotë n’kullotat që ju i keni shkelë me kambë, edhe me pi ujin e fëlliqtë ku ju i keni rrehë kambët?”
20 Për qata, kështu u thotë Zotnia Sovran Jehova: “Qe ku jom! Unë vet kam me gjyku ndërmjet deles t’majme edhe deles t’dobtë,
21 se ju i keni shty me trup e me krah, edhe vazhdimisht i keni goditë me brinat tuaja krejt t’smutat, derisa i keni përzanë larg.
22 Kam me i shpëtu dhentë e mia, edhe s’kanë me u ba ma pre. Kam me gjyku ndërmjet deles e deles.
23 Kam me caktu mbi to veç nji çoban, shërbëtorin tem Davidin, edhe aj ka me i kullotë. Aj vet ka me i kullotë edhe ka me konë çobani i tyne.
24 Edhe unë, Jehova, kam me konë Zoti i tyne, e shërbëtori jem Davidi ka me konë prijës n’mes t’tyne. Unë vet, Jehova, kam folë.
25 Kam me lidhë nji marrëveshje paqeje me ta, edhe kam me i largu kafshët e egra t’rrezikshme pi atij vendi, qashtu që ata me jetu t’sigurt n’vende t’egra edhe me flejtë n’pyje.
26 Kam me i ba ata edhe vendin përreth kodrës teme nji bekim, edhe kam me ba që shiu me ra n’kohën e duhun. Bekimet kanë me ra mbi ta si shi.
27 Drujt e fushës kanë me dhanë fryte, toka ka me dhanë bereqet, edhe ata kanë me jetu t’sigurt n’vendin e vet. Edhe kanë me e kuptu që unë jom Jehova, kur t’ua thyej drutë e zgjedhës edhe t’i shpëtoj pi duert e atyne që i kanë ba skllevën.
28 Ata s’kanë me u ba ma pre e popujve, edhe kafshët e egra t’tokës s’kanë me i përpi ma. Kanë me jetu t’sigurt, edhe kurrkush s’ka me i frikësu.
29 Kam me mbjellë për ta nji vend që ka me u lavdëru, edhe ata s’kanë me dekë ma pi uria n’atë vend, as popujt s’kanë me i poshtnu ma.
30 ‘Atëherë kanë me e kuptu që unë, Jehova, Zoti i tyne, jom me ta, edhe që ata, populli i Izraelit, jonë populli jem’, thotë Zotnia Sovran Jehova.”’
31 ‘E ju, dhentë e mia, dhentë për t’cilat unë kujdesna, ju jeni veç njerëz, e unë jom Zoti juaj’, thotë Zotnia Sovran Jehova.»