Ezekiel 35
1 Më ka ardh apet nji fjalë pi Jehovës. Ajo thojke:
2 “O bir i njeriut, drejtoje shikimin kah malet e Seirit edhe profetizo kundër atij vendi.
3 Thuji: ‘Qeshtu po thotë Zotnia Sovran Jehova: “Unë jom kundër teje, o vendi malor i Seirit, edhe kam me e shtri dorën teme kundër teje e kam me të bo nji ven krejt të shkretë.
4 Qytetet tua kam me i bo rrënoja, edhe ti ke me u bo nji ven i shkretë ku s’banon kërkush. Atëherë ke me e marrë vesh që unë jom Jehova.
5 Ti ke majt armiqësi pa fund kundër izraelitëve edhe i ke dorëzu ata te shpata në kohën kur i ka gjetë fatkeqësia, në kohën kur ju ka ardh dënimi i fundit.”’
6 ‘Pasha jetën teme!’, thotë Zotnia Sovran Jehova. ‘Për qata, kam me të bo gati për derdhje gjaku, edhe derdhja e gjakut ka me të ndjekë. Se ti e ke urrejt gjakun, derdhja e gjakut ka me të ndjekë.
7 Kam me e bo vendin malor të Seirit nji shkretinë ku s’ka me metë kurgjo, edhe kam me i hjek pi aty krejt ata që kalojnë nëpër të edhe ata që kthehen.
8 Kam me ia mbulu malet me të vramë. Ata që kanë me u vra me shpatë kanë me ra nëpër kodrat tua, nëpër luginat tua edhe nëpër krejt përrenjtë e tu.
9 Kam me të bo nji ven të shkretë përgjithmonë, edhe në qytetet tua s’ka me banu ma kërkush. Atëherë keni me e marrë vesh që unë jom Jehova.’
10 Ti ke thanë: ‘Këta dy popuj edhe këto dy vende kanë me konë të mitë, edhe na kemi me i marrë të dyjat’, edhe pse vet Jehova u konë aty.
11 ‘Për qata, pasha jetën teme!’, thotë Zotnia Sovran Jehova, ‘kam me vepru kundër teje me të njajtin zemërim edhe xhelozi që ti e ke kallxu pi urrejtjes që e ke pasë. Edhe kur kam me të gjyku, kam me bo që ata me e marrë vesh kush jom unë.
12 Atëherë ke me e marrë vesh që unë vetë, Jehova, i kom ni krejt fjalët e tua të pafytyrshme që i ke thanë kundër maleve të Izraelit: “Ato jonë shkretu edhe na jonë lanë neve për me i hangër.”
13 Ti ke folë me mendjemadhësi kundër meje edhe ke folë shumë. Unë i kom ni krejt.’
14 Qeshtu po thotë Zotnia Sovran Jehova: ‘Krejt toka ka me u gëzu kur unë kam me të bo nji ven krejt të shkretë.
15 Ti je gëzu kur toka që i takojke shpisë së Izraelit u shkretu, edhe unë kam me vepru njajt me ty. Ti ke me u bo nji ven i shkretë e plot rrënoja, o vendi malor i Seirit, po, krejt Edomi ka me u shkretu. Edhe kanë me e marrë vesh që unë jom Jehova.’”