Isaia 37
1 Kur mbreti Hiskia e ka dëgju këtë, i ka shqy teshat e veta, ka vesh tesha pi thesi edhe ka shku n'shpinë e Jehovait.
2 Pastaj e ka çu Eljakimin, përgjegjësin e pallatit, Shebnën, sekretarin, edhe pleqtë e priftërinjve, krejt t'veshun me tesha pi thesi, te profeti Isaia, djali i Amozit.
3 Ata i kanë thanë: „Hiskia po t'çon fjalë: ‚Sot asht ditë halli, qortimi edhe marre. Asht si kur ka ardh koha me lind fëmijët, po s'ka fuqi me i lind.
4 Ndoshta Jehovai, Zoti yt, i dëgjon fjalët e Rabshakeut, që zotnia e tij, mbreti i Asirisë, e ka çu me e sha Zotin e gjallë. Ndoshta ka me i kërku llogari për fjalët që i ka dëgju Jehovai, Zoti yt. Për qata, lutu për ata që kanë mbet gjallë.‘“
5 Kështu, shërbëtorët e mbretit Hiskia kanë shku te Isaia,
6 edhe Isaia u ka thanë: „Thujini zotnisë suj: ‚Kështu thotë Jehovai: “Mos u tut pi fjalëve të njerëzve që i ka çu mbreti i Asirisë, me të cilat më kanë sha mu.
7 Unë kam me ia shti nji mendim n'kry. Aj ka me dëgju nji lajm edhe ka me u kthy n'vendin e vet. Atje kam me bo që aj me vdek pi shpatës.”‘“
8 Kur Rabshakeu e ka marrë vesh që mbreti i Asirisë ka ik pi Lakishit, asht kthy te aj. Mbreti atëherë u konë tu luftu kundër Libnës.
9 Pastaj mbreti e ka dëgju që Tirhaka, mbreti i Etiopisë, ka dalë me luftu kundër tij. Atëherë ka çu prap lajmëtarë te Hiskia me këtë porosi:
10 „Thujini Hiskisë, mbretit të Judës: ‚Mos e lejo Zotin tand, që ti i beson, me t'rrejt kur thotë: “Jerusalemi s'ka me ra n'dorë t'mbretit t'Asirisë.”
11 Ti ke dëgju qka kanë bo mbretat e Asirisë. Ata i kanë shkatërru krejt vendet, pa lanë kurgjo. E ti po menon që veç ti ki me shpëtu?
12 Po popujt që i kanë shkatërru t'parët e mi, a kanë mujt zotat e tyne me i shpëtu? Ku jonë Gozani, Harani, Recefi edhe njerëzit e Edenit që jonë konë n'Tel-Asar?
13 Ku asht mbreti i Hamatit, mbreti i Arpadit edhe mbreti i qyteteve Sefarvajim, Hena e Iva?‘“
14 Hiskia i ka marrë letrat pi lajmëtarëve edhe i ka lexu. Pastaj ka hyp te shpia e Jehovait edhe i ka shtri letrat para Jehovait.
15 Hiskia ka nis me iu lut Jehovait:
16 „O Jehova, ti Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, që rrin n'fron mbi kerubinët, veç ti je Zoti i vërtetë i krejt mbretnive t'tokës. Ti e ke bo qiellin edhe tokën.
17 Afroje veshin, o Jehova, edhe dëgjo! Çeli sytë, o Jehova, edhe shiko! Dëgjoji krejt fjalët e Sanheribit, me të cilat aj e ka sha Zotin e gjallë.
18 O Jehova, e vërtetë asht që mbretat e Asirisë i kanë shkretu krejt vendet, edhe vendin e tyne.
19 Ata i kanë gjujt zotat e tyne n'zjarr, se s'jonë konë zota t'vërtetë. Jonë konë veç gjana që i kanë bo njerëzit me duert e veta, pi drunit edhe gurit. Për qata kanë mujt me i shkatërru.
20 E tash, o Jehova, Zoti jonë, na shpëto pi dorës së tij, që krejt mbretnitë e tokës me e ditë që veç ti je Zot, o Jehova.“
21 Isaia, djali i Amozit, i ka çu Hiskisë këtë fjalë: „Kështu thotë Jehovai, Zoti i Izraelit: ‚Pasi m'u ke lut për Sanheribin, mbretin e Asirisë,
22 kjo asht fjala që Jehovai e ka kundër tij:
„Vajza e virgjën e Sionit t'përbuz edhe tallet me ty.
Vajza e Jerusalemit e tund kryt mbas teje.
23 Kënd e ke përqesh edhe e ke sha?
Kundër kujt e ke ngrit zanin?
Kah kush i ke çu sytë me mendjemadhësi?
Kundër t'Shenjtit t'Izraelit!
24 Përmes shërbëtorëve tu e ke sha Jehovain edhe ke thanë:
‚Me krejt ato qerre t'luftës që i kom, kam
me hyp n'majat e maleve, deri n'vendet ma t'largëta t'Libanit.
Kam me i pre kedrat e tij t'naltë edhe dëllinjat
ma t'mira. Kam me hi n'vendet e tij ma
t'nalta e ma t'fshehta, edhe n'pyjet e tij ma t'thella.
25 Kam me hap puse edhe kam me pi ujë, me shputat e
kambëve t'mia kam me i tha krejt rrjedhat e ujit t'Egjiptit.‘
26 A s'e ke dëgju? Qysh moti kjo u vendos.
Qysh pi kohëve t'vjetra e kom përgatit. Tash
kam me e bo me ndodhë. Ti ke me
i kthy qytetet me mure mbrojtëse n'grumbuj rrënojash.
27 Njerëzit që jetojnë aty kanë me mbet pa fuqi me bo
kurgjo, kanë me u tut edhe kanë me u turpëru.
Kanë me u bo si bimët n'arë, si bari i gjelbër,
si bari mbi kulme, që e than era e lindjes.
28 Po unë t'njoh ty edhe e di fort mirë kur ulesh, kur
del jashtë edhe kur hin mrena, edhe kur nxehesh kundër meje,
29 se mllefi yt kundër meje edhe britmat e tua m'kanë ardh deri
n'vesh. Për qata kam me ta shti grepin n'hundë edhe frerin
mes buzëve, edhe kam me t'kthy n'për t'njejtën rrugë kah ke ardh.“
30 Kjo ka me konë shenjë për ty: Këtë vit keni me hangër pi asaj që ka mbijë vetë pi kokrrave që kanë ra, edhe vitin e dytë keni me hangër drith që mbin vetë. Po vitin e tretë keni me mbjellë farë edhe me korrë, keni me mbjellë vreshta edhe me i hangër frytet e tyne.
31 Ata pi shpisë së Judës që kanë shpëtu, ata që kanë mbet gjallë, kanë me lshu rrënjë poshtë edhe kanë me dhanë fryt nalt.
32 Se nji pjesë e atyne që kanë mbet ka me dalë pi Jerusalemit, edhe ata që kanë shpëtu kanë me dalë pi malit Sion. Jehovai, Zoti i ushtrive, ka me e bo këtë, se aj ka shumë zell.
33 Për qata Jehovai thotë për mbretin e Asirisë: „Aj
s'ka me hy n'këtë qytet, as nji shigjetë s'ka
me gjujt mrena. S'ka me dalë përballë këtij
qyteti me mburojë, as s'ka me ngrit nji ledh
dheu për me e rrethu e me e sulmu.“‘
34 ‚Pi asaj rruge kah ka ardh, aj ka me u kthy.
S'ka me hy n'këtë qytet‘, thotë Jehovai.
35 ‚Unë kam me e mbrojt këtë qytet edhe kam me e
shpëtu, për hatrin tem edhe për hatrin e shërbëtorit tem David.‘“
36 Engjëlli i Jehovait ka dalë edhe i ka vra 185 000 burra n'kampin e asirianëve. Kur njerëzit jonë çu n'mëngjes, i kanë pa krejt ata t'vdekun.
37 Atëherë mbreti i Asirisë, Sanheribi, ka ik, asht kthy n'Ninivë edhe ka nejt aty.
38 E kur aj u konë tu u përkulë n'shpinë e zotit t'vet Nisrokut, djemtë e vet, Adrameleku edhe Sarezeri, e kanë vra me shpatë. Pastaj kanë ik n'vendin e Araratit. Mbas tij, n'fron ka hyp djali i tij Esar-Hadoni.