Isaia 44
1 Tash dëgjo, o Jakob, shërbëtori jem, edhe
ti, o Izrael, që t'kom zgjedhë.
2 Kështu po thotë Jehovai, aj që t'ka
kriju e t'ka dhanë formë, aj
që t'ka ndihmu qysh n'bark t'nanës: 'Mos
u tut, o Jakob, shërbëtori jem,
as ti, o Jeshurun, që t'kom zgjedhë.
3 Se unë kom me derdhë ujë mbi atë që
ka etje, e përrenj me shumë ujë mbi tokën e
thatë. Kom me e derdhë frymën teme mbi fëmijët
e tu, e bekimin tem mbi pasardhësit e tu.
4 E ata kanë me mbijë si bari
i gjelbër, si plepat afër përrenjve t'ujit.
5 Njani ka me thanë: "Unë jom i Jehovait." Nji tjetër
ka me e marrë emnin e Jakobit, e nji
tjetër ka me shkru n'dorën e vet: "Unë jom i
Jehovait." Edhe ka me e marrë emnin e Izraelit.'
6 Kështu po thotë Jehovai, Mbreti i Izraelit edhe
aj që e ka shpengu, Jehovai, Zoti i
ushtrive: 'Unë jom i Pari edhe unë
jom i Fundit. Përveç meje s'ka Zot tjetër.
7 Kush asht si unë? Le ta thotë me za,
le ta tregojë edhe le t'ma dëshmojë! Qysh pi
kohës kur e kom kriju popullin e lashtë, a ka
najkush që munet me tregu qka ka me ndodhë
së shpejti, edhe qka ka me ndodhë ma vonë?
8 Mos u tutni, e mos rrini t'ngrimë pi frikës.
A s'jua kom thanë secilit pi jush qysh përpara edhe s'jua kom tregu?
Ju jeni dëshmitarët e mi.
A ka naj Zot tjetër përveç meje?
Jo, s'ka shkamb tjetër.
Unë s'njoh asnji tjetër.'
9 Ata që i bojnë idhujt jonë kurgjo. Punimet e tyne
që i kanë aq për zemër s'kanë me ju vlejtë kurgjo.
Si dëshmitarë, ata s'shohin kurgjo e s'dinë kurgjo, e për
qata ata që i kanë bo kanë me mbetë t'turpnum.
10 Kush e bon nji zot a nji
figurë pi metali, që s'vlen për kurgjo?
11 Kqyrni! Krejt ata që bashkohen me të kanë
me mbetë t'turpnum! Mjeshtrit jonë veç njerëz. Le
t'mblidhen e le t'rreshtohen. Kanë me u
tutë e krejt bashkë kanë me mbetë t'turpnum.
12 Farkëtari e punon hekurin mbi prush me
veglat e veta. I jep formë me
çekanë, e punon me krahun e
vet t'fortë. Pastaj e merr uria e
i lëshon fuqia. S'pin ujë e lodhet.
13 Gdhendësi i drunit e shtrin litarin për matje edhe i
vizaton vijat me shkumës t'kuq. E punon me veglën për
me gërry dru edhe i bon shenjat me kompas. E merr
si model nji njeri, bukurinë e nji njeriu, e pastaj
ajo që e ka punu ka me nejtë n'nji shpi.
14 Asht nji njeri që e ka punë me i pre kedrat.
Aj e zgjedh nji lloj peme, nji lis, edhe e len
me u rritë e me u forcu mes pemëve t'pyllit.
E mbjell nji dafinë, e shiu e bon me u rritë.
15 Pastaj pema bohet dru për zjarr, që njeriu munet me i përdorë.
Nji pjesë e merr për me u nxehë.
E ndez zjarrin edhe pjek bukë.
Po aj e bon edhe nji zot e e adhuron.
E gdhend nji idhull pi druni edhe përkulet para tij.
16 Gjysmën e drunit e gjuan n'zjarr. Me
atë gjysmë e pjek mishin, e han edhe
ngihet. Edhe nxehet e thotë: "Ah! Sa
mirë po nxehem tu e kqyrë zjarrin."
17 Po pjesën që i mbetet e bon zot për veti, nji figurë t'gdhendun.
Përkulet para saj edhe e adhuron.
I lutet edhe i thotë:
"M'shpëto, se ti je Zoti jem."
18 Ata s'dinë kurgjo e s'kuptojnë kurgjo, se
sytë i kanë si t'mbyllun e s'munden me
pa, e zemra e tyne s'ka kuptim.
19 Asnjani s'po mendon mirë, as s'ka njohuri a
mend me thanë: "Gjysmën e tij e kom
gjujtë n'zjarr, e mbi prush kom pjekë bukë
edhe mish për me hangër. Pse atëherë pjesën
tjetër me e bo nji send t'neveritshëm? Pse
me adhuru nji copë druni pi nji pemë?"
20 Ky njeri po ushqehet me hi.
Zemra e vet e mashtrume e ka çu n'rrugë t'gabume.
Aj s'munet me e shpëtu veten, e as s'po thotë:
"Ajo që e kom n'dorën e djathtë asht veç rrenë e mashtrim, a s'asht?"
21 «Mbaji mend këto, o Jakob, edhe ti,
o Izrael, se ti je shërbëtori jem.
Unë t'kom kriju, ti je shërbëtori
jem. O Izrael, unë s'kom me t'harru.
22 Unë kom me i mbulu shkeljet e tua si me nji
re, e gjynahet e tua kom me i mshefë si me
nji re t'trashë. Kthehu te unë, e unë kom me t'shpengu.
23 Gëzohu e brohorit, o qiell, se
Jehovai ka vepru! Thirrni me gëzim për
fitore, ju thellësitë e tokës! Lëshoni
britma gëzimi, o male, ti pyll
edhe krejt ju pemë! Se Jehovai
e ka shpengu Jakobin, e te Izraeli
po e tregon madhështinë e vet.»
24 Kështu po thotë Jehovai, aj që t'ka
shpengu, aj që t'ka dhanë formë qysh
n'bark t'nanës: «Unë jom Jehovai, aj që
i ka kriju krejt. Unë vetë e
kom shtri qiellin, edhe e kom hapë
tokën. Kush u konë aty me mu?
25 Unë i boj t'pavlefshme shenjat e atyne që flasin
kot, edhe unë jom aj që i bon
fallxhorët me vepru pa mend, që ua përzien mendjen
t'mençurve, e njohurinë e tyne e kthej n'marrëzi,
26 aj që i bon me u plotësu fjalët e shërbëtorit t'vet,
edhe i bon me dalë krejt t'vërteta parashikimet e t'dërgumve t'vet,
aj që thotë për Jerusalemin: 'Ka me pas njerëz që
banojnë aty', e për qytetet e Judës: 'Kanë me u ndërtu
prapë, e unë kom me i rindërtu vendet e tyne t'rrënuara',
27 aj që i thotë ujit t'thellë:
'Thahu, unë kom me i tha krejt lumenjtë e tu',
28 aj që thotë për Kirin:
'Aj asht bariu jem, edhe ka me e kry krejt vullnetin tem', aj që thotë për Jerusalemin:
'Ka me u ndërtu prapë', e për tempullin:
'Ka me t'u vu themeli.'»