Isaia 48
1 Dëgjoni, o shpia e Jakobit, ju
që e mbani emnin e Izraelit, e
që keni dalë pi burimeve t'Judës,
ju që betoheni n'emnin e Jehovait,
edhe e thirrni Zotin e Izraelit, po
jo me t'vërtetë e me drejtësi.
2 Ju e mbani emnin e qytetit t'shenjtë,
edhe kërkoni mbështetje te Zoti i Izraelit, që
e ka emnin Jehova, Zoti i ushtrive.
3 «Gjërat që kanë ndodhë ma herët, jua kom
tregu qysh moti. Kanë dalë pi gojës
teme, edhe unë i kom bo t'dituna. Krejt
papritmas kom vepru, edhe ato kanë ndodhë.
4 Se e kom ditë sa kryeneç je ti, që qafën
e ki si hekur t'fortë, e ballin si bakër,
5 për qata t'i kom tregu këto qysh moti.
Para se me ndodhë, t'kom bo me i ni, që mos me mujtë me thanë:
'Idhulli jem i ka bo këto.
Figura jem e idhullit edhe shtatorja jem pi metali kanë urdhnu me ndodhë kështu.'
6 Ti i ke ni edhe i ke pa
krejt këto. A s'ki me i tregu? Pi
tash e tutje kom me t'tregu gjana t'reja,
sekrete t'rujtuna mirë, që ti s'i ke ditë.
7 Këto po krijohen veç tash, jo qysh moti, gjana për
të cilat ti s'ke ni kurrë deri sot, që mos
me mujtë me thanë: 'Këtë e kom ditë qysh përpara.'
8 Jo, ti as s'i ke ni, as s'i ke ditë,
e n'kohët e kalume veshët e tu s'jonë konë t'hapun.
Se unë e di që ti je shumë i
pabesë, e qysh pi lindjes tande t'kanë qujtë shkelës t'ligjit.
9 Për shkak t'emnit tem, kom me e përmbajtë zemërimin
tem. Për me u lavdëru emni jem, kom me e
përmbajtë veten ndaj teje, e s'kom me t'shkatërru krejt.
10 Kqyre! Unë t'kom pastru, po jo qysh pastrohet
argjendi. T'kom sprovuar n'furrën e shkrirjes, mes vuajtjeve.
11 Për veten teme, po, për veten teme kom
me vepru, se qysh me leju me ma njollosë
emnin? Unë s'ia jap lavdinë teme kërkujt tjetër.
12 Dëgjom, o Jakob, edhe ti, o Izrael, që t'kom thirrë. Unë
jom gjithmonë i njejti. Unë jom i Pari edhe i Fundit.
13 Dora jem i ka vu themelet e tokës,
e dora jem e djathtë e ka shtri qiellin.
Kur unë i thirri, ata çohen krejt bashkë.
14 Mblidhuni krejt edhe dëgjoni. Kush pi tyne i
ka tregu krejt këto gjana përpara? Aj që
Jehovai e ka dashtë, ka me ia
bo Babilonisë qka i pëlqen Zotit, e krahu
i tij ka me u ngritë kundër kaldeasve.
15 Unë vetë kom folë edhe e kom thirrë.
Unë e kom sjellë këtu, edhe aj ka me pas sukses n'rrugën e vet.
16 Afrohuni te unë edhe dëgjoni këtë. Qysh n'fillim
s'kom folë fshehtas. Qysh pi kohës kur ka ndodhë,
unë jom konë aty.» E tash Zoti Sovran
Jehova m'ka dërgu mu edhe frymën e vet.
17 Kështu po thotë Jehovai, aj që t'ka shpengu,
i Shenjti i Izraelit: «Unë, Jehovai, jom Zoti
yt, aj që t'mëson për t'mirën tane,
aj që t'udhëheq n'rrugën ku duhet me ecë.
18 Ah, sikur veç me i dëgju urdhnat e
mi! Atëherë paqja jote ka me qenë si nji
lum, e drejtësia jote si valët e detit.
19 Fëmijët e tu kanë me qenë t'shumtë si rana, e pasardhësit
e tu si kokrrat e ranës. Emni i tyne s'ka
me u fshi a me u zhdukë kurrë pi para meje.»
20 Dilni pi Babilonisë! Ikni pi kaldeasve!
Tregojeni këtë me britma gëzimi!
Le t'nihet gjithkah! Bojeni t'ditun deri
n'fund t'tokës. Thoni: «Jehovai e
ka shpengu shërbëtorin e vet, Jakobin.
21 Ata s'kanë pas etje kur aj i ka udhëheqë nëpër vende t'shkreta.
Aj ka bo që uji me rrjedhë pi shkambi për ta.
E ka ça shkambin edhe ka bo që uji me shpërthy.»
22 «S'ka paqe për t'këqijtë», thotë Jehovai.