Isaia 49
1 M'ndëgjoni mu, ju ishuj, edhe keni kujdes, ju
popuj që jeni larg. Jehovai m'ka thirrë para
se me lindë. Qysh kur jom konë në
bark të nanës, aj ma ka përmendë emnin.
2 Aj ma ka bo gojën si nji shpatë të mprehtë.
Nën hijen e dorës së vet m'ka mshefë.
M'ka bo si nji shigjetë të lëmueme.
M'ka mshefë në vendin ku i mban shigjetat.
3 Aj m'ka thanë:
„Ti, o Izrael, je shërbëtori jem, përmes teje unë kam me e tregu madhështinë teme.“
4 Po unë kam thanë:
„Kot jom mundu.
I kam harxhu forcat për kurgjo.
Po Jehovai pa dyshim ka me ma dhanë të drejtën edhe shpërblimi jem asht te Zoti jem.“
5 Jehovai, që m'ka formu qysh në bark të nanës me
konë shërbëtori i tij, tash m'ka dhanë detyrë me e
kthy Jakobin te aj, që Izraeli me u mbledhë
te aj. Unë kam me pasë lavdi në sytë e
Jehovait edhe Zoti jem ka me u bo forca jem.
6 Edhe aj m'ka thanë: „S'mjafton veç me konë shërbëtori jem,
me i ngritë prapë fiset e Jakobit edhe me
i kthy ata të Izraelit që kanë mbetë gjallë. Unë
t'kam bo edhe dritë për popujt, që shpëtimi që
vjen pi meje me mbërri deri në skajet e tokës.“
7 Kështu po i thotë Jehovai, aj që e ka ble prapë Izraelin edhe i
Shenjti i tij, atij që e përbuzin, atij që e urren populli, atij
që u shërben sundimtarëve: „Mbretërit kanë me e pa këtë edhe kanë me u
çu në kambë, edhe princat kanë me u përkulë për shkak të Jehovait,
që asht besnik, për shkak të të Shenjtit të Izraelit, që t'ka zgjedhë ty.“
8 Kështu po thotë Jehovai: „Në kohën kur ta kam tregu
mirësinë, t'kam dhanë përgjigje edhe në ditën e shpëtimit t'kam
ndihmu. Unë t'kam rujtë vazhdimisht, që ti me u bo
nji besëlidhje për popullin, që toka prapë me u
bo vend ku mundet me u jetu, që tokat e
trashëgume që kanë mbetë shkretë me iu kthy prapë atyne,
9 që me iu thanë të burgosunve: ‚Dilni jashtë!‘, edhe atyne
që janë në terr: ‚Dilni e tregohuni!‘ Ata kanë me
kullotë përgjatë rrugëve, edhe vendet ku kanë me kullotë
kanë me konë përgjatë krejt shtigjeve ku kanë ecë njerëzit.
10 Ata s'kanë me pasë as uri, as etje, as vapa
e madhe e as dielli s'ka me i mundu. Se
aj që ka dhimt për ta ka me i
udhëheqë edhe ka me i çu përgjatë burimeve të ujit.
11 Unë kam me i bo krejt malet e mia rrugë edhe
rrugët e mia të mëdha kanë me u ngritë ma nalt.
12 Shihni! Disa po vijnë pi larg,
disa pi veriut edhe pi perëndimit, e
disa tjerë pi vendit të Sinimit.“
13 Gëzohu, o qiell, edhe ti, o tokë, gëzohu. Le
të bërtasin malet pi gëzimit. Se Jehovai e ka
ngushëllu popullin e vet edhe ka dhimt për
ata të popullit të vet që janë të shtypun.
14 Po Sioni vazhdimisht ka thanë:
„Jehovai m'ka braktisë, Jehovai m'ka harru.“
15 A mundet nji nanë me e harru foshnjën e vet, a mundet
mos me i ardhë gjynah për djalin që e ka majtë në bark?
Edhe nëse këto gra harrojnë, unë kurrë s'kam me të harru ty.
16 Shih! Unë të kam gdhendë në shuplakat e duerëve të
mia. Muret e tua i kam gjithmonë para syve.
17 Djemtë e tu po kthehen me ngut.
Ata që të kanë rrënu e shkretu kanë me u largu pi teje.
18 Çoji sytë nalt edhe kqyr përreth. Krejt
po mblidhen bashkë. Po vijnë te ti.
„Pasha jetën teme!“, thotë Jehovai. „Ti ke
me u zbukuru me krejt ata,
si me stoli, edhe ke me i
lidhë rreth vetes, qysh bon nji nuse.
19 Edhe pse vendet e tua jonë konë të shkatërrume e të braktisuna, edhe toka
jote u konë krejt rrënojë, tash s'ka me pasë vend mjaft për ata që
kanë me jetu aty, edhe ata që të kanë përbi kanë me konë larg.
20 Djemtë që kanë lindë në kohën kur ti
ke mbetë pa fëmijë, kanë me të thanë:
‚Këtu s'ka vend boll për mu. Ma bon
pak vend, që me mujtë me jetu këtu.‘
21 Edhe ti ke me menu me veti: ‚Kush
m'i ka bo këta fëmijë, kur unë
jom nji grue që m'i kanë marrë fëmijët
e që s'muj me lindë, që m'kanë
marrë me zor e m'kanë çu robëreshë? Kush
i ka rritë këta? Unë kam mbetë
krejt vetë. Pi kah kanë ardhë pra këta?‘“
22 Kështu po thotë Zoti Sovran Jehova: „Shihni! Unë kam
me e ngritë dorën teme kah kombet edhe kam
me e ngritë shenjën teme për popujt. Ata kanë
me t'i pru djemtë e tu në krahë edhe
vajzat e tua kanë me i bartë mbi supe.
23 Mbretërit kanë me u kujdesë për ty edhe princeshat e
tyne kanë me u bo dado tuat. Ata kanë
me u përkulë para teje me ftyrë për tokë edhe
kanë me e lëpi pluhunin e kambëve tua, e
ti ke me e kuptu që unë jom Jehovai. Ata
që shpresojnë tek unë s'kanë me mbetë të turpërum.“
24 A mundet me ia marrë nji njeriu të fuqishëm ata që i ka zanë rob?
A munden me u liru ata që i ka zanë rob nji tiran?
25 Po kështu po thotë Jehovai: „Edhe ata që i ka
zanë rob nji njeri i fuqishëm kanë me iu marrë, edhe
ata që i ka zanë rob tirani kanë me u
liru. Unë kam me iu dalë kundër atyne që të dalin
kundër ty edhe djemtë e tu kam me i shpëtu.
26 Ata që të trajtojnë keq, kam me i bo me
hangër mishin e vet edhe kanë me u dehë me gjakun
e vet, si me verë të ambël. Edhe krejt njerëzit
kanë me e kuptu që unë jom Jehovai, Shpëtimtari yt edhe
aj që të ka ble prapë, i Fuqishmi i Jakobit.“