Kangë t'shejta 88
1 O Jehova, Perëndia i shpëtimit tem,
ditën po t'thërras me za
t'naltë e natën vij para teje.
2 Lutja jem le t'mbërrijë te ti.
Vëre veshin kah thirrja jem për ndihmë.
3 Se shpirti jem asht mbushë me fatkeqësi
e jeta jem asht në buzë t'vorrit.
4 Tashma jom ndër ata që po zhdrypin në vorr.
Jom bo njeri pa fuqi,
5 i lanun mes të vdekunve, si
ata të vramë që jonë në
vorr, që ti s'i kujton ma
e që s'kanë ma kujdesin tand.
6 Ti m'ke qitë në gropën ma të thellë,
në vende t'errëta, në nji humnerë të madhe.
7 Idhnimi yt po m'rëndon shumë e dallgët e tua të fuqishme po përplasen mbi mu.
Sela
8 Ti i ke largu shumë pi meje të njoftunit e mi.
Ti m'ke bo diçka që atyne ju vjen neveri.
Jom i nguju e s'po muj me dalë.
9 Syni jem asht lodhë pi pikëllimit.
Po t'thërras, o Jehova, tanë ditën.
Kah ti po i shtrij durt.
10 A ke me bo mrekulli për të vdekunët? A munden ata që s'kanë
ma fuqi në vdekje me u çu e me të lavdëru? Sela
11 A ka me u shpallë dashnia jote besnike
në vorr, besniknia jote në vendin e shkatërrimit?
12 A kanë me u njoft mrekullitë e tua në
terr, ose drejtësia jote në vendin e harresës?
13 Po unë prapë po t'thërras për ndihmë, o
Jehova, çdo mëngjes lutja jem vjen para teje.
14 Pse, o Jehova, po m'hedh poshtë?
Pse po e mshef ftyrën tande pi meje?
15 Qysh pi rinisë teme kam hjekë shumë edhe
u konë afër vdekjes. Jom mpirë pi krejt
tmerreve që ti po m'len me i kalu.
16 Idhnimi yt i flaktë po m'vërshon.
Tmerret që po m'i sjell po m'shkatërrojnë.
17 Ato po m'vërshojnë si ujë tanë ditën.
Pi krejt anëve po m'rrethojnë.
18 Ti i ke largu shumë pi meje shokët e mi edhe ata që m'kanë nejtë afër.
Errësina u bo shoqja jem.