Libri i parë i Musës 33
1 Kur Jakobi e ka çu kryt edhe e ka pa Esaun tu ardh me 400 burra, i ka nda fmitë mes Leas, Rahelës edhe dy shërbëtoreve.
2 I ka vnu shërbëtoret me fmitë e tyne përpara, mas tyne Lean me fmitë e saj, e në fund Rahelën me Jozefin.
3 Aj vet ka shku përpara, e tu iu afru vllaut t'vet, asht përkul shtatë herë deri n’tokë.
4 Esau i ka dal përpara tu vrapu, e ka përqafu edhe e ka puth, e t’dytë ia kanë nis me kajt.
5 Kur e ka çu kryt edhe i ka pa gratë me fmitë, e ka vet: „Kush jonë këta që i ki me veti?“ Jakobi i ka thanë: „Këta jonë fmitë që Zoti m’i ka falë mu, shërbëtorit tand, me mirësinë e vet.“
6 Atëherë jonë afru shërbëtoret bashkë me fmitë e tyne edhe jonë përkul.
7 Masanej jonë afru Lea edhe fmitë e saj, e jonë përkul. Në fund jonë afru Jozefi edhe Rahela, e jonë përkul.
8 Esau e ka vet: „Qka ke dashtë me ba me krejt ata njerëz e kafshë që i kam taku?“ Jakobi i ka spjegu: „Kam dashtë që ti me m’pa me sy t’mirë, zotni jem.“
9 Atëherë Esau i ka thanë: „Unë kam shumë, o vlla. Mbaji senet e tua.“
10 Po Jakobi s’ka pranu: „Jo, t’lutna. Nëse m’sheh me sy t’mirë, atëherë merre dhuratën teme. E kam pru që me ta pa ftyrën. E kur ta kam pa ftyrën, m’u ka dokë sikur e kam pa ftyrën e Zotit, se ti m’ke prit me zemër t’mirë.
11 T’lutna, merre dhuratën që ta kanë pru. Zoti asht tregu shumë i mirë me mu, edhe i kam krejt qka m’duhen.“ Jakobi ka ngul kambë derisa Esau e ka pranu dhuratën.
12 Ma vonë Esau i ka thanë: „Hajde, t’nisemi e t’vazhdojmë rrugën. Lejom mu me shku përpara.“
13 Po Jakobi i ka thanë: „Zotni jem, qysh e din edhe ti, fmitë jonë hala t’njomë. Përveç kësaj, i kam edhe delet e lopët që po u japin gji t’vegjëlve t’vet. Nëse i ngasim tepër shpejt veç nji ditë, krejt tufa ka me ngordhë.
14 Zotni jem, t’lutna shko ti përpara meje, shërbëtorit tand. Unë kam me vazhdu ma kadalë, aq sa munden me ec kafshët edhe fmitë, derisa t’vij te ti, zotni jem, n’Seir.“
15 Atëherë Esau i ka propozu: „T’lutna, lejom me t’i lanë do pi njerëzve t’mi.“ Po Jakobi i ka thanë: „Për qka duhen? Veç më shih me sy t’mirë, zotni jem.“
16 Atëherë Esau asht nis po atë ditë për me u kthy n’Seir.
17 Jakobi ka shku n’Sukot. Aty e ka ndërtu nji shpi për veti edhe ka ba strehë për tufën e vet. Për qata e ka qujt atë vend Sukot.
18 Në fund, tu ardh pi Padan-Arami, Jakobi ka mbërri shnosh e mirë n’Sikem, n’tokën e Kanaanit, edhe e ka ngreh kampin afër qytetit.
19 Masanej e ka ble nji copë tokë për 100 monedha pi djemve t’Hamorit, babës së Sikemit, edhe e ka ngreh çadrën e vet aty.
20 Aty e ka ngrit nji altar edhe e ka qujt „Zoti, Zoti i Izraelit“.