Libri i dytë i Musës 6
1 Atëherë Jehova i tha Moisiut: “Tash ki me pa qka kom me i bo faraonit. Nji dorë e fortë ka me e detyru me e lëshu popullin tem me shku, edhe nji dorë e fortë ka me e detyru me e përzanë pi vendit të vet.”
2 Masanej Zoti i tha Moisiut: “Unë jom Jehova.
3 Unë i jom shfaqë Abrahamit, Isakut edhe Jakobit si Zoti i Gjithfuqishëm. Po sa i përket emnit tem Jehova, atyne s’ua kom bo veten të njohun me këtë emën.
4 Unë kom bo edhe nji besëlidhje me ta, që me ua dhanë tokën e Kanaanit, tokën ku ata kanë jetu si të huej.
5 Unë vet i kom ni ofshamat e izraelitëve, që egjiptianët po i majnë si skllevër, edhe m’u ka kujtu besëlidhja jeme.
6 Prandaj, thuju izraelitëve: ‘Unë jom Jehova. Unë kom me ju shpëtu pi barrëve të randa që egjiptianët po jua ngarkojnë, edhe kom me ju liru pi skllavnisë. Kom me ju marrë prapë për veti me krahun tem të shtrimë edhe me dënime të mëdhaja.
7 Kom me ju pranu si popullin tem, edhe unë kom me konë Zoti juj. Atëherë keni me e ditë për siguri që unë jom Jehova, Zoti juj, që po ju liron pi barrëve të randa të Egjiptit.
8 Edhe kom me ju çu në tokën që i jom betu Abrahamit, Isakut edhe Jakobit që kom me ua dhanë. Atë tokë kom me jua dhanë juve me e pasë si pronë. Unë jom Jehova.’”
9 Masanej Moisiu ua ka përcjellë izraelitëve këtë lajm. Po ata s’e kanë ngu, se e kishin hupë guximin edhe ishin lodhë shumë pi punës së randë si skllevër.
10 Atëherë Jehova i ka dhonë urdhën Moisiut:
11 “Shko te faraoni, mbreti i Egjiptit, edhe thuji me i lëshu izraelitët me dalë pi vendit të tij.”
12 Po Moisiu iu përgjigj Jehovës: “As izraelitët s’më kanë ngu. E qysh ka me më ngu faraoni, kur unë e kom kaq zor me folë?”
13 Po Jehova ua ka thanë edhe nji herë Moisiut edhe Aronit qka duhet me u thanë izraelitëve edhe faraonit, mbretit të Egjiptit, që me i nxjerrë izraelitët pi Egjiptit.
14 Kta jonë kryetarët e familjeve të mëdhaja: Djemtë e Rubenit, të parëlindunit të Izraelit, jonë konë Hanoku, Pallu, Hezroni edhe Karmi. Kto jonë familjet e Rubenit.
15 Djemtë e Simeonit jonë konë Jemueli, Jamini, Ohadi, Jakini, Zohari edhe Shauli, djali i nji gruje kananite. Kto jonë familjet e Simeonit.
16 Kta jonë emnat e djemve të Levit edhe të familjeve që kanë dalë pi ta: Gershoni, Kehathi edhe Merari. Levi ka jetu 137 vjet.
17 Djemtë e Gershonit jonë konë Libni edhe Shimei, simas familjeve të tyne.
18 Djemtë e Kehathit jonë konë Amrami, Izhari, Hebroni edhe Uzieli. Kehathi ka jetu 133 vjet.
19 Djemtë e Merarit jonë konë Mahli edhe Mushi.
Kto jonë familjet e levitëve, simas prejardhjes së tyne.
20 Amrami e ka marrë për gru Jokebedën, motrën e babës së vet. Ajo ia ka lindë Aronin edhe Moisiun. Amrami ka jetu 137 vjet.
21 Djemtë e Izharit jonë konë Korahu, Nefegu edhe Zikri.
22 Djemtë e Uzielit jonë konë Mishaeli, Elzafani edhe Sithri.
23 Aroni e ka marrë për gru Elishebën, vajzën e Aminadabit edhe motrën e Nahshonit. Ajo ia ka lindë Nadabin, Abihun, Eleazarin edhe Ithamarin.
24 Djemtë e Korahut jonë konë Asiri, Elkana edhe Abiasafi. Kto jonë familjet e korahitëve.
25 Eleazari, djali i Aronit, e ka marrë për gru nji vajzë të Putielit. Ajo ia ka lindë Pinehasin. Kta jonë kryetarët e familjeve të mëdhaja të levitëve, simas familjeve të tyne.
26 Pikërisht Aronit edhe Moisiut Jehova u ka thanë: “Nxirreni popullin e Izraelit pi Egjiptit, të organizum simas grupeve të tyne.”
27 Kta jonë ata që kanë folë me faraonin, mbretin e Egjiptit, për me e nxjerrë popullin e Izraelit pi Egjiptit. Po ky Moisiu edhe ky Aroni.
28 Atë ditë kur Jehova ka folë me Moisiun në Egjipt,
29 Jehova i ka thanë Moisiut: “Unë jom Jehova. Thuja faraonit, mbretit të Egjiptit, krejt qka po të thom unë.”
30 Po Moisiu i tha Jehovës: “Unë e kom shumë zor me folë. Qysh ka me më ngu faraoni?”