Libri i katërt i Musës 6
1 Jehovai i tha prapë Musës:
2 “Fol me izraelitët edhe thuju: ‘Nëse dikush, burrë a gru, e bon nji zotim të veçantë për me jetu si nazire për Jehovain,
3 aj duhet me hjek dorë pi verës edhe pi pijeve tjera me alkool. S'ka me pi as uthull pi vera, as uthull pi pijet tjera me alkool. S'ka me pi kurgjo që asht bo pi rrushi, e as s'ka me hangër rrush, as të freskët, as të thatë.
4 Krejt kohën sa asht nazire, s'ka me hangër kurgjo që vjen pi hardhisë së rrushit, pi rrushi i papjekun e deri te lëvoret e tij.
5 Krejt kohën sa vlen zotimi i tij si nazire, s'ka me ia prek kryt kurrfarë brisku. Për sa kohë që asht i ndamë për Jehovain, aj duhet me met i shenjtë, tu i lanë flokët e kresë me iu rritë.
6 Krejt kohën sa asht i ndamë për Jehovain, s'ka me iu afru asnji të dekuni.
7 Edhe nëse i vdes baba, nana, vllau a motra, aj s'ka me e ndot veten, se në kryt e tij e ka shenjën që asht nazire i Zotit.
8 Krejt kohën sa asht nazire, aj asht i shenjtë për Jehovain.
9 Po nëse papritmas i vdes dikush ngat edhe ia ndot flokët që jonë shenjë se aj asht i ndamë për Zotin, aj duhet me e rru kryt kur të shpallet i pastër. Ditën e shtatë duhet me e rru kryt.
10 Ditën e tetë ka me i pru te prifti, te hyrja e tendës së takimit, dy turtuj a dy pëllumba të ri.
11 Prifti ka me e përgatit njonin si kurban për gjynah, e tjetrin si kurban që digjet krejt. Ka me bo shlyerjen e gjynahit për të, se aj ka bo gjynah tu u ndot për shkak të të dekunin. Atë ditë aj duhet me e shenjtëru kryt e vet.
12 Masanej duhet me u nda prapë për Jehovain për kohën e nazireatit të vet edhe me pru nji dash të ri, deri nji vjeç, si kurban për fajin. Ditët e kalume s'kanë me iu llogarit, se aj e ka ndot veten si nazire.
13 Ky asht ligji për nazireun: Kur t'i kryhet koha e nazireatit, kanë me e pru te hyrja e tendës së takimit.
14 Aty ka me ia ofru Jehovait kurbanet e veta: nji dash të ri pa kurrfarë të mete, deri nji vjeç, si kurban që digjet krejt, edhe nji qingj femër pa kurrfarë të mete, deri nji vjeç, si kurban për gjynah, edhe nji dash pa kurrfarë të mete si kurban për bashkësi,
15 nji shportë me bukë të rrumbullakta pa tharm, të bame pi mielli i mirë i përzimë me vaj, edhe pogaçe pa tharm të lyme me vaj, bashkë me kurbanin e drithit edhe kurbanet e pijes që ju takojnë.
16 Prifti ka me i pru këto para Jehovait edhe ka me e ofru kurbanin e tij për gjynah edhe kurbanin që digjet krejt.
17 Ka me ia ofru Jehovait dashin si kurban për bashkësi, bashkë me shportën e bukëve pa tharm. Prifti ka me e ofru edhe kurbanin e drithit edhe kurbanin e pijes që i takojnë.
18 Masanej nazireu duhet me i rru flokët e kresë te hyrja e tendës së takimit. Flokët që i jonë rritë gjatë kohës sa u konë nazire, ka me i qit në zjarrin që asht nën kurbanin për bashkësi.
19 Prifti ka me e marrë nji shpatull të zier pi dashi, nji bukë të rrumbullaktë pa tharm pi shporta edhe nji pogaçe pa tharm. Krejt këto ka me ia qit në duer nazireut, masi aj t'i ketë rru flokët që jonë konë shenjë e nazireatit të tij.
20 Prifti ka me i lëviz këto para Jehovait, para e mbrapa, si kurban që tundet. Këto jonë sene të shenjta që i takojnë priftit, bashkë me gjoksin e kurbanit që tundet edhe kofshën që jepet si pjesë e kurbanit. Mas kësaj, nazireu munet me pi verë.
21 Ky asht ligji për nazireun që bon zotim: Nëse aj zotohet me i dhanë Jehovait ma shumë se qka kërkohet për nazireatin e tij, edhe ka mundësi me i dhanë, atëherë duhet me e majt zotimin e vet, simas ligjit të nazireatit.’”
22 Masanej Jehovai i tha Musës:
23 “Thuji Aronit edhe djemve të tij: ‘Kështu keni me e beku popullin e Izraelit. Këto fjalë keni me ua thanë:
24 “Jehovai të bekoftë edhe të ruajtë.
25 Jehovai e ndriçoftë ftyrën e vet përmbi ty edhe të tregoftë mirësi.
26 Jehovai e ngrittë ftyrën e vet kah ti edhe të dhashtë paqe.”’
27 Ata kanë me e vnu emnin tem mbi popullin e Izraelit, që unë me e beku atë.”