Libri i pest i Musës 21
1 Nëse në vendin që Jehovai, Zoti yt, po ta jep si pronë, gjendet nji njeri i dekun në nji arë, e nuk dihet kush e ka vra.
2 Atëher pleqtë edhe gjykatësit e tu duhet me dalë e me matë sa larg asht i dekuni pi qyteteve përreth.
3 Pleqtë e qytetit që asht ma ngat të dekun-it duhet me marrë pi tufës nji lopë të re, me të cilën s'asht punu kurrë edhe që s'e kanë shti kurrë në zgjedhë.
4 Pleqtë e atij qyteti duhet me e çu lopën e re në nji luginë ku rrjedh ujë, e ku s'asht lavru as mbjellë kurrë. Aty në luginë duhet me ia thy qafën lopës.
5 Priftat levitë duhet me ardhë, se Jehovai, Zoti yt, i ka zgjedhë me i shërby atij edhe me dhanë bekime në emnin e Jehovait. Ata duhet me kallxu qysh me u zgjidhë çdo grindje ligjore që ka të bojë me dhunë.
6 Masanej krejt pleqtë e qytetit që asht ma ngat të dekun-it duhet me i la duert mbi lopën e re, të cilës ia kanë thy qafën në luginë.
7 Ata duhet me thanë: ‘Duert tona s'e kanë derdhë qet gjak, edhe sytë tonë s'e kanë pa qysh u derdh.
8 O Jehova, mos ia llogarit këtë faj popullit tand, Izraelit, që e ke çliru, edhe mos e le fajin për derdhjen e gjakut të pafajshëm me mbetë mbi popullin tand, Izraelin.’ Atëher atyne s'ka me ju llogaritë faji për qat gjak.
9 Qeshtu e hjek pi mesit tand fajin për derdhjen e gjakut të pafajshëm, se po e bon atë që asht e drejtë në sytë e Jehovait.
10 Nëse shkon në luftë kundër armiqve tu, edhe Jehovai, Zoti yt, i mund ata për ty, e ti i merr rob.
11 Nëse në mesin e robve e sheh nji gru të bukur, të pëlqen edhe don me e marrë për gru,
12 munesh me e marrë në shpinë tande. Ajo duhet me e rrujt kryt, me i rregullu thonjt,
13 me i hjek teshat që i ka pas veshë kur u kon robneshë, edhe me nejtë në shpinë tande. Ajo duhet me kajt nji muj të tanë për babën edhe nanën e vet. Masanej munesh me pas marrëdhanie seksuale me të. Ti ke me u bo burri i saj, e ajo ka me u bo gruja jote.
14 Po nëse ajo ma s'të pëlqen, leje me shku ku të dojë. Ama s'ki drejtë me e shitë as me u sjellë ashpër me të, se ti e ke poshtnu.
15 Nëse nji burrë i ka dy gra, njanën e don ma shumë se tjetrën, edhe të dyjat i lindin djem, po djali i parëlindun asht i grusë që s'e don.
16 Ditën kur aj ua ndan pasuninë djemve të vet për trashëgim, s'bon me e trajtu si të parëlindun djalin e grusë që e don, e me e lanë mbrapa djalin e grusë që s'e don, që në të vërtetë asht i parëlinduni.
17 Aj duhet me e pranu si të parëlindun djalin e grusë që s'e don, tu ia dhanë dy hise pi krejt pasunisë së vet, se aj asht i pari që i ka lindë pi fuqisë së tij me bo fëmijë. Atij i takon e drejta e të parëlindunit.
18 Nëse nji burrë e ka nji djalë kryefortë e rebel, që s'e ngon as babën as nanën. Edhe pse ata janë mundu me e ndreqë e me e qortu, aj prapë vazhdon mos me i ngu.
19 Atëher baba edhe nana e tij duhet me e kapë e me e çu te pleqtë, te porta e qytetit të vet.
20 Ata duhet me u thanë pleqve të qytetit: ‘Ky djali jonë asht kryefortë e rebel, edhe s'po don me na ngu. Asht llupës edhe pijanec.’
21 Atëher krejt burrat e qytetit të tij duhet me e mbytë me gurë. Qeshtu e hjek të keqen pi mesit tand, edhe krejt Izraeli ka me ni për këtë e ka me u tutë.
22 Nëse nji burrë e ka bo nji gjynah për të cilin e meriton dënimin me dekë, edhe e kanë ekzekutu, e ti e ke varë në nji trung druni.
23 Atëher trupi i tij i dekun s'bon me mbetë tanë natën i varun në trung. Duhet patjetër me e vorrosë po qat ditë, se kush varet në trung asht i mallkum pi Zotit. Mos e flliq vendin që Jehovai, Zoti yt, po ta jep si trashëgim.