Libri i pest i Musës 26
1 Kur të hysh në vendin që Jehovai, Zoti yt, po ta jep për trashëgim, edhe ta marrësh në pronë e të jetosh aty,
2 merr pak pi prodhimit të parë të krejt të korrave që i mbledh pi tokës që Jehovai, Zoti yt, po ta jep, edhe shtini në nji shportë. Masanej shko në vendin që Jehovai, Zoti yt, e zgjedh për emnin e vet.
3 Shko te prifti që shërben në atë kohë edhe thuji: ‘Sot po e dëshmoj para Jehovait, Zotit tand, që kom ardhë në vendin që Jehovai u asht betu të parëve tonë se ka me na e dhanë.’
4 Atëher prifti duhet me ta marrë shportën pi dorës edhe me e vnu para altarit të Jehovait, Zotit tand.
5 Edhe ti duhet me thanë para Jehovait, Zotit tand: ‘Baba jem u konë nji arameas që bredhke vend më vend. Aj ka shku në Egjipt edhe ka jetu aty si i huj. Familja e tij u konë e vogël, po aty asht bo nji popull i madh, i fortë e me shumë njerëz.
6 Egjiptianët na kanë trajtu keq, na kanë shtypë edhe na kanë detyru me punu randë si skllevër.
7 Atëher ia kemi nisë me i thirrë Jehovait për ndihmë, Zotit të të parëve tonë, edhe Jehovai na ka ngu. Aj i ka pa vuajtjet tona, sa zor e kemi pasë edhe qysh na kanë shtypë.
8 Në fund Jehovai na ka nxjerrë pi Egjiptit me dorë të fortë e me krah të shtrimë, me vepra që të shtijnë frikën, me shenja e me mrekulli.
9 Masanej na ka pru këtu edhe na e ka dhanë këtë vend, nji vend ku rrjedh tamël e mjaltë.
10 E tash po e sjelli prodhimin e parë të tokës që ma ka dhanë
Jehovai.’ Ato vnoji para Jehovait, Zotit tand, edhe përkulu para Jehovait, Zotit tand.
11 Masanej gëzohu për krejt të mirat që Jehovai, Zoti yt, t’i ka dhanë ty edhe familjes tande. Gëzohuni bashkë, ti, leviti edhe i huji që jeton në mesin tand.
12 Në vitin e tretë, që asht viti i të dhjetave, kur ta kesh dhanë krejt të dhjetën e prodhimit tand, duhet me ia dhanë levitit, të hujit që jeton aty, fëmijës pa babë edhe vejushës. Ata duhet me hanger e me u ngi në qytetet e tua.
13 Masanej duhet me thanë para Jehovait, Zotit tand: ‘E kom nxjerrë pi shpije pjesën e shenjtë edhe ia kom dhanë levitit, të hujit që jeton këtu, fëmijës pa babë edhe vejushës, qysh më ke urdhnu ti. S’i kom shkelë urdhnat e tu e as s’i kom lanë mas dore.
14 S’kom hanger pi asaj pjese kur kom mbajt zi, as s’kom marrë kurgjo pi saj kur s’jom konë i pastër. Edhe s’kom dhanë kurgjo pi saj për nji të dekun. E kom ngu zanin e Jehovait, Zotit tem, edhe e kom bo krejt qka më ke urdhnu.
15 Kqyr poshtë pi banesës tande të shenjtë, pi qiellit, edhe bekoje popullin tand, Izraelin, edhe vendin që na e ke dhanë, qysh u je betu të parëve tonë, atë vend ku rrjedh tamël e mjaltë.’
16 Jehovai, Zoti yt, sot po të urdhnon me i zbatu këto rregulla edhe vendime gjyqësore. Duhet me i majtë e me i zbatu me krejt zemrën e me krejt shpirtin tand.
17 Sot Jehovai ta ka dhanë fjalën që ka me konë Zoti yt, nëse ec rrugëve të tij, i mban rregullat, urdhnat edhe vendimet e tij gjyqësore, edhe e ngon zanin e tij.
18 Edhe ti sot ia ke dhanë fjalën Jehovait që ke me konë populli i tij, prona e tij e veçantë, qysh të ka premtu aj, edhe që ke me i zbatu krejt urdhnat e tij.
19 Edhe aj ka thanë që ka me të ngritë shumë ma nalt se krejt popujt tjerë që i ka kriju, e qeshtu ke me fitu lavd, emën të mirë edhe lavdi, nëse tregohesh si nji popull i shenjtë për Jehovain, Zotin tand. Qashtu e ka premtu aj.