Letra e parë e Samuelit 19
1 Ma vonë, Sauli ka folë me djalin e vet Jonatanin edhe me krejt shërbëtorët e vet për me e vra Davidin.
2 Po Jonatani e ka dasht shumë Davidin, prandaj e ka paralajmëru: „Baba jem Sauli po don me të vra. T'lutna, nesër herët n'mëngjes ruju mirë, shko n'nji vend t'fshehtë edhe rri i mshefun!
3 Unë kom me dal jashtë edhe kom me nejt ngat babës tem, n'at vend ku ki me nejt ti. Kom me folë me to për ty, e nëse marr vesh diçka, patjetër kom me ta kallxu.“
4 Jonatani ka folë mirë për Davidin para babës së vet Saulit edhe i ka thanë: „O mbret, mos bo gjynah kundër shërbëtorit tand Davidit, se aj s'ta ka bo kurrfarë gjynahi. Përkundrazi, krejt qka ka bo aj, gjithmonë u konë për t'mirën tane.
5 Aj e ka rreziku jetën e vet kur e ka vra filistinin, edhe përmes qasaj Jehovai ia ka dhonë krejt Izraelit nji fitore t'madhe. Kur e ke pa qat sen, je gëzu shumë. E pse tash po don me bo gjynah e me derdh gjak t'pafajshëm, tu e bo me u vra Davidi pa kurrfarë arsye?“
6 Sauli e ka ngu Jonatanin edhe u betu: „Pasha Jehovain që asht gjallë, Davidi s'ka me u vra.“
7 Masanej Jonatani e ka thirr Davidin edhe ia ka kallxu krejt qka ka ndodh. Pastaj e ka çu te Sauli, edhe Davidi ka vazhdu me i shërby Saulit, qashtu si përpara.
8 Mas do kohe ka nisë prap lufta, edhe Davidi ka dal me luftu kundër filistinëve. Aj i ka mundë keq, edhe ata kanë ik pi tij.
9 Nji ditë, Sauli u konë ulun n'shpinë e vet me shtizën n'dorë, e Davidi po i binte harpës. Atëherë nji shpirt i keq pi Jehovait ka ardh mbi Saulin.
10 Sauli ka tentu me e shpu Davidin me shtizë e me e ngul për muri, po Davidi i ka ik shtizës, edhe shtiza ka mbet e ngulun n'mur. Davidi ka ik edhe ka mujt me shpëtu po qat natë.
11 Ma vonë, Sauli ka çu disa burra te shpija e Davidit, me e rujt shpinë edhe me e vra Davidin t'nesërmen n'mëngjes. Po gruja e tij, Mikali, e ka paralajmëru: „Nëse s'ik sonte, nesër ki me kon i dekun.“
12 Menjiherë Mikali e ka lshu Davidin poshtë pi dritarja, që aj me mujt me ik e me shpëtu.
13 Masanej Mikali e ka marrë statujën e Terafimit edhe e ka qit n'shtrat. Te kryt e shtratit e ka vnu nji rrjetë pi qimeve t'dhisë, edhe statujën e ka mlu me nji rrobë.
14 Pastaj Sauli ka çu disa lajmëtarë me e marrë Davidin, po Mikali ju ka thanë: „Asht i smutë.“
15 Atëherë Sauli i ka çu lajmëtarët edhe nji herë te Davidi, edhe ju ka thanë: „Ma bini këtu bashkë me shtratin e tij, që me mujt me e vra.“
16 Kur lajmëtarët kanë hi mrena, e kanë pa statujën e Terafimit n'shtrat edhe rrjetën pi qimeve t'dhisë te kryt e shtratit.
17 Sauli e ka vet Mikalin: „Pse m'ke mashtru qeshtu edhe i ke ndihmu anmikut tem me ik?“ Mikali i ka thanë: „Aj m'ka thanë: ‘Lshom me shku, se përndryshe t'vras.’“
18 Masi Davidi ka ik edhe ka shpëtu, ka shku n'Rama te Samueli. Atij ia ka kallxu krejt qka i ka bo Sauli. Masanej Davidi edhe Samueli kanë shku n'Najoth edhe kanë nejt aty.
19 Nji ditë, dikush i ka kallxu Saulit: „Kqyre! Davidi asht n'Najoth, n'Rama.“
20 Menjiherë Sauli ka çu disa burra me e kap Davidin. Kur ata i kanë pa profetët ma t'moshum tu profetizu, edhe Samuelin tu nejt aty si udhëheqës i tyne, fryma e Zotit ka ardh mbi lajmëtarët e Saulit, edhe ata kanë nisë me u sillë si profetë.
21 Kur ia kanë kallxu këtë sen Saulit, aj ka çu menjiherë disa burra tjerë, po edhe ata kanë nisë me u sillë si profetë. Atëherë Sauli ka çu edhe nji grup t'tretë lajmëtarësh, po edhe ata kanë nisë me u sillë si profetë.
22 Në fund, Sauli ka shku vet n'Rama. Kur ka mrrit te cisterna e madhe e ujit n'Sehu, ka vet: „Ku jon Samueli edhe Davidi?“ Ata i kanë thanë: „Atje n'Najoth, n'Rama.“
23 Rrugës për atje, fryma e Zotit ka ardh edhe mbi Saulin, edhe aj ka vazhdu me u sillë si profet gjatë krejt rrugës, deri sa ka mrrit n'Najoth, n'Rama.
24 Edhe aj i ka hjekë rrobat e veta edhe ka nisë me u sillë si profet para Samuelit. Krejt ditën edhe krejt natën ka nejt i shtrimë aty pa rroba. Prandaj njerëzit thonë: „A asht edhe Sauli n'mesin e profetëve?“