Letra e parë e Samuelit 20
1 Davidi ka ik pi Najothit n'Rama, po masanej ka shku te Jonatani edhe e ka vet: „Qka kom bo unë? Qfarë t'keqe kom bo? Me qka i kom bo gjynah babës tand, që aj po don me ma marrë jetën?“
2 „S'ka mundësi! Ti s'ki me vdek!“, ia ka kthy Jonatani. „Baba jem s'ka me bo kurgjo pa ma kallxu mu, qoftë sen i madh a i vogël. Pse me ma mshef këtë sen? Kjo s'ka me ndodh.“
3 Po Davidi u betu edhe nji herë: „Baba yt e din shumë mirë që ti ki mendim t'mirë për mu, edhe ka me thanë: ‘Jonatani s'duhet me e ditë këtë sen, se ka me u mërzit shumë.’ Po pasha Jehovain që asht gjallë, edhe pasha jetën tane, veç nji hap larg dekës jom!“
4 Atëherë Jonatani i ka thanë Davidit: „Qka të dush ti, unë e boj për ty.“
5 Davidi i ka thanë Jonatanit: „Nesër asht hana e re, edhe mbreti sigurisht ka me m'prit te sofra e vet. Lshom me shku, edhe kom me u mshef jashtë deri masnesër n'mramje.
6 Nëse baba yt e vëren që s'jom aty, thuji: ‘Davidi m'ka lyp leje me shku shpejt n'qytetin e vet, n'Betlehem, se aty po mbahet kurbani i përvitshëm për krejt familjen.’
7 Nëse aj thotë: ‘Asht n'rregull’, atëherë ka me pas paqe për mu, shërbëtorin tand. Po nëse nervozohet, dije për sigurt që e ka nda mendjen me m'bo keq.
8 Kallxoma dashninë tane besnike mu, shërbëtorit tand, se ti ke lidh nji besë me mu para Jehovait. Nëse jom fajtor, atëherë ti vet m'vrit. Pse me m'dorëzu te baba yt?“
9 „Kurrsesi! As mos e meno qat sen!“, ia ka kthy Jonatani. „Nëse marr vesh që baba jem e ka nda mendjen me t'bo keq, patjetër kom me ta kallxu.“
10 Davidi e ka vet Jonatanin: „Po kush ka me m'kallxu mu, nëse baba yt të kthen nji përgjigje t'ashpër?“
11 Jonatani i ka thanë Davidit: „Hajde, dalim jashtë!“ Edhe të dy kanë dal jashtë.
12 Atëherë Jonatani i ka thanë Davidit: „Jehovai, Zoti i Izraelit, asht dëshmitar: Nesër rreth kësaj kohe, a masnesër, kom me provu me marrë vesh pi babës tem qka ka n'men. Nëse aj ka mendim t'mirë për ty, David, kom me çu dikon me ta kallxu.
13 Po nëse baba jem don me t'bo keq, e unë s'ta kallxoj që ti me mujt me shpëtu, Jehovai m'ndëshkoft dyfish. Jehovai koft me ty, qashtu si u konë me babën tem.
14 Edhe ti, sa jom gjallë, e edhe nëse vdes, kallxoma t'njejtën dashni besnike që e ka Jehovai.
15 Mos ia nal kurrë dashninë tane besnike shpisë teme, edhe nëse Jehovai i zhduk krejt anmiqtë e tu pi faqja e dheut.“
16 Qeshtu Jonatani ka lidh nji besë me shpinë e Davidit edhe ka thanë: „Jehovai ka me kërku llogari pi anmiqve t'Davidit.“
17 Jonatani e ka bo Davidin me u betu edhe nji herë për dashninë që kishte për to, se Jonatani e ka dasht Davidin si veten e vet.
18 Masanej Jonatani i ka thanë: „Nesër asht hana e re, edhe kanë me e vërejt që s'je aty, se vendi yt ka me met bosh.
19 E masnesër kanë me e vërejt edhe ma shumë që mungon. Shko n'at vend ku je mshef herën e kalume, edhe rri ngat këtij guri këtu.
20 Unë kom me i gjujt tri shigjeta n'njën anë t'gurrit, si me pas nji cak aty që po du me e godit.
21 Kur ta çoj shërbëtorin, kom me i thanë: ‘Shko, merri shigjetat!’ Nëse masanej i thom: ‘Kqyre! Shigjetat jonë knej pi teje, merri!’, atëherë mundesh me u kthy, se pasha Jehovain që asht gjallë, kjo domethanë që ka paqe për ty edhe s'je n'rrezik.
22 Po nëse i thom djalit: ‘Kqyre! Shigjetat jonë ma larg!’, atëherë ik, se Jehovai po don që ti me u largu.
23 E për qka i kemi premtu njoni-tjetrit, ti edhe unë, Jehovai koft dëshmitar përgjithmonë.“
24 Kështu Davidi u mshef jashtë. Ditën e hanës së re, mbreti e ka zanë vendin e vet te sofra.
25 Mbreti u ul si zakonisht ngat murit, Jonatani përballë tij, e Abneri ngat Saulit. Po vendi i Davidit ka mbet bosh.
26 Atë ditë Sauli s'ka thanë kurgjo për këtë sen, se ka menu: „Diçka ka ndodh, edhe aj s'asht i pastër. Po, sigurisht s'asht i pastër.“
27 Po ditën e dytë, mas hanës së re, vendi i Davidit prap ka mbet bosh. Atëherë Sauli e ka vet djalin e vet Jonatanin: „Pse djali i Isait s'ka ardh me hanger as dje, as sot?“
28 Jonatani i ka thanë Saulit: „Davidi ka dasht me shku n'Betlehem edhe m'ka lyp leje.
29 M'ka thanë: ‘T'lutna, lshom me shku, se familja jonë e ka nji festë me kurban n'qytet, edhe vllau jem po kërkon që unë me ardh. Nëse jom n'hatër tand, t'lutna lshom me shku pa ra n'sy, që me i pa vllaznit e mi.’ Për qata s'ka ardh te sofra e mbretit.“
30 Atëherë Sauli u nervozu shumë me Jonatanin edhe i ka thanë: „Ti, djali i nji gruje kryeneçe! A po menon që s'e di unë që ti e ke zgjedh anën e djalit t'Isait? Qekjo asht marre për ty edhe për nanën tane!
31 Sa t'jetë gjallë n'kët tokë djali i Isait, as ti e as pushteti yt si mbret s'keni me kon t'sigurt. Tash ço dikon me ma pru këtu, se aj duhet me vdek!“
32 Jonatani ia ka kthy babës së vet Saulit: „Pse duhet me vdek aj? Qka ka bo?“
33 Atëherë Sauli ia ka gjujt shtizën Jonatanit për me e godit. Qashtu Jonatani e ka kuptu që baba i vet e ka nda mendjen me e vra Davidin.
34 Jonatani u çu pi sofrës tu vlu pi inati. Atë ditë të dytë të hanës së re s'ka hanger asnji kafshatë, se u konë shumë i mërzitun për Davidin, edhe pse baba i vet e kishte poshtnu.
35 T'nesërmen n'mëngjes, Jonatani ka dal jashtë bashkë me nji shërbëtor të ri, te vendi ku u marrë vesh me u taku me Davidin.
36 Jonatani i ka thanë shërbëtorit të vet: „T'lutna, vrapo edhe kërkoji shigjetat që kom me i gjujt!“ Shërbëtori ka vrapu, e Jonatani e ka gjujt shigjetën shumë larg, përtej tij.
37 Kur shërbëtori ka mrrit te vendi ku Jonatani e ka gjujt shigjetën, Jonatani i ka bërtit: „A s'asht shigjeta ma larg?“
38 Masanej Jonatani i ka bërtit prap: „Shpejt! Nxito! Mos u nal!“ Atëherë shërbëtori i ka mbledh shigjetat edhe u kthy te zotnia i vet.
39 Shërbëtori s'ka ditë kurgjo për këtë sen. Veç Jonatani edhe Davidi e kanë ditë qka po ndodh.
40 Masanej Jonatani ia ka dhonë armët e veta shërbëtorit edhe i ka thanë: „Shko, çoji këto sene n'qytet!“
41 Kur shërbëtori ka shku, Davidi u çu pi nji vendi aty afër, kah ana e jugut. Masanej ka ra për toke edhe u përkul tri herë. Pastaj të dy janë puthë edhe kanë kajt për njoni-tjetrin, po Davidi ka kajt ma së shumti.
42 Jonatani i ka thanë Davidit: „Shko n'paqe, se na të dy jemi betu n'emër t'Jehovait, kur kemi thanë: ‘Jehovai koft dëshmitar përgjithmonë
mes meje edhe teje, edhe mes pasardhësve tu edhe pasardhësve t'mi.’“ Atëherë Davidi u nis për rrugë, e Jonatani u kthy n'qytet.