Letra e parë e Samuelit 24
1 Sapo Sauli u kthy pi ndjekjes së filistinëve, dikush i ka kallxu: „Davidi asht n'shkretinën e En-Gedit.“
2 Atëherë Sauli i ka marrë me veti 3000 burra t'zgjedhun pi krejt Izraeli edhe u nis kah shkambijtë e dhive t'egra, për me e kërku Davidin bashkë me burrat e tij.
3 Sauli ka mrrit te vathat e dhenve t'bohme me gurë, ngat rrugës, edhe ka hi n'nji shpellë për me kry nevojën. Davidi edhe burrat e tij u konë ulun n'fund t'shpellës, n'vendet ma t'fshehta.
4 Burrat e Davidit i kanë thanë: „Sot asht dita kur Jehovai po të thotë: ‘Kqyre! Unë po ta jap anmikun tand n'dorë, edhe ti mundesh me bo me to qka të dush.’“ Atëherë Davidi u çu edhe tinëz ia ka pre nji cep t'rrobës së sipërme pa mëngë t'Saulit.
5 Po masanej Davidit i ka rreh zemra fort, se ia ka pre cepin e rrobës së sipërme t'Saulit.
6 Aj ju ka thanë burrave t'vet: „Para Jehovait, as që m'shkon n'mend me ia bo këtë sen zotnisë tem, atij që Jehovai e ka ly me vaj. S'ka mundësi me e çu dorën kundër tij, se aj asht i lyemi i Jehovait.“
7 Me këto fjalë Davidi i ka nalë burrat e vet edhe s'i ka lonë me e sulmu Saulin. Sauli u çu, ka dal pi shpellës edhe ka vazhdu rrugën.
8 Masanej edhe Davidi ka dal pi shpellës edhe i ka thirr Saulit pi mrapa: „O zotnia jem, o mbret!“ Kur Sauli u kthy, Davidi u përkul thellë me ftyrë për toke edhe ka ra përmbys para tij.
9 Davidi e ka vet Saulin: „Pse po i ngon fjalët e njerzve që thonë: ‘Davidi po don me t'bo keq’?
10 Sot ti e ke pa me sytë e tu qysh Jehovai t'ka lonë n'dorën teme n'shpellë. Po kur dikush tha që duhet me t'vra, mu m'erdh gjynah për ty edhe thashë: ‘Unë s'kom me e çu dorën kundër zotnisë tem, se aj asht i lyemi i Jehovait.’
11 Kqyre, o baba jem, kqyre këtë cep t'rrobës tane të sipërme që e kom n'dorë! Kur ta kom pre këtë copë pi rroba jote pa mëngë, nuk t'kom vra. Tash duhet me e pa edhe me e kuptu që unë s'po du me t'bo keq, as me t'u çu kundër, edhe s'ta kom bo kurrfarë gjynahi. Po ti po m'ndjek për me ma marrë jetën.
12 Jehovai le të gjykojë mes meje edhe teje. Jehovai le të marrë hak për mu kundër teje, po unë s'kom me e çu dorën kundër teje.
13 Qysh thotë nji fjalë e moçme: ‘E keqja del pi njerzve t'këqij’, po unë s'kom me e çu dorën kundër teje.
14 Mas kujt po shkon ti, o mbret i Izraelit? Kënd po e ndjek? Nji qen t'dekun? Nji plesht t'vetëm?
15 Jehovai le të jetë gjykatësi! Aj ka me gjyku mes meje edhe teje, ka me e shiku rastin tem edhe ka me e mbrojt t'drejtën teme. Aj ka me gjyku për mu edhe ka me m'shpëtu pi dorës tane.“
16 Kur Davidi e ka kry t'folmen, Sauli e ka vet: „A asht ky zani yt, o djali jem David?“ Edhe ka nisë me kajt me za t'naltë.
17 Aj i ka thanë Davidit: „Ti je ma i drejtë se unë, se ti m'ke bo mirë, e unë s'ta kom kthy me t'mirë.
18 Po, sot ma ke kallxu t'mirën që ma ke bo. Ti s'më ke vra kur Jehovai m'ka lonë n'dorën tane.
19 Kush e len anmikun e vet me ik pa i bo keq, kur e ka n'dorë? Për këtë t'mirë që ma ke bo sot, Jehovai ka me ta kthy me t'mirë.
20 Tash e di që ti pa dyshim ki me u bo mbret edhe që mbretnia jote mbi Izraelin ka me qëndru e fortë.
21 Tash betomu n'emër t'Jehovait që s'ki me mi zhduk pasardhësit e mi mas meje, edhe që s'ki me ma fshi emrin pi familja e babës tem!“
22 Davidi u betu para tij. Masanej Sauli u kthy n'shpi, kurse Davidi edhe burrat e tij kanë hyp n'fortesën n'mal.