Letra e dytë e Samuelit 19
1 Joabit i kanë kallxu: «Mbreti po kan edhe po mërzitet për Absalomin.»
2 Atë ditë, fitorja u kthy në zi për krejt popullin, se e kanë ni që mbreti po e vajtonte djalin e vet.
3 Njerëzit janë kthy tinëz në qytet, si ushtarët që ju vjen marre se kanë ikë pi luftës.
4 Mbreti e ka mbulu ftyrën edhe ka bërtitë pa nalë me za të naltë: «O djali jem Absalom! Absalom, o djali jem, djali jem!»
5 Masanej Joabi ka hy te mbreti në shpi edhe i ka thanë: «Sot i ke turpnu burrat e tu, krejt ata që ta kanë shpëtu jetën ty, djemve e vajzave tua, grave tua edhe grave tua të dyta.
6 Ti i don ata që të urrejnë, e i urren ata që të dojnë. Sot na e ke kallxu qartë që komandantët edhe ushtarët e tu s'kanë kurrfarë vlere për ty. Se unë jom i sigurt që, po të kish metë sot gjallë veç Absalomi, e na krejt të tjerët të kishim dekë, ti ishe konë i kënaqun.
7 Çohu tash, dil jashtë edhe folu mirë njerëzve të tu. Nëse s'del te ta, pasha Jehovën, sonte natën s'ka me të nejtë asnji burrë me ty. E kjo ka me konë për ty ma keq se krejt të këqijat që të kanë ndodhë pi rinisë e deri sot.»
8 Atëherë mbreti u çu edhe ka shku me u ulë te porta e qytetit. Krejt njerëzve ju kanë kallxu: «Mbreti tash
asht ulë te porta!» Qeshtu krejt kanë ardhë para tij. Po burrat e Izraelit kishin ikë, secili në shpinë e vet.
9 Në krejt fiset e Izraelit, njerëzit kanë nisë me u fjalosë shumë mes veti. Ata thojshin: «Mbreti na ka shpëtu pi armiqve tanë edhe na ka çliru pi filistinëve, e tash ka ikë pi vendit për shkak të Absalomit.
10 Po Absalomi, që na e kemi bo mbret, ka dekë në luftë. Atëherë pse s'po boni kurgjo me e kthy mbretin?»
11 Mbreti David u ka çu fjalë priftave Zadokut edhe Abiatharit: «Folni me pleqtë e Judës edhe vetni: ‘A përnime doni me konë të fundit që e ktheni mbretin në shpi, kur krejt Izraeli veç ka shku te mbreti aty ku po rrin tash?
12 Ju jeni vllaznitë e mi, gjaku jem. Pse pra me konë ju të fundit që e ktheni mbretin?’
13 Edhe Amasës i thuni pi meje: ‘A s'je ti gjaku jem? Zoti më dënoftë rëndë nëse pi sot e tutje ti s'bohesh komandant i ushtrisë teme në vend të Joabit.’»
14 Qeshtu mbreti ua ka fitu zemrat krejt burrave të Judës, e ata u bashkun krejt si nji njeri në anën e tij. Ata i kanë çu fjalë: «Kthehu bashkë me krejt njerëzit e tu.»
15 Masanej mbreti u nis me u kthy edhe ka mbrri te Jordani. Burrat e Judës kanë shku në Gilgal me e taku mbretin edhe me e përcjellë matanë Jordanit.
16 Shimei, djali i Gerës, benjaminiti pi Bahurimit, ka shpejtu bashkë me burrat e Judës me i dalë përpara mbretit David.
17 Me të ishin edhe 1 000 burra tjerë pi fisi i Benjaminit. Edhe Ziba, shërbëtori i shpisë së Saulit, bashkë me 15 djemtë e vet edhe 20 shërbëtorët e vet, kanë shpejtu me mbrri te Jordani para mbretit.
18 Ziba e ka kalu vendin ku kalohej lumi, që me i ndihmu njerëzit e shpisë së mbretit me kalu matanë edhe me ia plotësu mbretit krejt qka dojke. Bash kur mbreti po bëhej gati me e kalu Jordanin, Shimei, djali i Gerës, ka ra për tokë para tij.
19 I ka thanë mbretit: «O zotnia jem, mos ma llogarit fajin. Mos e kujto ma të keqen që ta kom bo unë, shërbëtori yt, atë ditë kur ti, o zotnia jem mbret, je largu pi Jerusalemit. Të lutna, mos e merr për zemër atë punë,
20 se unë, shërbëtori yt, e di fort mirë që kom bo gjynah. Për qata sot kom ardhë i pari pi krejt shpija e Jozefit me të dalë përpara, o zotnia jem mbret.»
21 Menjihere Abishai, djali i Zerujës, ka thanë: «Po Shimei e ka mallku të mirosunin e Jehovës! A s'e meriton dekën për këtë?»
22 Po Davidi i ka thanë: «Qka keni ju me këtë punë, o djemtë e Zerujës? Pse po veproni kundër dëshirës teme? A sot me u vra dikush në Izrael? A s'e di unë që sot jom mbret mbi Izraelin?»
23 Masanej mbreti i ka thanë Shimeit: «Ti s'ke me dekë.» Edhe është betu për këtë.
24 Edhe Mefiboshethi, nipi i Saulit, ka dalë me e taku mbretin. Pi ditës kur mbreti u largu e deri ditën kur u kthy me paqe, aj s'u kujdesë për kambët e veta, s'i ka pre mustaqet edhe s'i ka la teshat.
25 Kur ka ardhë në Jerusalem me e taku mbretin, mbreti e ka vetë: «Pse s'ke ardhë me mu, Mefibosheth?»
26 Aj i ka thanë: «O zotnia jem mbret, shërbëtori jem më ka mashtru. Se unë, shërbëtori yt, pata thanë: ‘Kom me e bo gati gomarin me samar, që me hypë në të edhe me shku bashkë me mbretin’, se unë jom sakat.
27 Po aj ka shpifë për mu te ti, o zotnia jem mbret. Ama ti, o zotnia jem mbret, je si nji melaqe e Zotit të vërtetë. Për qata, bane qka të duket ty e mirë.
28 Ti kishe mujtë me e dënu me dekë krejt shpinë e babës tem, o zotnia jem mbret, po prapë më ke lanë mu, shërbëtorin tand, me u ulë bashkë me ata që hanë në sofren tande. Atëherë qfarë të drejte kom unë me lypë hala diçka pi mbretit?»
29 Po mbreti i ka thanë: «Pse po fol hala për këtë punë? Unë kom vendosë që ti edhe Ziba me e nda tokën mes veti.»
30 Mefiboshethi i ka thanë mbretit: «Le t'i marrë aj krejt, o zotnia jem mbret, tash që ti je kthy me paqe në shpi.»
31 Barzillai, gileaditi, u nis pi Rogelimi për te Jordani, që me e përcjellë mbretin deri te lumi.
32 Barzillai u konë shumë plak, i kish 80 vjet. Aj u konë shumë i pasun, edhe për qata e kish furnizu mbretin me ushqim derisa mbreti rrike në Mahanajim.
33 Për qata mbreti i ka thanë Barzillait: «Hajde kalo matanë me mu, edhe unë kom me u kujdesë për ty në Jerusalem.»
34 Po Barzillai i ka thanë mbretit: «Edhe sa ditë jetë më kanë metë mu, që me hypë bashkë me mbretin në Jerusalem?
35 Unë sot i kom 80 vjet. A muj ma me dallu të mirën pi së keqes? A muj unë, shërbëtori yt, me e ndi shijen e asaj që ha e pi? A muj ma me e shiju zanin e këngëtarëve edhe këngëtareve? Atëherë pse me t'u bo edhe nji barrë tjetër, o zotnia jem mbret?
36 Mu, shërbëtorit tand, më mjafton që mujta me të përcjellë deri te Jordani, o mbreti jem. Pse me më shpërbly kaq shumë për këtë?
37 Të lutna, lëm mu, shërbëtorin tand, me u kthy në qytetin tem edhe me dekë aty, ngat vorrit të babës edhe nanës teme. Po qe ku asht shërbëtori yt Kimhami. Lëre atë me kalu matanë bashkë me ty, o zotnia jem mbret. Bane për të qka të duket ty e drejtë.»
38 Mbreti i ka thanë: «Kimhami ka me kalu matanë me mu, edhe unë kom me bo për të qka të duket ty e drejtë. Qka do që më lyp ti, unë kom me ta bo.»
39 Masanej krejt e kanë kalu Jordanin. Kur mbreti ka kalu matanë, e ka puthë Barzillain edhe e ka beku. Masanej Barzillai u kthy në shpi.
40 Kur mbreti ka kalu për në Gilgal, Kimhami ka shku bashkë me të. Krejt burrat e Judës edhe gjysa e burrave të Izraelit e kanë përcjellë mbretin.
41 Masanej kanë ardhë burrat tjerë të Izraelit te mbreti edhe e kanë vetë: «Pse vllaznitë tanë, burrat e Judës, të kanë marrë tinëz edhe të kanë kalu matanë Jordanit ty, o mbret, bashkë me njerëzit e shpisë tande edhe krejt burrat e Davidit?»
42 Krejt burrat e Judës u kanë thanë burrave të Izraelit: «Se mbreti asht i gjakut tonë. Pse po nervozoheni për këtë? A kemi hangër na diçka në kurriz të mbretit, a na ka dhanë naj dhuratë?»
43 Burrat e Izraelit u kanë thanë burrave të Judës: «Na jemi dhjetë fise, e për qata kemi ma shumë të drejtë mbi Davidin sesa ju! Atëherë pse na keni nënçmu? A s'u dasht me konë na të parët që e kthejmë mbretin tonë?» Po burrat e Judës kanë folë ma fort edhe ua kanë dalë me fjalë kundër burrave të Izraelit.