Letra e dytë e Mbreterve 4
1 Nji ditë, njona pi grave të djemve të profetëve i ka bërtit Elisas tu iu lutë: «Shërbëtori yt, burri jem, ka dekë. Ti e din që aj gjithmonë ka pasë respekt të madh për Jehovën. Tash ka ardh nji njeri që i kemi borxh, edhe po don me m'i marrë dy fëmijët e mi për skllevër.»
2 Elisa e ka vet: «Qysh muj me të ndihmu? Kallxom, qka ki në shpi?» Ajo iu ka përgjigj: «Zotni, s'kom ma kurgjo në shpi, përveç nji kanë me vaj.»
3 Atëher aj i ka thanë: «Dil jashtë edhe lypu krejt kojshive të tu enë të zbrazëta. Merr sa ma shumë që munesh.
4 Masanej hyn në shpi edhe mbylle derën mas vetes e djemve tu. Mbushi krejt enët me vaj edhe ato që mbushen, qiti anash.»
5 Atëher ajo ka shku.
Pasi e ka mbyll derën mas vetes edhe djemve të saj, ata ia kanë dhanë enët njonën mas tjetrës, edhe ajo i ka mbush me vaj.
6 Kur u mbushën krejt enët, ajo i ka thanë njonit pi djemve: «Ma jep edhe nji enë tjetër.» Po aj i ka thanë: «S'kemi ma asnji.» Atëher vaji ka nalë me rrjedh.
7 Gruja ka shku te njeriu i Zotit të vërtetë edhe ia ka kallxu krejt. Aj i ka thanë: «Shko, shite vajin edhe paguji borxhet e tua. Me atë që të tepron, munesh me jetu ti bashkë me djemtë e tu.»
8 Nji ditë, Elisa ka shku në Sunem. Atje jetonte nji gru e nderume, që i ka ba shumë lutje me ardh me hangër te ajo. Sa herë që Elisa kalonte andej, ndalej te ajo edhe hante aty.
9 Për qata, ajo i ka thanë burrit të vet: «Unë e di që ky njeri, që kalon rregullisht këndej, asht njeri i shenjtë i Zotit.
10 Hajde t'ia rregullojmë nji dhomë të vogël nalt në kulm, edhe t'ia qesim mrena nji shtrat, nji tavolinë, nji karrige edhe nji llambë. Kështu, sa herë që vjen te na, munet me nejt aty.»
11 Nji ditë, kur Elisa ka ardh apet aty, ka hyp në dhomën nalt për me u shtri.
12 Aj i ka thanë shërbëtorit të vet, Gehazit: «Thirre qat gru.» Gehazi e ka thirr, edhe ajo ka ardh te aj.
13 Masanej Elisa i ka thanë Gehazit: «Të lutna, vete: ‘Ti je lodh kaq shumë për neve. A ka naj sen që mujna me bo për ty? A don me folë për ty te mbreti a te kryetari i ushtrisë?’» Gruja iu ka përgjigj: «Unë jetoj këtu mes popullit tem.»
14 Atëher Elisa ka thanë: «Po qka mujna me bo për të?» Gehazi i ka thanë: «Po, ajo s'ka djalë, edhe burri i saj asht plak.»
15 Elisa i ka thanë: «Thirre këtu.» Gehazi e ka thirr, edhe ajo ka ardh e ka nejt te dera.
16 Elisa i ka thanë: «Vitin tjetër, në këtë kohë, ki me e majt nji djalë në krah.» Po ajo i ka thanë: «O zotni jem, o njeri i Zotit të vërtetë, mos më jep shpresa të kota!»
17 Po gruja ka metë shtatzanë edhe vitin tjetër, në të njejtën kohë, e ka lind nji djalë, bash qysh ia kish thanë Elisa.
18 Kur djali u rrit pak, nji ditë ka shku te baba i vet, që u konë me punëtorët që po korrshin.
19 Djali vazhdimisht po i thojke babës: «Kryja jem! Ah, kryja jem!» Atëher baba i ka thanë shërbëtorit: «Merre edhe çoja nanës së vet.»
20 Shërbëtori e ka marrë edhe e ka çu te nana e vet. Djali ka nejt në prehën të nanës deri në mesditë, e masanej ka dekë.
21 Nana ka hyp nalt, e ka shtri djalin në shtratin e njeriut të Zotit të vërtetë, e ka mbyll derën mas vetes edhe ka dalë.
22 Ajo e ka thirr burrin e vet edhe i ka thanë: «Të lutna, ma çoj nji shërbëtor edhe nji gomar. Më duhet me shku shpejt te njeriu i Zotit të vërtetë. Kthehna shpejt.»
23 Burri e ka vet: «Pse po shkon sot te aj? Sot s'asht as dita e hanës së re, as sabat.» Ajo i ka thanë: «Krejt asht në rregull.»
24 Masanej e ka shalu gomarin edhe i ka thanë shërbëtorit: «Ec shpejt! Mos e ngadalëso ecjen, veç nëse të thom unë.»
25 Kështu ajo u nis për te njeriu i Zotit të vërtetë, që u konë te mali Karmel. Kur Elisa e ka pa pi larg, i ka thanë shërbëtorit të vet, Gehazit: «Kqyre! Qe ku asht ajo gruja pi Sunemit.
26 Të lutna, vrapo e dili përpara edhe vete: ‘A je mirë ti? A asht mirë burri yt? A asht mirë fëmija yt?’» Ajo iu ka përgjigj: «Krejt jonë mirë.»
27 Kur ka mbrri te njeriu i Zotit të vërtetë në mal, ajo ia ka kap menjiherë kambët fort. Gehazi ka ardh edhe ka dashtë me e shty larg, po njeriu i Zotit të vërtetë i ka thanë: «Lëre! Ajo asht shumë e mërzitun. Po unë s'e di pse, se Jehova s'më ka kallxu kurgjo.»
28 Atëher ajo e ka vet: «Zotni jem, a të kom lyp unë djalë? A s'të kom thanë mos me më dhanë shpresa të kota?»
29 Menjiherë Elisa i ka thanë Gehazit: «Lidhe petkun për beli, merre shkopin tem edhe nisu. Nëse e takon dikon rrugës, mos e përshëndet. Edhe nëse dikush të përshëndet ty, mos ia kthe përshëndetjen. Shko edhe vnoja shkopin tem mbi ftyrën e djalit.»
30 Atëher nana e djalit ka thanë: «Pasha Jehovën e gjallë edhe pasha jetën tane, s'kom me shku pa ty.» Kështu Elisa ka shku bashkë me të.
31 Gehazi ka vrapu përpara tyne edhe ia ka vnu shkopin mbi ftyrë djalit, po djali s'ka dhanë kurrfarë shenje jete. Atëher Gehazi u kthy te Elisa edhe i ka kallxu: «Djali s'u zgju.»
32 Kur Elisa ka hy në shpi, fëmija u konë i dekun, i shtrim në shtratin e tij.
33 Elisa ka hy në dhomë te djali, e ka mbyll derën edhe i ka bo lutje Jehovës.
34 Masanej ka hyp mbi shtrat edhe u përkul mbi fëmijën, ashtu që goja e tij ia prekte gojën djalit, sytë e tij ia prekshin sytë djalit, edhe shuplakat e duarve të tij ia prekshin shuplakat e djalit. Ka nejt qashtu mbi të, edhe trupi i djalit ka nis dalngadalë me u nxeh.
35 Masanej Elisa u çu edhe ka ec andej e këndej nëpër shpi. Kur u kthy apet te shtrati, u përkul edhe nji herë mbi djalin. Djali ka teshtit shtatë herë edhe i ka çel sytë.
36 Atëher Elisa e ka thirr Gehazin edhe i ka thanë: «Thirre nanën e tij.» Gehazi e ka thirr, edhe ajo ka hy mrena. Elisa i ka thanë: «Merre djalin tand.»
37 Kur ajo ka hy, ka ra te kambët e Elisas edhe u përkul para tij deri në tokë. Masanej e ka marrë djalin e vet edhe ka dalë.
38 Kur Elisa u kthy apet në Gilgal, në atë vend kishte uri të madhe. Nji herë, derisa djemtë e profetëve ishin ulun para tij, aj i ka thanë shërbëtorit të vet: «Vnoje tenxheren e madhe në zjarm edhe ziju diçka për me hangër djemve të profetëve.»
39 Atëher njoni pi tyne ka shku në arë me mbledh mullaga. Atje e ka gjet nji bimë kacavjerrëse me kunguj të egër edhe ka mbledh aq shumë, sa ia kanë mbush petkun. Kur u kthy, i ka pre në copa edhe i ka qit në tenxhere, pa e ditë qka jonë.
40 Ma vonë ua kanë qit ushqimin burrave për me hangër. Po sapo kanë nis me hangër, kanë bërtit: «O njeri i Zotit të vërtetë, në këtë tenxhere ka vdekje!» Edhe s'kanë mujt me e hangër.
41 Elisa ka thanë: «Ma bini pak miell.» E ka qit miellin në tenxhere edhe ka thanë: «Ndajani tash ushqimin.» Mas kësaj, në tenxhere s'ka pasë ma kurgjo që u bon dëm.
42 Nji herë ka ardh nji njeri pi Baal-Shalishës edhe i ka pru njeriut të Zotit të vërtetë 20 bukë elbi edhe nji qese me drithë pi korrja e parë e pjekun. Elisa ka thanë: «Jepjau njerëzve me hangër.»
43 Po shërbëtori i tij i ka thanë: «Qysh me iu dalë kjo 100 burrave?» Elisa iu ka përgjigj: «Ndajuani prapë, se kështu thotë Jehova: ‘Ata kanë me hangër, edhe ka me ju tepru.’»
44 Atëher shërbëtori ua ka qit ushqimin. Ata kanë hangër edhe ju ka tepru, bash qysh e kish thanë Jehova.