Letra e dytë e Shembujve 36
1 Masanej, populli i atij veni e ka bo Jehoahazin, djalin e Josias, mbret në Jerusalem, në ven të babës së vet.
2 Jehoahazi i ka pasë 23 vjet kur u bo mbret. Aj ka sundu tre muj në Jerusalem.
3 Po mbreti i Egjiptit e ka hjek pi fronit në Jerusalem edhe e ka detyru vendin me pagu 100 talenta argjendi edhe nji talent ari.
4 Përveç kësaj, mbreti Neko i Egjiptit e ka bo Eljakimin, vllaun e Jehoahazit, mbret të Judës edhe Jerusalemit, edhe ia ka ndrru emnin në Jojakim. Kurse vllaun e tij, Jehoahazin, e ka çu në Egjipt.
5 Jojakimi i ka pasë 25 vjet kur u bo mbret edhe ka sundu 11 vjet në Jerusalem. Aj vazhdimisht ka bo sene të kqija në sytë e Jehovës, Zotit të tij.
6 Mbreti Nebukadnezar i Babilonisë ka ardh kundër tij për me e lidh me dy zingjirë bakri edhe me e çu në Babiloni.
7 Nebukadnezari i ka marrë do sene pi shpisë së Jehovës edhe i ka çu në pallatin e vet në Babiloni.
8 Krejt senet tjera për historinë e Jojakimit, punët e tij të neveritshme edhe krejt qka i ka pasë për faj, jonë të shkrume në «Librin e Mbretave të Izraelit edhe Judës». Mas tij, djali i tij Jojakini e ka marrë fronin.
9 Jojakini i ka pasë 18 vjet kur u bo mbret edhe ka sundu tre muj e dhjetë ditë në Jerusalem. Aj vazhdimisht ka bo sene të kqija në sytë e Jehovës.
10 Në fillim të vitit, mbreti Nebukadnezar ka urdhnu me e çu Jojakinin në Babiloni, bashkë me do sene të vlefshme pi shpisë së Jehovës. Po ashtu, e ka bo Zedekinë, axhën e Jojakinit, mbret të Judës edhe Jerusalemit.
11 Zedekia i ka pasë 21 vjet kur u bo mbret edhe ka sundu 11 vjet në Jerusalem.
12 Aj vazhdimisht ka bo sene të kqija në sytë e Jehovës, Zotit të tij. Nuk e ka ulë veten para profetit Jeremia, që ka folë me urdhën të Jehovës.
13 Përveç kësaj, aj u çu kundër mbretit Nebukadnezar, që e kish bo me u betu në Zot. Ka metë kryefortë e me zemër të fortë, edhe s'ka dashtë me u kthy te Jehova, Zoti i Izraelit.
14 Edhe krejt të parët e priftërve bashkë me popullin jonë tregu shumë të pabesë. Kanë bo sene të neveritshme, qysh kanë bo edhe popujt tjerë, edhe e kanë fëlliq shpinë e Jehovës, që aj e kish shenjtëru në Jerusalem.
15 Jehova, Zoti i të parëve të tyne, vazhdimisht iu ka çu lajmëtarët e vet për me i paralajmru, apet e apet, se i vike gjynah për popullin e vet edhe për tempullin e vet.
16 Po ata vazhdimisht kanë bo hajgare me lajmëtarët e Zotit të vërtetë. I kanë përbuz fjalët e tij edhe jonë tallë me profetët e tij, deri sa Jehova u zemru me popullin e vet edhe s'ka pasë ma shpresë për shërim.
17 Atëher Jehova e ka çu mbretin e kaldeasve kundër tyne. Mbreti i ka vra me shpatë djemtë e ri të tyne në vendin e shenjtë. S'i ka ardh gjynah as për djemtë e ri, as për vajzat e virgjna, as për pleqtë e as për të ligshtit. Zoti ia ka dhanë krejt në dorë.
18 Krejt senet pi shpisë së Zotit të vërtetë, të mdhaja e të vogla, thesaret e shpisë së Jehovës, edhe thesaret e mbretit e të njerzve të tij kryesorë, krejt i ka çu në Babiloni.
19 E ka kallë shpinë e Zotit të vërtetë, e ka rrëzu murin e Jerusalemit, ua ka shti flakën kullave mbrojtëse edhe e ka shkatërru krejt qka u konë e vlefshme.
20 Ata që s'jonë vra me shpatë, i ka marrë rob edhe i ka çu në Babiloni. Atje u dasht me i shërby atij edhe djemve të tij, deri sa ka fillu me sundu mbretnia e Persisë.
21 Kështu u plotësu ajo qka Jehova e kish thanë përmes Jeremisë, deri sa toka i ka shly sabatet e veta. Krejt kohën sa ka metë e shkretë edhe e braktisun, toka ka mbajt sabat, deri sa u mbushën 70 vjet.
22 Në vitin e parë të sundimit të Kirit, mbretit të Persisë, u dasht me u plotësu ajo qka Jehova e kish thanë përmes Jeremisë. Për qata, Jehova e ka shty mbretin Kir të Persisë me lëshu nji thirrje në krejt mbretninë e vet, edhe e ka qit atë thirrje me shkrim. Në të u thanë kështu:
23 «Kështu thotë Kiri, mbreti i Persisë: ‘Jehova, Zoti i qiellit, m'i ka dhanë krejt mbretnitë e tokës edhe më ka urdhnu me ia ndërtu nji shpi në Jerusalem, që asht në Judë. Kush pi juve i takon popullit të tij, Jehova, Zoti i tij, koftë me të. Le të hypë atje.’»