Fjalët të urta 21
1 Zemra e nji mbreti asht si rrjedhat e ujit n'dorën e Jehovait.
Aj e drejton kah t'don vetë.
2 Njeriut krejt rrugët e veta i duken
t'drejta, po Jehova i shqyrton zemrat.
3 Me bo atë që asht e drejtë edhe e
ndershme, e gëzon Jehovain ma shumë se nji kurban.
4 Sytë mendjemëdhenj edhe nji zemër krenare, që janë
si drita e njerëzve t'këqij, janë gjynah.
5 Planet e njeriut punëtor e çojnë pa dyshim drejt
suksesit, po kush ngutet shumë, ka me përfundu fukara.
6 Thesaret që fitohen me rrena, janë si nji
avull që zhduket, nji kurth që sjell dekën.
7 Dhuna e njerëzve t'këqij ka me i marrë
me veti, se ata s'dojnë me vepru drejt.
8 Rruga e njeriut që ka faj asht e
shtrembët, po punët e njeriut t'pastër janë t'drejta.
9 Ma mirë me jetu n'nji qoshe t'kulmit, sesa n'nji
shpi bashkë me nji gru që veç grindet.
10 Njeriu i keq ka dëshirë me bo t'këqija.
Atij s'i vjen gjynah për tjetrin.
11 Kur dënohet aj që tallet, ata që s'kanë përvojë bohen ma t'mençëm,
edhe kur nji njeri i mençëm fiton kuptim, fiton edhe dije.
12 Njeriu i drejtë e vëzhgon shpinë e njeriut t'keq,
edhe i rrëzon njerëzit e këqij n'fatkeqësinë e tyne.
13 Kush i mbyll veshët kur nji njeri i dobët thërret për
ndihmë, ka me thirrë edhe vetë, po s'ka me marrë përgjigje.
14 Nji dhuratë që jepet fshehtas e qetëson zemërimin, edhe nji
ryshfet që jepet tinza e qetëson inatin e madh.
15 Për njeriun e drejtë asht gëzim me vepru drejt, po
për ata që bojnë t'këqija, kjo asht diçka e tmerrshme.
16 Kush largohet pi rrugës së kuptimit, ka
me pushu mes t'vdekunve që s'kanë fuqi.
17 Kush i don qefet, ka me u bo fukara, kush e
don venën edhe vajin, s'ka me u bo i pasun.
18 Njeriu i keq asht si nji çmim që paguhet për me e shpëtu
njeriun e drejtë, edhe aj që s'e mban besën merret n'vend t'njeriut t'ndershëm.
19 Ma mirë me jetu n'vend t'shkretë, sesa bashkë me
nji gru që veç grindet edhe nervozohet shpejt.
20 N'shpinë e njeriut t'mençëm ka thesare t'çmueshme edhe
vaj, po budalla e harxhon krejt qka ka.
21 Kush mundohet me vepru drejt edhe me kallxu dashni
besnike, ka me gjetë jetë, drejtësi edhe nder.
22 Nji njeri i mençëm munet me e pushtu qytetin e
njerëzve t'fortë, edhe me ua thy fuqinë ku ata mbështeten.
23 Kush e ruan gojën edhe gjuhën e
vet, e mban veten larg telasheve.
24 Aj që mburret, sillet me mendjemadhësi edhe e mban veten shumë nalt,
quhet njeri që vepron me arrogancë, pa pikë kujdesi për tjerët.
25 Dëshirat e përtacit kanë me ia marrë jetën,
se duert e tij s'dojnë me punu.
26 Tanë ditën aj veç lakmon e dëshiron me marrë,
po njeriu i drejtë jep edhe s'e kursen kurgjo.
27 Kurbani i njeriut t'keq asht i neveritshëm, e
lëre ma kur e jep me qëllim t'keq.
28 Nji dëshmitar që fol rrena ka me u shkatërru, po
aj që ngon mirë ka me dëshmu me sukses.
29 Njeriu i keq e bon ftyrën pa pikë marre,
po rruga e njeriut t'ndershëm asht e sigurt.
30 S'ka as mençuri, as aftësi me dallu t'mirën pi së
keqes, as këshillë që munet me i dalë kundër Jehovait.
31 Kali përgatitet për ditën e betejës,
po shpëtimi vjen pi Jehovait.