Mateu 27: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Keine Bearbeitungszusammenfassung
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
(Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = Abnahme
| Notiz =  
| Notiz =  
}}
}}<br><br>
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
<sup>1</sup> Kur u bo sabah, krejt priftat kryesor edhe pleqt e popullit jonë ul bashkë, mu marrë vesh qysh me ja bo që Jezusin me myt.
<br><br>
<sup>2</sup> E kanë marrë Jezusin, e kanë lidh edhe e kanë çu te Pilati, qeveritarit i atij venit.
<sup>1</sup> Kur u ba sabah, krejt kryepriftat dhe pleqt e popullit janë ul bashkë, me u marrë vesh qysh me ja bo që Jezusin me vra. <sup>2</sup> E kanë marrë të lidhun, e kanë çu dhe ja kanë dorëzu qeveritarit Pilat.
<br>
<br>
<sup>3</sup> Kur tradhtari i tij Juda e ka pa që Jezusi veç u dënun, i ka ardh keq në shpirt dhe ashtë ba pishman, e i ka pru apet 30 paret e argjendit ose sërmit te kryepriftat dhe te pleqt. <sup>4</sup> Ai ka thanë: „Kom ba gjynah, se e kom tradhtu nji të pafajshëm.“ Po ata i kanë thanë: „Qka na duhet neve? Punë e jotja asht!“ <sup>5</sup> Atëher aj i ka gjujt paret e argjendit ose sërmit në tempull, ka dal jashtë, dhe ka shku me vjerr vetën. <sup>6</sup> Kryepriftat i kanë marrë paret e kanë thanë: „Nuk asht e lejume me i shti në thesarin e tempullit kto pare, se kanë punë me gjak ose jan çmimi i gjakit.“ <sup>7</sup> Mas qe janë këshillu mes veti, me ato pare e kanë ble arën e poçarit, për me kon vorrezë për të hujt. <sup>8</sup> Për qata ajo arë deri sot thirret „Ara e Gjakut“. <sup>9</sup> Atëher u plotësu ajo qka u thanë përmes profetit Jeremia: „Ata i kanë marrë 30 paret e argjendit ose sërmit, çmimin e caktum për at njeri, që do djem të Izraelit ja kanë caktu çmimin. <sup>10</sup> Edhe me to e kanë ble arën e poçarit, qysh Jehova më ka ngarku ose urdhënu“
<sup>3</sup> Kur Juda, tradhtari i tij, e ka pa që Jezusi u dënu, i ka ardh keq në shpirt. I mori 30 copa pare e sërmit, edhe i ka pru apet te priftat kryesor edhe te pleqt.
<sup>4</sup> Ai tha: "Kom bo gabim, kur e shita nji njeri të pafajshëm." Po ata i thanë: "Qka na duhet neve? Punë e jotja osht!“
<sup>5</sup> Tani Juda i gjujti 30 copa pare e sërmit mrena në tempull, [në Shpijën e Zotit], doli jashtë edhe shkoi me vjerr vetën.  
<sup>6</sup> Priftat kryesor i morën ato copa pare i sërmit edhe thanë: " S'bon kta paret mi shti te paret e tempullit, se kanë punë me gjak."
<sup>7</sup> Masanej, masi kanë fol mes veti, me ato pare e kanë ble arën e poçarit, për me konë vorrezë për të hujt.
<sup>8</sup> Përqata ajo arë deri sot thirret „Ara e Gjakut“.
<sup>9</sup> Qaty u mush ajo, qka u thonë përmes pejgamberit Jeremija: "Ata i kanë marrë 30 copa pare e sërmit. Qato pare ishin çmimi për atë njeri, që disa prej djemve të Izraelit kanë thonë që ai kushton."
<sup>10</sup> Edhe me ato pare e kanë ble arën e poçarit, qysh Jehovaji m'tha me bo."
<br>
<br>
<sup>11</sup> Jezusi ka nejt përpara qeveritarit, e ai e ka vet: „A je ti mbreti i jahudive?“ Jezusi ka kthy: „Ti vet e ke thanë.“ <sup>12</sup> Kur kryepriftat dhe pleqt po e paditshin ose gjykonin , aj s’ka fol. <sup>13</sup> Atëher Pilati e ka vet: „A s’po nin qka po thonë krejt kundër teje?“ <sup>14</sup> Po aj s’ka fol as nji fjalë, e qeveritari u qudit shumë ose fort.
<sup>11</sup> Jezusi u konë në kom përpara qeveritarit, e ai e veti: "A je ti Mbreti i Jahudive?" Jezusi ja ktheu: "Ti vet e ke thonë."
<sup>12</sup> Por kur priftat kryesor edhe pleqt folshin keq për to, tu bo akuza kundër tij, ai nuk tha kurgjo.
<sup>13</sup> Tani Pilati e veti: "A s’po nin, çka po thojnë krejt kundër teje?“  
<sup>14</sup> Po ai nuk foli as nji fjalë. E qeveritari u çudit shumë.
<br>
<br>
<sup>15</sup> Në festë u pat kan zakon gjith, qeveritari me e lshu nji të burgosun, cilin të burgosun populli e zgjedhke. <sup>16</sup> Atëher ka pas nji të burgosun të njohun për keq, me emnin Baraba. <sup>17</sup> Pilati i ka thanë turmës qe u mledh: „Kë po doni me jua lëshu: Barabën a Jezusin, që e thirrin Krisht?“ <sup>18</sup> Se Pilati e ka dit që ata e kanë dorëzu prej zilisë ose inatit. <sup>19</sup> Derisa aj ka nejt në karrigë fron të gjykimit, gruaja e tij i ka çu fjalë: „Mos i bon kurgjo atij të drejtit, se sot për shkak të tij më  dal nji andërr e tmerrshme ose e kam pa nji andërr të keqe.“ <sup>20</sup> Po kryepriftat dhe pleqt e kanë shty turmën  kallabllakin e njerëzve me lyp Barabën, e Jezusin me dënu e me u vra. <sup>21</sup> Qeveritari ka vet: „Cilin prej ktyne dyve ka me jua lëshu?“ Ata kanë bërtit: „Barabën!“ <sup>22</sup> Pilati ka thanë: „E qka ka me bo me Jezusin, që e thirrin Krisht?“ Krejt kanë bërtit: „Në shtyllë me to!“ <sup>23</sup> Aj ka vet: „Pse? Qfar të keqe ka ba?“ Po ata veç edhe ma fort kanë bërtit: „Në shtyllë me to!“
<sup>15</sup> U patë konë zakon që në çdo festë qeveritari e shlirojke naj njeri prej burgit, që e dojke populli me çliru.
<sup>16</sup> Qatë kohë e kishin nji njeri me emnin Baraba në burg, që u konë i njoftun si njeri i keq.  
<sup>17</sup> Pilati e veti kallablakin e njerzve, që u mledh: "Konë po doni me jua çliru: Barabën a Jezusin, që e thirrin Krisht?“
<sup>18</sup> Se Pilati e ka dit, që e kanë jap Jezusin në dorën e tij prej inatit
<sup>19</sup> Tu konë hunxh në venin e gjykimit, gruja e Pilatit i ka çu fjalë: "Mos i bon kurgjo ktij njeriut të drejtë, se sot e kom pa nji andërr fort e keqe për shkak të tij."
<sup>20</sup> Po priftat kryesor edhe pleqt e kanë shty tuben e njerzve me lyp Barabën, e Jezusin me çu në vdekje.
<sup>21</sup> Përqata, kur qeveritari i veti njerzve: "Cilin prej ktynve dyve ju doni me ju çliru?", ata thanë: "Barabën!"
<sup>22</sup> Pilati tha: " E çka me bo me Jezusin, që e thirrin Krisht?“ Krejt bërtitshin: „Në dru me to!“
<sup>23</sup> Ai i tha: "Pse? Çka ka bo të keqe?" Po ata veç bërtitshin edhe ma fort: „Në dru me to!“
<br>
<br>
<sup>24</sup> Kur Pilati e ka pa që nuk po kryn kurgjo, veç po bahet rrëmujë ose hallakam, ka marrë ujë, i ka la durt para turmës ose njerzve, edhe ka thanë: „Jom i pafajshëm prej gjakut të këtij njeri. Ju keni me u përgjegj.“ <sup>25</sup> Atëher krejt kanë thanë: „Gjaku i tij le të bjen mbi neve edhe mbi thfmit tonë!“ <sup>26</sup> Atëher Pilati e ka lëshu ose liru Barabën, e Jezusin ka urdhnu me e rreh me kamxhik edhe me e çu me u vra në shtyllë.
<sup>24</sup> Kur Pilati e ka pa, që nuk po kryn kurgjo, e që kallablaki e njerzve u çu peshë e u bo hallakamë, ai ka marrë ujë, i ka la durt para tubes e njerzve, edhe ka thonë: „Une s’kom faj për gjakun e ktij njerit. Ju vet e keni n’qafë edhe keni me jap përgjigje.“  
<sup>25</sup> Atëherë krejt thanë: „Gjaku i tij net bjen përmi neve edhe përmi thmijtë tonë!“  
<sup>26</sup> Tani Pilati e çliroj Barabën, e Jezusin tha me rreh me kamxhik edhe me e çu me e myt në dru.  
<br>
<br>
<sup>27</sup> Atëher ushtarët e qeveritarit e kanë pru Jezusin në banesën e qeveritarit, edhe e kanë mbledh krejt trupin e ushtarve rreth tij. <sup>28</sup> Ja kanë hjek teshat dhe ja kanë qit nji mantel të kuq të dheztë. <sup>29</sup> Kanë thur nji kurorë me therra, ja kanë vnu në krye, edhe ja kanë dhanë nji kallam në dorën e djathtë. Masanej janë gjunjzu para tij e kanë përkesh me to: „Tungjatjeta, o mbret i jahudive!“ <sup>30</sup> E kanë pështy, e kanë marrë kallamin edhe e kanë ra në krye. <sup>31</sup> Mase qe kanë kesh me to, ja kanë hjek mantelin, ja kanë vesh apet teshat e veta, edhe e kanë çu me e gozhdu në shtyllë.
<sup>27</sup> Masanej ushtarët e qeveritarit e çun Jezusin në pretorium, [dmth. te banesa e qeveritarit], edhe i mledhshin krejt ushtarët e trupit rreth tij.  
<sup>28</sup> Ja kanë hjek teshat dhe ja kanë qit nji mantill të kuq si flakë.
<sup>29</sup> Ja kanë bo nji kunorë me therra, ja kanë qit në krye, edhe ja kanë dhanë nji shtag prej kallami në dorën e djathtë. Masanej jonë ul në gunjë para tij, edhe kanë bo hajgare me to, tu thonë: „Tungatjeta, o Mbret i Jahudive!“  
<sup>30</sup> Tani e kanë pshty, e kanë marrë shtagën edhe e kanë rreh në krye.  
<sup>31</sup> Masi që kanë kesh me to, ja kanë hjek mantillin, ja kanë vesh apet teshat e veta, edhe e kanë çu me e myt me gozhda në dru.
<br>
<br>
<sup>32</sup> Kur po dilke udhës gjetën nji burr prej Kirenës, me emën Simon. Ata e kanë detyru me e bart ose majt shtyllën e mundimit të Jezusit. <sup>33</sup> Kur kanë mrrit në nji vend që i thojn Golgota (dmth Vendi i Kafkës), <sup>34</sup> i kanë dhanë verë të përzi me vrer ose lang të idhët, po mas qe e ka provu, s’ka dasht me pij. <sup>35</sup> Kur e kanë gozhdu në shtyllë, kanë qit short edhe i kanë nda teshat e tij, <sup>36</sup> edhe janë ul aty e kanë rujt. <sup>37</sup> Edhe mbi krye ja kanë vnu nji shkrim ku u shkrujke arsyeja e akuzës ose gjykimit kundra tij: „Ky asht Jezusi, mbreti i jahudive.“
<sup>32</sup> Rrugës e gjetën nji burrë prej venit Kirena, me emën Simon. Ata e detyrun me zor me e majt drunin e mundimit të Jezusit.
<sup>33</sup> Kur kanë mrri në nji ven, që i thojnë Gólgotha, dmth. te Veni i Eshnave,
<sup>34</sup> ata i dhanë venë, përzine me lâng t'idhët. Po masi Jezusi e provoi, nuk deshti me e pi.
<sup>35</sup> Kur e kanë gozhdu në dru, i kanë nda teshat e tij mes veti me nafak.
<sup>36</sup> E tani jonë ul aty me nejt atij gati.
<sup>37</sup> Edhe përmi kryt ja kanë qit nji shkrim ku u shkrujt gjykimi, pse e kanë dënu: “Ky osht Jezusi, Mbreti i Jahudive.”
<br>
<br>
<sup>38</sup> Atëher edhe dy hajna i kanë pru në shtyllë bashkë me to, nji në djathtë e nji në të majë të tij. <sup>39</sup> Ata qe kalojshin atypari po folshin keq për Jezusin, po tundshin ose livritshin  kryet, <sup>40</sup> e thojshin: „Ti po don me e rrënu tempullin e me e ndërtu apet për tri ditë, shpëto veten! Nëse je bir i Zotit, zhdryp prej shtyllës!“ <sup>41</sup> Po qashtu edhe kryepriftat, shkruesit edhe pleqt po keshin me to, e po thojshin: <sup>42</sup> „Tjerët i ka shpëtu, po veten nuk mujti me e shpëtu! Aj asht mbreti i Izraelit. Le të zhdryp tash prej shtyllës, dhe na kena me besu në to. <sup>43</sup> Aj i ka besu Zotit; le ta shpëton Zoti tash, nëse e don, se aj ka thanë: ‘Unë jom djali i Zotit.’“ <sup>44</sup> Edhe hajnat qe u varën bashkë me to në shtyllë, qashtu e kanë sha e kan poshtru.
<sup>38</sup> Ma vonë edhe dy hajna i kanë pru në dru bashkë me to - njonin në të djathtën, e njonin në të shmajtën të tij.  
<sup>39</sup> Njerzt që kalojshin aty, folshin keq për Jezusin. E lujshin kryt,
<sup>40</sup> edhe thojshin: „Ti po don me e prish Shpijën e Zotit, e me marru apet për tri ditë - hajt, pshtoje tash veten! Nëse je Djali i Zotit, zhdrypu posht prej drunit e mundimit!“
<sup>41</sup> Quashtu edhe priftërinjtë kryesor, msusat e shkrimeve dhe pleqtë kanë kesh me to, edhe thojshin:
<sup>42</sup> “Tjerët i ka pshtu, po veten nuk mujti me e pshtu! Qofse ai koka Mbreti i Izraelit, net zhdryp tash posht prej drunit e mundimit, e na i besojmë atij.
<sup>43</sup> Ai i ka besu Zotit; le ta pshtojë tash Zoti, nëse e don. Se vet ka thonë: ‘Unë jam Djali i Zotit.’”
<sup>44</sup> Edhe hajnat, që u varën bashkë me to në dru, njësoj e kanë poshtru.
<br>
<br>
<sup>45</sup> Rreth orës gjashtë ka ra terr mbi krejt vendin, deri rreth orës nëntë. <sup>46</sup> Rreth orës nëntë Jezusi ka thirr me za të naltë: „Eli, Eli, lama sabakthani?“, dmth: „Zoti jem, Zoti jem, pse më ke lan ose braktis?“ <sup>47</sup> Do qe ishin aty e kanë ni edhe kan thanë: „Ky po thirr Elinë.“ <sup>48</sup> Menjëher nji prej tyne ka ngajt, ka marrë nji singjerë ose shpuzë, e ka lag në verë të thartë, e ka shti në kallam,dhe ja ka afru ose dhan Jezusit me pi. <sup>49</sup> Po tjerët kanë thanë: „Lene! Hajde me pa a po vjen Elia me e pshtu ose shpëtu.“ <sup>50</sup> Jezusi ka thirr edhe nji herë me za të naltë,dhe ka dhanë frymën.
<sup>45</sup> Rreth orës 12 të drekës u ra nji terr përmi krejt venin, e terri ka nejt deri sahati 3 masdite.  
<sup>46</sup> Rreth orës 3 masdite, Jezusi bërtiti me zâ të naltë: „Eli, Eli, lama sabakthani?“, që don me thanë: "Zoti jem, Zoti jem, pse m'ke lonë vet?"
<sup>47</sup> Disa prej atynve, që ishin tu nejt aty, e kanë ni, edhe thojshin: "Ky p'e thirr Elinë."
<sup>48</sup> Menjëherë, njoni prej tynve ka ngajt, ka marrë nji singjerë, e ka lag në venë të tharptë, e ka shti në nji shtag prej kallami edhe ja ka dhonë Jezusit me pi.
<sup>49</sup> Po ata tjerët thojshin: „Lene! Hajde ta shohim a po vjen Elia me e pshtu.“  
<sup>50</sup> Jezusi bërtiti edhe nji herë me zo të naltë edhe e dha shpirtin.
<br>
<br>
<sup>51</sup> Menjëher perdja e shenjtërores u ça prej nalt deri poshtë, toka u dridh, e shkambijt ose gurt u çan. <sup>52</sup> Vorret u çelën, dhe shumë trupa të njerzve të shenjtë u çun,dolen jasht <sup>53</sup> dhe shum i kanë pa. (Mas qe aj u ringjall, ata qe kanë dal pi vorreve kanë hy në qytetin e shenjtë.) <sup>54</sup> Po oficeri edhe ata tjerët qe po e rujshin Jezusin, kur e kanë pa tërmetin edhe krejt qka ka ndodh, i ka kap tuta fort, e kanë thanë: „Ky përnime u kon djali i Zotit.“
<sup>51</sup> Edhe menjëherë perdja e Venit të Shenjtë u shky dysh - prej nalt, deri poshtë. Toka u dridh, gurët të mdhaj u thyn në dy copa,
<sup>52</sup> vorret u qelën, edhe shumë trupa të njerzve të shenjtë, që kishin ra n’gjumin e dekës, dolën pi vorreve e u çun në kom.
<sup>53</sup> Edhe shumë veta i kanë pa. (Masi që ai u çu apet në jetë, ata që kanë dal prej vorrezat, kanë hy në qytetin e shenjtë.)  
<sup>54</sup> Ama kur oficeri edhe ata tjerët, që e kanë rri gati Jezusit, e kanë pa tërmetin edhe krejt qka ka ndodh, i ka kap tuta fort, edhe thanë: „Ky përnime u konë Djali i Zotit.“  
<br>
<br>
<sup>55</sup> Atje jen kan edhe shumë gra, qe kanë ardh mrapa Jezusit prej Galiles deri këtu e i kanë shërby atij po kqyrshin prej largut. <sup>56</sup> Në mesin e tyne ishin Maria Magdalena, Maria nana e Jakubit edhe e Jozeut, edhe nana e djemve të Zebedeut.
<sup>55</sup> Atje jonë konë edhe shumë gra, që kanë kqyr pis largit çka ndodhi. Ato kanë shku mas Jezusit prej Galilesë deri ktu, tu jap kujdes për to.
<sup>56</sup> Midis tynve u konë Marija Magdalena, edhe Marija, nâna e Jakovit edhe e Josesit, edhe nâna e djemve të Zebedeut.
<br>
<br>
<sup>57</sup> Tash kur u bo vonë pasdite, ka ardh Jozefi, nji burr i pasun prej Arimateas, aj qe edhe  ishte bo nxans i Jezusit. <sup>58</sup> Aj njeri Jozefi ka shku te Pilati edhe ja ka lyp trupin e Jezusit. Pilati ka urdhnu me ja dhanë trupin. <sup>59</sup> Jozefi e ka marrë, e ka mshtjell me ni cop pëlhure të paster  linoje të holl me  kfalitet, <sup>60</sup> edhe e ka vnu në vorrin e vet të ri, që e pat gdhend në shkamb ose në gur. Mas qe e ka rrotullu nji gur të madh te hyrja e vorrit, ka shku ose ka ik u largu. <sup>61</sup> Po Maria Magdalena edhe Maria tjetër kanë nejt aty, ulun para vorrit.
<sup>57</sup> Masi u bo vonë masdite, erdhi Jozefi, nji burr i pasun prej venit Arimatea. Edhe ai ish bo nxans i Jezusit.
<sup>58</sup> Ai shkoi te Pilati me ja lyp trupin e Jezusit, e Pilati tha me ja dhanë.
<sup>59</sup> Jozefi e mori, e mshtjelli me nji cop çarçaf linoje të pastër e të hollë,
<sup>60</sup> edhe e qiti në vorrin e vet të ri, që e marroj në shkamb. Masi e rrokullisi nji gur të madh para hymjes së vorrit, u shku dhe u largu.
<sup>61</sup> Po Marija Magdalena, edhe ajo tjetra Marija, kanë nejt aty, ulun para vorrit.
<br>
<br>
<sup>62</sup> Të nesërmen, mas ditës së përgaditjes, kryepriftat edhe farisejt janë mbledh para Pilatit <sup>63</sup> edhe i kanë thanë: „Zotni, na po kujtojmë qe ky mashtrusi, kur u kon gjallë, ka thanë: ‘Mas tri ditësh ka me u ringjall.’ <sup>64</sup> Për qata urdhno me u siguru ose rujt vorri deri në ditën e tretë, mos me ardh nxansat e tij me e vjedh, e masanej me u thanë popullit: ‘Aj u ringjall prej të vdekunve!’ Nryshe ky mashtrimi i funit ka me kon edhe ma i keq se i pari.“ <sup>65</sup> Pilati ju ka thanë: „Po jua jap rojet. Shkoni e sigurojeni  runi vorrin sa ma mir që muni.“ <sup>66</sup> Ata kanë shku, e kanë siguru ose rujt vorrin: e kanë vulos gurin dhe kanë vnu rojet te vorri.
<sup>62</sup> Në ditën e nesrit, mas ditës së përgaditjes, priftat kryesor edhe farisenjtë, [nji grup fetar shumë i respektum], jonë mledh te Pilati,
<sup>63</sup> edhe thanë: "„Zotni, na ra n’mend që ky mashtrusi, kur u konë gjallë, ka thanë: 'Mas tri ditësh kom m'u çu apet në jetë'.
<sup>64</sup> Përqata, thuje me e rujt vorrin deri ditën e tretë, se mos po vijnë nxansat e tij me e vjedh, e masanej me ju thonë njerzve: ‘Ai u bo ngjallë prej të vdekunve!’ Se ndryshe, ky mashtrimi i funit ka m'u konë edhe ma i keq se i pari.”
<sup>65</sup> Pilati ju tha: "Po jua japi do ushtarët, që rrin gati. Shkoni edhe runi vorrin, qysh ta dini ma s’mirti."
<sup>66</sup> Tani ata shkun edhe e sigurun vorrin. E kanë mshell gurin shumë mirë edhe i kanë qit ushtarët te vorri, që me nejt gati aty.


{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten

Aktuelle Version vom 30. März 2026, 13:35 Uhr



1 Kur u bo sabah, krejt priftat kryesor edhe pleqt e popullit jonë ul bashkë, mu marrë vesh qysh me ja bo që Jezusin me myt. 2 E kanë marrë Jezusin, e kanë lidh edhe e kanë çu te Pilati, qeveritarit i atij venit.
3 Kur Juda, tradhtari i tij, e ka pa që Jezusi u dënu, i ka ardh keq në shpirt. I mori 30 copa pare e sërmit, edhe i ka pru apet te priftat kryesor edhe te pleqt. 4 Ai tha: "Kom bo gabim, kur e shita nji njeri të pafajshëm." Po ata i thanë: "Qka na duhet neve? Punë e jotja osht!“ 5 Tani Juda i gjujti 30 copa pare e sërmit mrena në tempull, [në Shpijën e Zotit], doli jashtë edhe shkoi me vjerr vetën. 6 Priftat kryesor i morën ato copa pare i sërmit edhe thanë: " S'bon kta paret mi shti te paret e tempullit, se kanë punë me gjak." 7 Masanej, masi kanë fol mes veti, me ato pare e kanë ble arën e poçarit, për me konë vorrezë për të hujt. 8 Përqata ajo arë deri sot thirret „Ara e Gjakut“. 9 Qaty u mush ajo, qka u thonë përmes pejgamberit Jeremija: "Ata i kanë marrë 30 copa pare e sërmit. Qato pare ishin çmimi për atë njeri, që disa prej djemve të Izraelit kanë thonë që ai kushton." 10 Edhe me ato pare e kanë ble arën e poçarit, qysh Jehovaji m'tha me bo."
11 Jezusi u konë në kom përpara qeveritarit, e ai e veti: "A je ti Mbreti i Jahudive?" Jezusi ja ktheu: "Ti vet e ke thonë." 12 Por kur priftat kryesor edhe pleqt folshin keq për to, tu bo akuza kundër tij, ai nuk tha kurgjo. 13 Tani Pilati e veti: "A s’po nin, çka po thojnë krejt kundër teje?“ 14 Po ai nuk foli as nji fjalë. E qeveritari u çudit shumë.
15 U patë konë zakon që në çdo festë qeveritari e shlirojke naj njeri prej burgit, që e dojke populli me çliru. 16 Qatë kohë e kishin nji njeri me emnin Baraba në burg, që u konë i njoftun si njeri i keq. 17 Pilati e veti kallablakin e njerzve, që u mledh: "Konë po doni me jua çliru: Barabën a Jezusin, që e thirrin Krisht?“ 18 Se Pilati e ka dit, që e kanë jap Jezusin në dorën e tij prej inatit 19 Tu konë hunxh në venin e gjykimit, gruja e Pilatit i ka çu fjalë: "Mos i bon kurgjo ktij njeriut të drejtë, se sot e kom pa nji andërr fort e keqe për shkak të tij." 20 Po priftat kryesor edhe pleqt e kanë shty tuben e njerzve me lyp Barabën, e Jezusin me çu në vdekje. 21 Përqata, kur qeveritari i veti njerzve: "Cilin prej ktynve dyve ju doni me ju çliru?", ata thanë: "Barabën!" 22 Pilati tha: " E çka me bo me Jezusin, që e thirrin Krisht?“ Krejt bërtitshin: „Në dru me to!“ 23 Ai i tha: "Pse? Çka ka bo të keqe?" Po ata veç bërtitshin edhe ma fort: „Në dru me to!“
24 Kur Pilati e ka pa, që nuk po kryn kurgjo, e që kallablaki e njerzve u çu peshë e u bo hallakamë, ai ka marrë ujë, i ka la durt para tubes e njerzve, edhe ka thonë: „Une s’kom faj për gjakun e ktij njerit. Ju vet e keni n’qafë edhe keni me jap përgjigje.“ 25 Atëherë krejt thanë: „Gjaku i tij net bjen përmi neve edhe përmi thmijtë tonë!“ 26 Tani Pilati e çliroj Barabën, e Jezusin tha me rreh me kamxhik edhe me e çu me e myt në dru.
27 Masanej ushtarët e qeveritarit e çun Jezusin në pretorium, [dmth. te banesa e qeveritarit], edhe i mledhshin krejt ushtarët e trupit rreth tij. 28 Ja kanë hjek teshat dhe ja kanë qit nji mantill të kuq si flakë. 29 Ja kanë bo nji kunorë me therra, ja kanë qit në krye, edhe ja kanë dhanë nji shtag prej kallami në dorën e djathtë. Masanej jonë ul në gunjë para tij, edhe kanë bo hajgare me to, tu thonë: „Tungatjeta, o Mbret i Jahudive!“ 30 Tani e kanë pshty, e kanë marrë shtagën edhe e kanë rreh në krye. 31 Masi që kanë kesh me to, ja kanë hjek mantillin, ja kanë vesh apet teshat e veta, edhe e kanë çu me e myt me gozhda në dru.
32 Rrugës e gjetën nji burrë prej venit Kirena, me emën Simon. Ata e detyrun me zor me e majt drunin e mundimit të Jezusit. 33 Kur kanë mrri në nji ven, që i thojnë Gólgotha, dmth. te Veni i Eshnave, 34 ata i dhanë venë, përzine me lâng t'idhët. Po masi Jezusi e provoi, nuk deshti me e pi. 35 Kur e kanë gozhdu në dru, i kanë nda teshat e tij mes veti me nafak. 36 E tani jonë ul aty me nejt atij gati. 37 Edhe përmi kryt ja kanë qit nji shkrim ku u shkrujt gjykimi, pse e kanë dënu: “Ky osht Jezusi, Mbreti i Jahudive.”
38 Ma vonë edhe dy hajna i kanë pru në dru bashkë me to - njonin në të djathtën, e njonin në të shmajtën të tij. 39 Njerzt që kalojshin aty, folshin keq për Jezusin. E lujshin kryt, 40 edhe thojshin: „Ti po don me e prish Shpijën e Zotit, e me marru apet për tri ditë - hajt, pshtoje tash veten! Nëse je Djali i Zotit, zhdrypu posht prej drunit e mundimit!“ 41 Quashtu edhe priftërinjtë kryesor, msusat e shkrimeve dhe pleqtë kanë kesh me to, edhe thojshin: 42 “Tjerët i ka pshtu, po veten nuk mujti me e pshtu! Qofse ai koka Mbreti i Izraelit, net zhdryp tash posht prej drunit e mundimit, e na i besojmë atij. 43 Ai i ka besu Zotit; le ta pshtojë tash Zoti, nëse e don. Se vet ka thonë: ‘Unë jam Djali i Zotit.’” 44 Edhe hajnat, që u varën bashkë me to në dru, njësoj e kanë poshtru.
45 Rreth orës 12 të drekës u ra nji terr përmi krejt venin, e terri ka nejt deri sahati 3 masdite. 46 Rreth orës 3 masdite, Jezusi bërtiti me zâ të naltë: „Eli, Eli, lama sabakthani?“, që don me thanë: "Zoti jem, Zoti jem, pse m'ke lonë vet?" 47 Disa prej atynve, që ishin tu nejt aty, e kanë ni, edhe thojshin: "Ky p'e thirr Elinë." 48 Menjëherë, njoni prej tynve ka ngajt, ka marrë nji singjerë, e ka lag në venë të tharptë, e ka shti në nji shtag prej kallami edhe ja ka dhonë Jezusit me pi. 49 Po ata tjerët thojshin: „Lene! Hajde ta shohim a po vjen Elia me e pshtu.“ 50 Jezusi bërtiti edhe nji herë me zo të naltë edhe e dha shpirtin.
51 Edhe menjëherë perdja e Venit të Shenjtë u shky dysh - prej nalt, deri poshtë. Toka u dridh, gurët të mdhaj u thyn në dy copa, 52 vorret u qelën, edhe shumë trupa të njerzve të shenjtë, që kishin ra n’gjumin e dekës, dolën pi vorreve e u çun në kom. 53 Edhe shumë veta i kanë pa. (Masi që ai u çu apet në jetë, ata që kanë dal prej vorrezat, kanë hy në qytetin e shenjtë.) 54 Ama kur oficeri edhe ata tjerët, që e kanë rri gati Jezusit, e kanë pa tërmetin edhe krejt qka ka ndodh, i ka kap tuta fort, edhe thanë: „Ky përnime u konë Djali i Zotit.“
55 Atje jonë konë edhe shumë gra, që kanë kqyr pis largit çka ndodhi. Ato kanë shku mas Jezusit prej Galilesë deri ktu, tu jap kujdes për to. 56 Midis tynve u konë Marija Magdalena, edhe Marija, nâna e Jakovit edhe e Josesit, edhe nâna e djemve të Zebedeut.
57 Masi u bo vonë masdite, erdhi Jozefi, nji burr i pasun prej venit Arimatea. Edhe ai ish bo nxans i Jezusit. 58 Ai shkoi te Pilati me ja lyp trupin e Jezusit, e Pilati tha me ja dhanë. 59 Jozefi e mori, e mshtjelli me nji cop çarçaf linoje të pastër e të hollë, 60 edhe e qiti në vorrin e vet të ri, që e marroj në shkamb. Masi e rrokullisi nji gur të madh para hymjes së vorrit, u shku dhe u largu. 61 Po Marija Magdalena, edhe ajo tjetra Marija, kanë nejt aty, ulun para vorrit.
62 Në ditën e nesrit, mas ditës së përgaditjes, priftat kryesor edhe farisenjtë, [nji grup fetar shumë i respektum], jonë mledh te Pilati, 63 edhe thanë: "„Zotni, na ra n’mend që ky mashtrusi, kur u konë gjallë, ka thanë: 'Mas tri ditësh kom m'u çu apet në jetë'. 64 Përqata, thuje me e rujt vorrin deri ditën e tretë, se mos po vijnë nxansat e tij me e vjedh, e masanej me ju thonë njerzve: ‘Ai u bo ngjallë prej të vdekunve!’ Se ndryshe, ky mashtrimi i funit ka m'u konë edhe ma i keq se i pari.” 65 Pilati ju tha: "Po jua japi do ushtarët, që rrin gati. Shkoni edhe runi vorrin, qysh ta dini ma s’mirti." 66 Tani ata shkun edhe e sigurun vorrin. E kanë mshell gurin shumë mirë edhe i kanë qit ushtarët te vorri, që me nejt gati aty.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Mateu_27&oldid=1882“