Mateu 27
1 Kur u bo sabah, krejt priftat kryesor edhe pleqt e popullit jonë ul bashkë, mu marrë vesh qysh me ja bo që Jezusin me myt.
2 E kanë marrë Jezusin, e kanë lidh edhe e kanë çu te Pilati, qeveritarit i atij venit.
3 Kur Juda, tradhtari i tij, e ka pa që Jezusi u dënu, i ka ardh keq në shpirt. I mori 30 copa pare e sërmit, edhe i ka pru apet te priftat kryesor edhe te pleqt.
4 Ai tha: "Kom bo gabim, kur e shita nji njeri të pafajshëm." Po ata i thanë: "Qka na duhet neve? Punë e jotja osht!“
5 Tani Juda i gjujti 30 copa pare e sërmit mrena në tempull, [në Shpijën e Zotit], doli jashtë edhe shkoi me vjerr vetën.
6 Priftat kryesor i morën ato copa pare i sërmit edhe thanë: " S'bon kta paret mi shti te paret e tempullit, se kanë punë me gjak."
7 Masanej, masi kanë fol mes veti, me ato pare e kanë ble arën e poçarit, për me konë vorrezë për të hujt.
8 Përqata ajo arë deri sot thirret „Ara e Gjakut“.
9 Qaty u mush ajo, qka u thonë përmes pejgamberit Jeremija: "Ata i kanë marrë 30 copa pare e sërmit. Qato pare ishin çmimi për atë njeri, që disa prej djemve të Izraelit kanë thonë që ai kushton."
10 Edhe me ato pare e kanë ble arën e poçarit, qysh Jehovaji m'tha me bo."
11 Jezusi u konë në kom përpara qeveritarit, e ai e veti: "A je ti Mbreti i Jahudive?" Jezusi ja ktheu: "Ti vet e ke thonë."
12 Por kur priftat kryesor edhe pleqt folshin keq për to, tu bo akuza kundër tij, ai nuk tha kurgjo.
13 Tani Pilati e veti: "A s’po nin, çka po thojnë krejt kundër teje?“
14 Po ai nuk foli as nji fjalë. E qeveritari u çudit shumë.
15 U patë konë zakon që në çdo festë qeveritari e shlirojke naj njeri prej burgit, që e dojke populli me çliru.
16 Qatë kohë e kishin nji njeri me emnin Baraba në burg, që u konë i njoftun si njeri i keq.
17 Pilati e veti kallablakin e njerzve, që u mledh: "Konë po doni me jua çliru: Barabën a Jezusin, që e thirrin Krisht?“
18 Se Pilati e ka dit, që e kanë jap Jezusin në dorën e tij prej inatit
19 Tu konë hunxh në venin e gjykimit, gruja e Pilatit i ka çu fjalë: "Mos i bon kurgjo ktij njeriut të drejtë, se sot e kom pa nji andërr fort e keqe për shkak të tij."
20 Po priftat kryesor edhe pleqt e kanë shty tuben e njerzve me lyp Barabën, e Jezusin me çu në vdekje.
21 Përqata, kur qeveritari i veti njerzve: "Cilin prej ktynve dyve ju doni me ju çliru?", ata thanë: "Barabën!"
22 Pilati tha: " E çka me bo me Jezusin, që e thirrin Krisht?“ Krejt bërtitshin: „Në dru me to!“
23 Ai i tha: "Pse? Çka ka bo të keqe?" Po ata veç bërtitshin edhe ma fort: „Në dru me to!“
24 Kur Pilati e ka pa, që nuk po kryn kurgjo, e që kallablaki e njerzve u çu peshë e u bo hallakamë, ai ka marrë ujë, i ka la durt para tubes e njerzve, edhe ka thonë: „Une s’kom faj për gjakun e ktij njerit. Ju vet e keni n’qafë edhe keni me jap përgjigje.“
25 Atëherë krejt thanë: „Gjaku i tij net bjen përmi neve edhe përmi thmijtë tonë!“
26 Tani Pilati e çliroj Barabën, e Jezusin tha me rreh me kamxhik edhe me e çu me e myt në dru.
27 Masanej ushtarët e qeveritarit e çun Jezusin në pretorium, [dmth. te banesa e qeveritarit], edhe i mledhshin krejt ushtarët e trupit rreth tij.
28 Ja kanë hjek teshat dhe ja kanë qit nji mantill të kuq si flakë.
29 Ja kanë bo nji kunorë me therra, ja kanë qit në krye, edhe ja kanë dhanë nji shtag prej kallami në dorën e djathtë. Masanej jonë ul në gunjë para tij, edhe kanë bo hajgare me to, tu thonë: „Tungatjeta, o Mbret i Jahudive!“
30 Tani e kanë pshty, e kanë marrë shtagën edhe e kanë rreh në krye.
31 Masi që kanë kesh me to, ja kanë hjek mantillin, ja kanë vesh apet teshat e veta, edhe e kanë çu me e myt me gozhda në dru.
32 Rrugës e gjetën nji burrë prej venit Kirena, me emën Simon. Ata e detyrun me zor me e majt drunin e mundimit të Jezusit.
33 Kur kanë mrri në nji ven, që i thojnë Gólgotha, dmth. te Veni i Eshnave,
34 ata i dhanë venë, përzine me lâng t'idhët. Po masi Jezusi e provoi, nuk deshti me e pi.
35 Kur e kanë gozhdu në dru, i kanë nda teshat e tij mes veti me nafak.
36 E tani jonë ul aty me nejt atij gati.
37 Edhe përmi kryt ja kanë qit nji shkrim ku u shkrujt gjykimi, pse e kanë dënu: “Ky osht Jezusi, Mbreti i Jahudive.”
38 Ma vonë edhe dy hajna i kanë pru në dru bashkë me to - njonin në të djathtën, e njonin në të shmajtën të tij.
39 Njerzt që kalojshin aty, folshin keq për Jezusin. E lujshin kryt,
40 edhe thojshin: „Ti po don me e prish Shpijën e Zotit, e me marru apet për tri ditë - hajt, pshtoje tash veten! Nëse je Djali i Zotit, zhdrypu posht prej drunit e mundimit!“
41 Quashtu edhe priftërinjtë kryesor, msusat e shkrimeve dhe pleqtë kanë kesh me to, edhe thojshin:
42 “Tjerët i ka pshtu, po veten nuk mujti me e pshtu! Qofse ai koka Mbreti i Izraelit, net zhdryp tash posht prej drunit e mundimit, e na i besojmë atij.
43 Ai i ka besu Zotit; le ta pshtojë tash Zoti, nëse e don. Se vet ka thonë: ‘Unë jam Djali i Zotit.’”
44 Edhe hajnat, që u varën bashkë me to në dru, njësoj e kanë poshtru.
45 Rreth orës 12 të drekës u ra nji terr përmi krejt venin, e terri ka nejt deri sahati 3 masdite.
46 Rreth orës 3 masdite, Jezusi bërtiti me zâ të naltë: „Eli, Eli, lama sabakthani?“, që don me thanë: "Zoti jem, Zoti jem, pse m'ke lonë vet?"
47 Disa prej atynve, që ishin tu nejt aty, e kanë ni, edhe thojshin: "Ky p'e thirr Elinë."
48 Menjëherë, njoni prej tynve ka ngajt, ka marrë nji singjerë, e ka lag në venë të tharptë, e ka shti në nji shtag prej kallami edhe ja ka dhonë Jezusit me pi.
49 Po ata tjerët thojshin: „Lene! Hajde ta shohim a po vjen Elia me e pshtu.“
50 Jezusi bërtiti edhe nji herë me zo të naltë edhe e dha shpirtin.
51 Edhe menjëherë perdja e Venit të Shenjtë u shky dysh - prej nalt, deri poshtë. Toka u dridh, gurët të mdhaj u thyn në dy copa,
52 vorret u qelën, edhe shumë trupa të njerzve të shenjtë, që kishin ra n’gjumin e dekës, dolën pi vorreve e u çun në kom.
53 Edhe shumë veta i kanë pa. (Masi që ai u çu apet në jetë, ata që kanë dal prej vorrezat, kanë hy në qytetin e shenjtë.)
54 Ama kur oficeri edhe ata tjerët, që e kanë rri gati Jezusit, e kanë pa tërmetin edhe krejt qka ka ndodh, i ka kap tuta fort, edhe thanë: „Ky përnime u konë Djali i Zotit.“
55 Atje jonë konë edhe shumë gra, që kanë kqyr pis largit çka ndodhi. Ato kanë shku mas Jezusit prej Galilesë deri ktu, tu jap kujdes për to.
56 Midis tynve u konë Marija Magdalena, edhe Marija, nâna e Jakovit edhe e Josesit, edhe nâna e djemve të Zebedeut.
57 Masi u bo vonë masdite, erdhi Jozefi, nji burr i pasun prej venit Arimatea. Edhe ai ish bo nxans i Jezusit.
58 Ai shkoi te Pilati me ja lyp trupin e Jezusit, e Pilati tha me ja dhanë.
59 Jozefi e mori, e mshtjelli me nji cop çarçaf linoje të pastër e të hollë,
60 edhe e qiti në vorrin e vet të ri, që e marroj në shkamb. Masi e rrokullisi nji gur të madh para hymjes së vorrit, u shku dhe u largu.
61 Po Marija Magdalena, edhe ajo tjetra Marija, kanë nejt aty, ulun para vorrit.
62 Në ditën e nesrit, mas ditës së përgaditjes, priftat kryesor edhe farisenjtë, [nji grup fetar shumë i respektum], jonë mledh te Pilati,
63 edhe thanë: "„Zotni, na ra n’mend që ky mashtrusi, kur u konë gjallë, ka thanë: 'Mas tri ditësh kom m'u çu apet në jetë'.
64 Përqata, thuje me e rujt vorrin deri ditën e tretë, se mos po vijnë nxansat e tij me e vjedh, e masanej me ju thonë njerzve: ‘Ai u bo ngjallë prej të vdekunve!’ Se ndryshe, ky mashtrimi i funit ka m'u konë edhe ma i keq se i pari.”
65 Pilati ju tha: "Po jua japi do ushtarët, që rrin gati. Shkoni edhe runi vorrin, qysh ta dini ma s’mirti."
66 Tani ata shkun edhe e sigurun vorrin. E kanë mshell gurin shumë mirë edhe i kanë qit ushtarët te vorri, që me nejt gati aty.