Gjoni 2: Unterschied zwischen den Versionen
(Erst. + Quver. Joh. 2 1-25) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| (3 dazwischenliegende Versionen von einem anderen Benutzer werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
<sup>1</sup> | {{Textstatus | ||
<sup>2</sup><br> | | Status = KI | ||
<sup>3</sup> | | Notiz = | ||
<sup>4</sup> | }}<br><br> | ||
<sup>5</sup> | <sup>1</sup> Ditën e tretë u bo nji dasmë në Kanë të Galilesë, edhe nana e Jezusit ishte aty. <sup>2</sup> Edhe Jezusi me nxansat e vet ishin të ftuem në qit dasmë. | ||
<sup>6</sup> | <br> | ||
<sup>7</sup> | <br> | ||
<sup>8</sup> | <sup>3</sup> Kur u kry vena, nana e tij i tha Jezusit: „S’kanë venë.“ <sup>4</sup> Jezusi ju përgjigj: „Oj gru, pse me qenë ky merak i jemi edhe i yti? Ora jeme hala s’ka ardhë.“ <sup>5</sup> Atëherë nana e tij ju tha shërbëtorëve: „Bone qka t’ju thotë aj.“ <sup>6</sup> Aty ishin gjashtë shtamba uji prej guri, qysh e kërkojshin rregullat e pastrimit te Judenjtë. Secila nxinte dy a tri masa lëngu. <sup>7</sup> Jezusi ju tha shërbëtorëve: „Mushni shtambat me ujë“, edhe ata i mushën deri në maje. <sup>8</sup> Pastaj ju tha: „Merrni pak edhe çojani të parit të dasmës.“ Ata e çun. <sup>9</sup> I pari i dasmës e provoi ujin që ishte bo venë. Aj nuk e dinte pi kah erdh vena, po shërbëtorët që e kishin marrë ujin e dinin. Atëherë e thirri dhandrrin <sup>10</sup> edhe i tha: „Secili njeri e qet së pari venën e mirë, e kur njerzt të jenë dehë, e qet atë ma pak të mirë. Po ti e paske rujtë venën e mirë deri tash.“ <sup>11</sup> Këtë e bani Jezusi në Kanë të Galilesë si fillim të shenjave të tij, edhe e zbuloi lavdinë e vet, e nxansat e tij besun në të. | ||
<sup>9</sup> | <br> | ||
<sup>10</sup> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>12</sup> Mas kësaj, aj zhdrypi në Kapernaum me nanën e vet, me vllaznit e vet edhe me nxansat e vet, po aty ndejtën veç pak ditë. | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> | <br> | ||
<sup>14</sup> | <sup>13</sup> Tash po afrohej festa e Pashkës e Judenjve, edhe Jezusi hypi në Jerusalem. <sup>14</sup> Në tempull i pa shitësit që shitshin qe, dele e pëllumba, edhe këmbyesit e pareve që rrishin aty. <sup>15</sup> Atëherë e bani nji kamxhik pi litarëve edhe i përzuni krejt pi tempullit, bashkë me delet edhe qetë. Jau derdhi paret këmbyesve të pareve edhe jau përmbysi tavolinat. <sup>16</sup> E shitësve të pëllumbave ju tha: „Hiqni kto sene pi qitu! Mos e boni shpinë e Atit tem si treg!“ <sup>17</sup> Atëherë nxansave të tij ju ra në men që në Shkrime shkruhet: „Zelli për shpinë tande ka me m’përpi.“ | ||
<sup>15</sup> | <br> | ||
<sup>16</sup> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>18</sup> Atëherë Judenjtë deshtën me ditë pi tij: „Me çfarë shenje munesh me na dëshmu që ke të drejtë me i bo krejt këto?“ <sup>19</sup> Jezusi ju përgjigj: „Rrnojeni qit tempull, edhe unë kam me e ngritë për tri ditë.“ <sup>20</sup> Judenjtë i thanë: „46 vjet asht dashtë me u ndërtu ky tempull, e ti po don me e ngritë për tri ditë?“ <sup>21</sup> Po aj me tempull po mendonte trupin e vet. <sup>22</sup> Ma vonë, masi Jezusi u ringjall pi të dekuneve, nxansave të tij ju ra në men që aj e kishte thanë shpesh qit fjalë. Edhe ata besun në atë që shkruhet në Shkrime edhe në atë që e kishte thanë Jezusi. | ||
<sup>18</sup> | <br> | ||
<sup>19</sup> | <br> | ||
<sup>20</sup> | <sup>23</sup> Kur ishte në Jerusalem gjatë festës së Pashkës, shumë njerz besun në emnin e tij, kur i panë shenjat që i bante. <sup>24</sup> Po Jezusi nuk ju besonte veten atyne, se i njihte mirë krejt. <sup>25</sup> Se s’kishte nevojë me ja shpjegu dikush qka ka në njeri, aj vetë e dinte qka ndodhke mrena tyne. | ||
<sup>21</sup> | <br><br> | ||
<sup>22</sup><br> | |||
<sup>23</sup> | |||
<sup>24</sup> | |||
<sup>25</sup><br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Joh 21:2 | | v1 = Joh 21:2 | ||
Aktuelle Version vom 20. Mai 2026, 17:53 Uhr
1 Ditën e tretë u bo nji dasmë në Kanë të Galilesë, edhe nana e Jezusit ishte aty. 2 Edhe Jezusi me nxansat e vet ishin të ftuem në qit dasmë.
3 Kur u kry vena, nana e tij i tha Jezusit: „S’kanë venë.“ 4 Jezusi ju përgjigj: „Oj gru, pse me qenë ky merak i jemi edhe i yti? Ora jeme hala s’ka ardhë.“ 5 Atëherë nana e tij ju tha shërbëtorëve: „Bone qka t’ju thotë aj.“ 6 Aty ishin gjashtë shtamba uji prej guri, qysh e kërkojshin rregullat e pastrimit te Judenjtë. Secila nxinte dy a tri masa lëngu. 7 Jezusi ju tha shërbëtorëve: „Mushni shtambat me ujë“, edhe ata i mushën deri në maje. 8 Pastaj ju tha: „Merrni pak edhe çojani të parit të dasmës.“ Ata e çun. 9 I pari i dasmës e provoi ujin që ishte bo venë. Aj nuk e dinte pi kah erdh vena, po shërbëtorët që e kishin marrë ujin e dinin. Atëherë e thirri dhandrrin 10 edhe i tha: „Secili njeri e qet së pari venën e mirë, e kur njerzt të jenë dehë, e qet atë ma pak të mirë. Po ti e paske rujtë venën e mirë deri tash.“ 11 Këtë e bani Jezusi në Kanë të Galilesë si fillim të shenjave të tij, edhe e zbuloi lavdinë e vet, e nxansat e tij besun në të.
12 Mas kësaj, aj zhdrypi në Kapernaum me nanën e vet, me vllaznit e vet edhe me nxansat e vet, po aty ndejtën veç pak ditë.
13 Tash po afrohej festa e Pashkës e Judenjve, edhe Jezusi hypi në Jerusalem. 14 Në tempull i pa shitësit që shitshin qe, dele e pëllumba, edhe këmbyesit e pareve që rrishin aty. 15 Atëherë e bani nji kamxhik pi litarëve edhe i përzuni krejt pi tempullit, bashkë me delet edhe qetë. Jau derdhi paret këmbyesve të pareve edhe jau përmbysi tavolinat. 16 E shitësve të pëllumbave ju tha: „Hiqni kto sene pi qitu! Mos e boni shpinë e Atit tem si treg!“ 17 Atëherë nxansave të tij ju ra në men që në Shkrime shkruhet: „Zelli për shpinë tande ka me m’përpi.“
18 Atëherë Judenjtë deshtën me ditë pi tij: „Me çfarë shenje munesh me na dëshmu që ke të drejtë me i bo krejt këto?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Rrnojeni qit tempull, edhe unë kam me e ngritë për tri ditë.“ 20 Judenjtë i thanë: „46 vjet asht dashtë me u ndërtu ky tempull, e ti po don me e ngritë për tri ditë?“ 21 Po aj me tempull po mendonte trupin e vet. 22 Ma vonë, masi Jezusi u ringjall pi të dekuneve, nxansave të tij ju ra në men që aj e kishte thanë shpesh qit fjalë. Edhe ata besun në atë që shkruhet në Shkrime edhe në atë që e kishte thanë Jezusi.
23 Kur ishte në Jerusalem gjatë festës së Pashkës, shumë njerz besun në emnin e tij, kur i panë shenjat që i bante. 24 Po Jezusi nuk ju besonte veten atyne, se i njihte mirë krejt. 25 Se s’kishte nevojë me ja shpjegu dikush qka ka në njeri, aj vetë e dinte qka ndodhke mrena tyne.