Gjoni 2
1 Ditën e tretë u bo nji dasmë në Kanë të Galilesë, edhe nana e Jezusit ishte aty. 2 Edhe Jezusi me nxansat e vet ishin të ftuem në qit dasmë.
3 Kur u kry vena, nana e tij i tha Jezusit: „S’kanë venë.“ 4 Jezusi ju përgjigj: „Oj gru, pse me qenë ky merak i jemi edhe i yti? Ora jeme hala s’ka ardhë.“ 5 Atëherë nana e tij ju tha shërbëtorëve: „Bone qka t’ju thotë aj.“ 6 Aty ishin gjashtë shtamba uji prej guri, qysh e kërkojshin rregullat e pastrimit te Judenjtë. Secila nxinte dy a tri masa lëngu. 7 Jezusi ju tha shërbëtorëve: „Mushni shtambat me ujë“, edhe ata i mushën deri në maje. 8 Pastaj ju tha: „Merrni pak edhe çojani të parit të dasmës.“ Ata e çun. 9 I pari i dasmës e provoi ujin që ishte bo venë. Aj nuk e dinte pi kah erdh vena, po shërbëtorët që e kishin marrë ujin e dinin. Atëherë e thirri dhandrrin 10 edhe i tha: „Secili njeri e qet së pari venën e mirë, e kur njerzt të jenë dehë, e qet atë ma pak të mirë. Po ti e paske rujtë venën e mirë deri tash.“ 11 Këtë e bani Jezusi në Kanë të Galilesë si fillim të shenjave të tij, edhe e zbuloi lavdinë e vet, e nxansat e tij besun në të.
12 Mas kësaj, aj zhdrypi në Kapernaum me nanën e vet, me vllaznit e vet edhe me nxansat e vet, po aty ndejtën veç pak ditë.
13 Tash po afrohej festa e Pashkës e Judenjve, edhe Jezusi hypi në Jerusalem. 14 Në tempull i pa shitësit që shitshin qe, dele e pëllumba, edhe këmbyesit e pareve që rrishin aty. 15 Atëherë e bani nji kamxhik pi litarëve edhe i përzuni krejt pi tempullit, bashkë me delet edhe qetë. Jau derdhi paret këmbyesve të pareve edhe jau përmbysi tavolinat. 16 E shitësve të pëllumbave ju tha: „Hiqni kto sene pi qitu! Mos e boni shpinë e Atit tem si treg!“ 17 Atëherë nxansave të tij ju ra në men që në Shkrime shkruhet: „Zelli për shpinë tande ka me m’përpi.“
18 Atëherë Judenjtë deshtën me ditë pi tij: „Me çfarë shenje munesh me na dëshmu që ke të drejtë me i bo krejt këto?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Rrnojeni qit tempull, edhe unë kam me e ngritë për tri ditë.“ 20 Judenjtë i thanë: „46 vjet asht dashtë me u ndërtu ky tempull, e ti po don me e ngritë për tri ditë?“ 21 Po aj me tempull po mendonte trupin e vet. 22 Ma vonë, masi Jezusi u ringjall pi të dekuneve, nxansave të tij ju ra në men që aj e kishte thanë shpesh qit fjalë. Edhe ata besun në atë që shkruhet në Shkrime edhe në atë që e kishte thanë Jezusi.
23 Kur ishte në Jerusalem gjatë festës së Pashkës, shumë njerz besun në emnin e tij, kur i panë shenjat që i bante. 24 Po Jezusi nuk ju besonte veten atyne, se i njihte mirë krejt. 25 Se s’kishte nevojë me ja shpjegu dikush qka ka në njeri, aj vetë e dinte qka ndodhke mrena tyne.