Letra i parë te Gjonit 4: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
(Absatznotiz gelöscht, Absätze OK)
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite 1. Gjonit 4 nach Letra i parë te Gjonit 4: Falsch geschriebener Name)
 
(Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = KI
| Status = KI
}}
}}<br><br>
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️<br><br>
<sup>1</sup> Të dashtun, mos i besoni çdo fjale të frymëzume, po sprovojini fjalët e frymëzume, për me pa a vijnë pi Zoti, sepse shumë pejgamberë të rremë kanë dalë në botë.
<sup>1</sup> O t’dashtun, mos i besoni krejt atyne fjalve që thojnë se jon prej Frymës së Zotit. Ma mirë testojini ato fjalë, me pa a vijnë vërtet prej Zotit, se shumë profetë t’rremë veç kanë dalë n’botë.
<br>
<br>
<sup>2</sup> Kështu e kuptoni a vjen nji mesazh prej Zotit: çdo frymë që pranon se Jezu Krishti ka ardhë si njeri n’mish, vjen prej Zotit.
<sup>3</sup> Po çdo frymë që s’e pranon Jezusin, nuk vjen prej Zotit. Kjo osht fryma e antikrishtit, për t’cilin keni ni që ka me ardhë. Edhe tash veç osht n’botë.
<br>
<br>
<sup>4</sup> Ju jeni prej Zotit, o fmi t’mi, edhe i keni fitu këta profetë t’rremë, se ai që osht me ju, osht ma i madh se ai që osht me botën.
<sup>2</sup> Me këtë e dalloni që nji fjalë e frymëzume vjen pi Zoti: çdo fjalë e frymëzume që e pranon se Jezu Krishti ka ardhë si njeri, vjen pi Zoti. <sup>3</sup> Po çdo fjalë e frymëzume që nuk e pranon Jezusin, nuk vjen pi Zoti. Kjo asht fjala e frymëzume e antikrishtit, për të cilën keni ni që po vjen, edhe ajo veç asht në botë.
<sup>5</sup> Ata jon prej botës. Prandaj flasin si bota, edhe bota i nin.
<sup>6</sup> Na jemi prej Zotit. Kush po e njeh Zotin, na nin neve. Kush s’osht prej Zotit, nuk na nin. Qashtu e dallojmë frymën e së vërtetës prej frymës së gabimit.
<br>
<br>
<sup>7</sup> O t’dashtun, vazhdoni me e dasht njani-tjetrin, se dashnija vjen prej Zotit. Kush don, ka lind prej Zotit edhe e njeh Zotin.
<sup>8</sup> Kush s’don, nuk e ka njoft Zotin, se Zoti osht dashni.
<sup>9</sup> Dashnija e Zotit u kallxu qartë te na kshtu: Zoti e çoj n’botë djalin e vet t’vetmin, që na me marrë jetë nëpër mes tij.
<sup>10</sup> Dashnija nuk osht që na e kena dasht Zotin, po që ai na ka dasht neve. Edhe e çoj djalin e vet si flijim, me i mbulu gjynahat tona.
<br>
<br>
<sup>11</sup> O t’dashtun, nëse Zoti na ka dasht kaq shumë, atëherë edhe na jena t’detyrum me e dasht njani-tjetrin.
<sup>4</sup> Ju vini pi Zoti, fmi të dashtun, edhe i keni mposhtë pejgamberët e rremë, sepse Aj që asht i lidhun me ju asht ma i madh se aj që asht i lidhun me botën. <sup>5</sup> Ata vijnë pi bota. Për qata ajo që thojnë vjen pi bota, edhe bota i ngon. <sup>6</sup> Na vijmë pi Zoti. Kush e njeh Zotin, na ngon neve. Kush nuk vjen pi Zoti, nuk na ngon. Qashtu e dallojmë fjalën e frymëzume të së vërtetës pi fjalës së frymëzume të mashtrimit.
<sup>12</sup> Kurrkush kurr s’e ka pa Zotin. Po nëse e dojm njani-tjetrin, Zoti rrinë n’na, edhe dashnija e tij bohet e plotë te na.
<sup>13</sup> Kët e kuptojmë që Zoti rrinë me ne edhe na me to: se na ka dhon prej Frymës së vet.
<sup>14</sup> Na vet e kena pa edhe po dëshmojmë që Ati e ka çu djalin e vet si Shpëtimtar t’botës.
<sup>15</sup> Kush pranon e t’regon haptas që Jezusi osht Biri i Zotit, te ai njeri rrinë Zoti, edhe ai rrinë te Zoti.
<sup>16</sup> Na e kena njoft dashninë që Zoti e ka për neve, edhe po i besojmë asaj dashnije.
<br>
<br>
Zoti osht dashni, edhe kush rrinë n’dashni, rrinë te Zoti, edhe Zoti rrinë te ai.
<sup>17</sup> Kështu dashnija po bohet e plotë te na, që me kon t’sigurt ditën e gjykimit. Se qysh osht Jezusi, ashtu jemi edhe na n’ket botë.
<sup>18</sup> N’dashni s’ka vend për frikë. Dashnija e plotë e qet përjashta frikën, se frika lidhet me ndëshkim, me dënim. Kush ka frikë, s’e ka dashninë e plotë.
<sup>19</sup> Na po dujm, se ai i pari na ka dasht neve.
<br>
<br>
<sup>20</sup> Nëse dikush thotë: “Po e du Zotin”, po e urren vllain e vet, ai osht genjeshtar. Se kush s’e don vllain e vet që e sheh, s’munet me e dasht Zotin që s’e sheh.
<sup>7</sup> Të dashtun, le të vazhdojmë me e dashtë njani-tjetrin, sepse dashnia vjen pi Zoti, edhe secili që don, ka lindë pi Zoti edhe e njeh Zotin. <sup>8</sup> Kush nuk don, nuk e ka njoftë Zotin, sepse Zoti asht dashni. <sup>9</sup> Me këtë u pa qartë dashnia e Zotit për neve: Zoti e dërgoi Birin e vet të vetëmlindun në botë, që na me marrë jetë përmes tij. <sup>10</sup> Dashnia qëndron këtu: jo që na e kemi dashtë Zotin, po që aj na ka dashtë neve edhe e ka dërgu Birin e vet si kurban pajtimi për gjynahet tona.
<sup>21</sup> Prej tij e kena këtë urdhën: kush e don Zotin, duhet me e dasht edhe vllain e vet.
<br>
 
<br>
<sup>11</sup> Të dashtun, nëse Zoti na ka dashtë kështu, atëherë edhe na e kemi për detyrë me e dashtë njani-tjetrin. <sup>12</sup> Kërkush s’e ka pa kurrë Zotin. Nëse vazhdojmë me e dashtë njani-tjetrin, Zoti mbetet në neve, edhe dashnia e tij bohet e plotë në neve. <sup>13</sup> Me këtë e dimë që mbesim të lidhun me të, edhe aj me neve: sepse na ka dhanë frymën e vet. <sup>14</sup> Përveç kësaj, na vetë kemi pa edhe dëshmojmë që Ati e ka dërgu Birin e vet si Shpëtimtar të botës. <sup>15</sup> Kush e pranon që Jezusi asht Biri i Zotit, Zoti mbetet i lidhun me të, edhe aj me Zotin. <sup>16</sup> Edhe na e kemi njoftë dashninë që Zoti e ka për neve, edhe besojmë në të.
<br>
<br>
Zoti asht dashni, edhe kush mbetet në dashni, mbetet i lidhun me Zotin, edhe Zoti me të. <sup>17</sup> Në këtë mënyrë dashnia asht bo e plotë në neve, që në ditën e gjykimit me pasë guxim, sepse qysh asht Jezu Krishti, qashtu jemi edhe na në qit botë. <sup>18</sup> Në dashni s’ka frikë, po dashnia e plotë e përzan frikën, sepse frika na paralizon. Po, kush ka frikë, nuk asht bo i plotë në dashni. <sup>19</sup> Na duam, sepse aj na ka dashtë i pari.
<br>
<br>
<sup>20</sup> Nëse dikush thotë: „E du Zotin“, po e urren vllaun e vet, aj asht rrenacak. Sepse kush nuk e don vllaun e vet që e ka pa, nuk mundet me e dashtë Zotin që s’e ka pa. <sup>21</sup> Edhe këtë urdhën e kemi marrë pi tij: kush e don Zotin, duhet me e dashtë edhe vllaun e vet.
<br><br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Th 2:1, 2; 1Ti 4:1
| v1 = 2Th 2:1, 2; 1Ti 4:1

Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 08:06 Uhr



1 Të dashtun, mos i besoni çdo fjale të frymëzume, po sprovojini fjalët e frymëzume, për me pa a vijnë pi Zoti, sepse shumë pejgamberë të rremë kanë dalë në botë.

2 Me këtë e dalloni që nji fjalë e frymëzume vjen pi Zoti: çdo fjalë e frymëzume që e pranon se Jezu Krishti ka ardhë si njeri, vjen pi Zoti. 3 Po çdo fjalë e frymëzume që nuk e pranon Jezusin, nuk vjen pi Zoti. Kjo asht fjala e frymëzume e antikrishtit, për të cilën keni ni që po vjen, edhe ajo veç asht në botë.

4 Ju vini pi Zoti, fmi të dashtun, edhe i keni mposhtë pejgamberët e rremë, sepse Aj që asht i lidhun me ju asht ma i madh se aj që asht i lidhun me botën. 5 Ata vijnë pi bota. Për qata ajo që thojnë vjen pi bota, edhe bota i ngon. 6 Na vijmë pi Zoti. Kush e njeh Zotin, na ngon neve. Kush nuk vjen pi Zoti, nuk na ngon. Qashtu e dallojmë fjalën e frymëzume të së vërtetës pi fjalës së frymëzume të mashtrimit.

7 Të dashtun, le të vazhdojmë me e dashtë njani-tjetrin, sepse dashnia vjen pi Zoti, edhe secili që don, ka lindë pi Zoti edhe e njeh Zotin. 8 Kush nuk don, nuk e ka njoftë Zotin, sepse Zoti asht dashni. 9 Me këtë u pa qartë dashnia e Zotit për neve: Zoti e dërgoi Birin e vet të vetëmlindun në botë, që na me marrë jetë përmes tij. 10 Dashnia qëndron këtu: jo që na e kemi dashtë Zotin, po që aj na ka dashtë neve edhe e ka dërgu Birin e vet si kurban pajtimi për gjynahet tona.

11 Të dashtun, nëse Zoti na ka dashtë kështu, atëherë edhe na e kemi për detyrë me e dashtë njani-tjetrin. 12 Kërkush s’e ka pa kurrë Zotin. Nëse vazhdojmë me e dashtë njani-tjetrin, Zoti mbetet në neve, edhe dashnia e tij bohet e plotë në neve. 13 Me këtë e dimë që mbesim të lidhun me të, edhe aj me neve: sepse na ka dhanë frymën e vet. 14 Përveç kësaj, na vetë kemi pa edhe dëshmojmë që Ati e ka dërgu Birin e vet si Shpëtimtar të botës. 15 Kush e pranon që Jezusi asht Biri i Zotit, Zoti mbetet i lidhun me të, edhe aj me Zotin. 16 Edhe na e kemi njoftë dashninë që Zoti e ka për neve, edhe besojmë në të.

Zoti asht dashni, edhe kush mbetet në dashni, mbetet i lidhun me Zotin, edhe Zoti me të. 17 Në këtë mënyrë dashnia asht bo e plotë në neve, që në ditën e gjykimit me pasë guxim, sepse qysh asht Jezu Krishti, qashtu jemi edhe na në qit botë. 18 Në dashni s’ka frikë, po dashnia e plotë e përzan frikën, sepse frika na paralizon. Po, kush ka frikë, nuk asht bo i plotë në dashni. 19 Na duam, sepse aj na ka dashtë i pari.

20 Nëse dikush thotë: „E du Zotin“, po e urren vllaun e vet, aj asht rrenacak. Sepse kush nuk e don vllaun e vet që e ka pa, nuk mundet me e dashtë Zotin që s’e ka pa. 21 Edhe këtë urdhën e kemi marrë pi tij: kush e don Zotin, duhet me e dashtë edhe vllaun e vet.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Letra_i_parë_te_Gjonit_4&oldid=2524“