Luka 13: Unterschied zwischen den Versionen
(Erst. + Quver. Luk. 13 1-35) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (5 dazwischenliegende Versionen von 3 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
<sup>1</sup> | {{Textstatus | ||
<sup>2</sup> | | Status = KI | ||
<sup>3</sup> | | Notiz = | ||
<sup>4</sup> | }}<br><br> | ||
<sup>5</sup><br> | <sup>1</sup> Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. <sup>2</sup> Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? <sup>3</sup> Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. <sup>4</sup> Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? <sup>5</sup> Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“ | ||
<sup>6</sup> | <br><br> | ||
<sup>7</sup> | <sup>6</sup> Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. <sup>7</sup> Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ <sup>8</sup> Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. <sup>9</sup> Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“ | ||
<sup>8</sup> | <br><br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>10</sup> Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. <sup>11</sup> Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. <sup>12</sup> Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ <sup>13</sup> Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. <sup>14</sup> Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ <sup>15</sup> Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? <sup>16</sup> A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ <sup>17</sup> Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante. | ||
<sup>10</sup> | <br><br> | ||
<sup>11</sup> | <sup>18</sup> Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? <sup>19</sup> Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“ | ||
<sup>12</sup> | <br><br> | ||
<sup>13</sup> | <sup>20</sup> Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? <sup>21</sup> Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“ | ||
<sup>14</sup> | <br><br> | ||
<sup>15</sup> | <sup>22</sup> Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. <sup>23</sup> Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: <sup>24</sup> „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. <sup>25</sup> Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ <sup>26</sup> Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ <sup>27</sup> Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ <sup>28</sup> Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. <sup>29</sup> Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. <sup>30</sup> Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“ | ||
<sup>16</sup> | <br><br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>31</sup> Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ <sup>32</sup> Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ <sup>33</sup> Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. <sup>34</sup> Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. <sup>35</sup> Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni mem pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht ai që vjen në emën të Jehovait!’“ | ||
<sup>18</sup> | <br><br> | ||
<sup>19</sup><br> | |||
<sup>20</sup> | |||
<sup>21</sup><br> | |||
<sup>22</sup> | |||
<sup>23</sup> | |||
<sup>24</sup> | |||
<sup>25</sup> | |||
<sup>26</sup> | |||
<sup>27</sup> | |||
<sup>28</sup> | |||
<sup>29</sup> | |||
<sup>30</sup><br> | |||
<sup>31</sup> | |||
<sup>32</sup> | |||
<sup>33</sup> | |||
<sup>34</sup> | |||
<sup>35</sup><br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v3 = Apg 3:19 | | v3 = Apg 3:19 | ||
Aktuelle Version vom 27. Juni 2026, 08:40 Uhr
1 Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të tynve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2 Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se jen kanë ma gjynahqarë se krejt Galileasit e tjerë? 3 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4 Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam dhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5 Jo, po ju thom! Po nëse nuk i bini pizhman, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
6 Masanej aj ju kallxoj kët krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fiq në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7 Atëher i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vij te qiky fiq tu pritë fryte, por s’po marr kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën badihava(kot) me të?’ 8 Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta livroj rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9 Nëse jep fryt ma vonë, mirë, po nëse jo, atëher preje.’“
10 Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11 Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji fryme të keqe me smundje. Ajo ishte e kërrusun (gërmuct)edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12 Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume prej smundjes tane.“ 13 Aj ja vnoi durt përmbi, edhe ajo menjiher u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14 Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoshi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, hajdeni qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15 Por Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrsha! A s’e zgidh secilli prej juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon prej ahurit te uji me pij? 16 A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru prej këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17 Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdhi marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
18 Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19 Asht si nji kokërr sinapi(peme), që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e havas bonën stroflla (fole)në degët e tij.“
20 Edhe apet ju vetni: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21 Asht si tharmi, që nji gru e përzijti me tri masa të mëdhaja milli, derisa u tharmu krejt brumi.“
22 Rrugës për Jerusalem, aj ka shku prej qyteti në qytet e prej katuni në katun, tu msu. 23 Atëher nji burrë deshti me ditë prej tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24 „Munonu me krejt fuqinë me hij nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me u munu me hij, por s’kanë me mujtë. 25 Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me kursit në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di prej kah jeni.’ 26 Atëher keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pij para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27 Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di prej kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28 Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun(largum) jashtë. 29 Edhe kanë me ardhë njerz prej lindjës e prej perëndimi, prej veriu e prej jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30 Mbane në men: ka të funit që kanë me kan të parët, edhe ka të parët që kanë me kanë të funit.“
31 Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu prej ktuhit(qituhit), se Herodi po don me të mytë!“ 32 Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujni qati dhelpres: ‘Sot edhe nesër po i qes frymat e këqija edhe po i shnoshi të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33 Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34 Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që i kam dergu! Sa herë kam dashtë me i mbledhë thfmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju nuk keni dashtë. 35 Shpia juj ka me ju metë e (shkretë)braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni mem pa ma, derisa të thuni: ‘I bekum asht ai që vjen në emën të Jehovait!’“