Luka 22: Unterschied zwischen den Versionen
(Status Offen eingefügt) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, <sup>2</sup> edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. <sup>3</sup> Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. <sup>4</sup> Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. <sup>5</sup> Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. <sup>6</sup> Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. <sup>8</sup> Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ <sup>9</sup> Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ <sup>10</sup> Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. <sup>11</sup> Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ <sup>12</sup> Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ <sup>13</sup> Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>14</sup> Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. <sup>15</sup> Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. <sup>16</sup> Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ <sup>17</sup> Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. <sup>18</sup> Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“ | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>19</sup> E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ <sup>20</sup> Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>21</sup> Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. <sup>22</sup> Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ <sup>23</sup> Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji). | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>24</sup> Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. <sup>25</sup> Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. <sup>26</sup> Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. <sup>27</sup> Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>28</sup> Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. <sup>29</sup> Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, <sup>30</sup> që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>31</sup> Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. <sup>32</sup> Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ <sup>33</sup> Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ <sup>34</sup> Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>35</sup> Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ <sup>36</sup> Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. <sup>37</sup> Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ <sup>38</sup> Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton(boll ashtë nje).“ | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>39</sup> Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). <sup>40</sup> Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ <sup>41</sup> Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: <sup>42</sup> „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Por ma mirë, le të bohet jo qka du unë, por qka don ti.“ <sup>43</sup> Atëher ju paraqit nji melaqe prej havas edhe e forcoi. <sup>44</sup> Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. <sup>45</sup> Kur u çu mas lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë prej mërzisë. <sup>46</sup> I veti: „Pse po fleni? Çohuni edhe mos u nalni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>47</sup> Derisa ai hala po folke, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn prej burrit që thirret Judë, njoni prej të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. <sup>48</sup> Po Jezusi e veti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ <sup>49</sup> Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, e vetën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ <sup>50</sup> Masanej njoni prej tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. <sup>51</sup> Atëher Jezusi tha: „Mjafton, naluni!“ E preku veshin edhe e shnoshi shërbëtorin. <sup>52</sup> Masanej Jezusi e veti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shtaga? <sup>53</sup> Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juj edhe pushteti i territ.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>54</sup> Atëher e kapën, e çun me veti edhe e prun në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. <sup>55</sup> Në mes të oborrit e kallën nji zjarm, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. <sup>56</sup> Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë u kan me të.“ <sup>57</sup> Por ai e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ <sup>58</sup> Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, une s’jom.“ <sup>59</sup> Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë u kan me të, se ai asht Galileas.“ <sup>60</sup> Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po fol.“ Edhe menjiherë, derisa hala po folte, knoj nji knus. <sup>61</sup> Atëher Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se knusi të knoj sot, ti ke me m’mohu tri herë.“ <sup>62</sup> Ai doli jashtë edhe kajti me lot të hidhun. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>63</sup> Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë dhe me e rrehë. <sup>64</sup> Ja mbulun ftyrën edhe pa u nal i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ <sup>65</sup> Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>66</sup> Kur u bo ditë, u mledhen pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: <sup>67</sup> „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. <sup>68</sup> Edhe po t’ju ves diçka, ju s’keni me u përgjigj. <sup>69</sup> Po prej tash e në ardhmën, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ <sup>70</sup> Atëher krejt e vetën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ <sup>71</sup> Atëher ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë prej gojës së vet.“ | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 11. August 2026, 17:34 Uhr
1 Tash po avytet Festa e Bukëve pa tharm, që thirret Pashkë, 2 edhe kryepriftat e skribët po lypshin nji rast me e hek qafe Jezusin me hile, se i tutshin popullit. 3 Atëher Satani hini në Judën, që e thirrnin Iskariot, e që u kan njoni prej të Dymbëdhjetëve. 4 Juda shkoi te kryeprifti dhe te krerët e rojës së tempullit, edhe foli me ta qysh mujke me ja dorëzu Jezusin. 5 Ata u gëzun për këtë edhe u morën vesh me i dhanë do pare argjendi. 6 Aj u pajtu, edhe prej atëher lypte nji rast të mirë me ja dorëzu atyne, kur s’kishte kallabllak njerzish.
7 Tash erdh dita e Bukëve pa tharm, dita kur duhej me u bo kurban Pashka. 8 Masanej Jezusi i ngarkoi Pjetrin edhe Gjonin: „Shkoni edhe na e përgatitni darkën e Pashkës.“ 9 Ata e vetën: „Ku po don me ta përgatitë?“ 10 Aj ju përgjigj: „Kur të hini në qytet, ka me ju dalë përpara nji burrë që majt nji enë të lloqit me ujë. Shkoni mas tij në shpinë ku hyn aj. 11 Thuni të zotit të shpisë: ‘Msuesi po vet: „Ku asht dhoma e mysafirëve, ku muj me hangër darkën e Pashkës me nxansat e mi?“’ 12 Aj ka me ju kallxu nji dhomë të madhe në katin e naltë, krejt të rregullum. Aty përgatitne darkën.“ 13 Ata shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj, edhe e përgatitën Pashkën.
14 Kur erdh ora, Jezusi u ul në sofër bashkë me apostujt. 15 Ju tha: „Kam pas shumë qef me e hangër qit darkë të Pashkës me juve, para se me hjekë. 16 Se po ju thom: Nuk kam me e hangër ma, derisa të përmbushet në mretninë e Zotit.“ 17 Masanej e mori nji gotë, bani nji lutje falënderimi edhe tha: „Merrne edhe jepjani njani-tjetrit mes juve. 18 Se po ju thom: Prej tash e vazhdim(masanej) nuk kam me pij ma prej frytit të hardhis rrushit, derisa të vjen mretnia e Zotit.“
19 E mori edhe nji bukë, bani nji lutje falënderimi, e theu bukën edhe ju dha, tu thanë: „Kjo paraq(zbulon) trupin tem, që ka me u dhanë për juve. Bone këtë apet për mem kujtu mu.“ 20 Qashtu bani edhe me gotën mas darkës. Ai tha: „Kjo gotë paraqet besëlidhjen e re, që hyn në fuqi përmes gjakut tem, që ka me u derdhë për juve.
21 Po kqyrni! Aj që po m’tradhton asht me mu në sofër. 22 Biri i njeriut po shkon udhës së vet, qysh asht caktu, po mjerë aj që e tradhton!“ 23 Atëher ata nisën me folë mes veti se cili prej tyne kish me bo nji sen të ngjajshum (kësij soji).
24 Po mes tyne u bo edhe nji fjalosje e nxehtë se cili pej tyne dukej si ma i madhi. 25 Aj ju tha: „Mretat e kombeve sillen si zotni mbi ta, edhe ata që kanë pushtet mbi popull thirren bamirës. 26 Por ju s’duhet me kan qashtu. Përkundra ksaj, kush asht ma i madhi midis juve, le të bohet si ma i vogli, edhe kush udhëheq, le të bahet si një shërbëtor. 27 Kush asht ma i madh: aj që rrin në sofër a aj që shërben? A nuk asht aj që rrin në sofër? Po unë jam midis juve si aj që shërben.
28 Po ju jeni ata që keni nejtë me mu në sprovat e mia. 29 Edhe unë po boj me ju nji besëlidhje, qysh Ati jem ka bo me mu nji besëlidhje, për nji mretni, 30 që ju me hangër e me pi në sofër teme në mretninë teme, edhe me u ungj(ul) në frona për me gjyku dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
31 Simon, Simon, kqyr! Satani ka lyp me ju pasë krejt juve, që me ju shoshitë si grunin. 32 Po unë jom lutë për ty, që besimi yt mos me u ligështu. E ti, kur të kthehesh apet, forcoji vllaznit e tu.“ 33 Atëher aj i tha: „Zotni, unë jom gati me shku me ty edhe në burg, edhe me dek.“ 34 Por Jezusi ju përgjigj: „Po të thom, Pjetër: knusi sot s’ka me këndu, para se ti tri herë ta mohu(kundershtu)ose përjashtu që më njeh.“
35 Masanej i veti: „Kur ju dërgova pa kuletë, pa torbë ushqimi edhe pa sandale, a ju mungoi naj sen?“ Ata thanë: „Jo!“ 36 Atëher ju tha: „Po tash, kush ka kuletë, le ta merr me veti, edhe torbën e ushqimit po ashtu. E kush s’ka shpatë, le ti shesë teshat e jashtme edhe le ta blejë nji. 37 Se po ju thom, te unë duhet me u përmbushë ajo që shkruhet në Shkrime: ‘Aj u numru me të paligjshmit.’ Kjo po përmbushet tek unë.“ 38 Ata thanë: „Zotni, kqyr! Qitu janë dy shpata!“ Aj ju tha: „Mjafton(boll ashtë nje).“
39 Aj doli edhe, qysh e kishte zakon, u nis për te Mali i Ullinjve, edhe nxansat e ndoqën(njeken). 40 Kur mbrrini aty, ju tha: „Vazhdoni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“ 41 Masanej u largu prej tyne afërsisht sa gjuhet nji gur, u ul në gunj edhe nisi me u lutë: 42 „Atë, nëse don, largoje qit kup prej meje. Por ma mirë, le të bohet jo qka du unë, por qka don ti.“ 43 Atëher ju paraqit nji melaqe prej havas edhe e forcoi. 44 Po aj po hjekte aq shumë, sa lutej edhe ma me përgjërim, edhe djersa e tij u bo si pika gjaku që binin në tokë. 45 Kur u çu mas lutjes, shkoi te nxansat edhe i pa që i kish marrë gjumi, se ishin lodhë prej mërzisë. 46 I veti: „Pse po fleni? Çohuni edhe mos u nalni me u lutë, që mos me ra në sprovë.“
47 Derisa ai hala po folke, përnjiherë erdh nji kallabllak njerzish, të udhëhequn prej burrit që thirret Judë, njoni prej të Dymbëdhjetëve. Aj ju afru Jezusit për me e përshëndetë me puthje. 48 Po Jezusi e veti: „Judë, a me puthje po e tradhton Birin e njeriut?“ 49 Kur ata që ishin me të e panë qka po afrohej, e vetën: „Zotni, a t’i biejmë me shpatë?“ 50 Masanej njoni prej tyne ju turr shërbëtorit të Kryepriftit edhe ja preu veshin e djathtë. 51 Atëher Jezusi tha: „Mjafton, naluni!“ E preku veshin edhe e shnoshi shërbëtorin. 52 Masanej Jezusi e veti kryepriftërinjtë, krerët e rojës së tempullit edhe pleqtë që kishin ardhë për të: „A jom unë kriminel, që keni ardhë me shpata e me shtaga? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju s’u çutë kundër meje. Po kjo asht ora juj edhe pushteti i territ.“
54 Atëher e kapën, e çun me veti edhe e prun në shpinë e Kryepriftit. Po Pjetri i shkonte mas, pak larg. 55 Në mes të oborrit e kallën nji zjarm, edhe Pjetri u ul aty me njerzt. 56 Nji shërbëtore e pa tu nejtë në dritën e zjarmit, e kqyri mirë edhe tha: „Edhe ky burrë u kan me të.“ 57 Por ai e mohoi: „S’e njoh, oj gru.“ 58 Pak ma vonë e pa dikush tjetër edhe tha: „Edhe ti je njoni pi tyne.“ Po Pjetri tha: „Jo, o njeri, une s’jom.“ 59 Mas afërsisht nji ore, nji tjetër ngulte kambë fort: „Përnime, edhe ky burrë u kan me të, se ai asht Galileas.“ 60 Pjetri ju përgjigj: „O njeri! S’e di për qka po fol.“ Edhe menjiherë, derisa hala po folte, knoj nji knus. 61 Atëher Zotnia u kthye edhe e kqyri Pjetrin drejt, e Pjetri ju kujtun fjalët që Zotnia ja kishte thanë: „Para se knusi të knoj sot, ti ke me m’mohu tri herë.“ 62 Ai doli jashtë edhe kajti me lot të hidhun.
63 Burrat që po e rujshin Jezusin nisën me e përqeshë dhe me e rrehë. 64 Ja mbulun ftyrën edhe pa u nal i thojshin: „Profetizo! Kush të ra?“ 65 Edhe i thanë edhe shumë fjalë tjera fyese.
66 Kur u bo ditë, u mledhen pleqtë e popullit, bashkë me kryepriftërinjtë edhe skribët. E çun në sallën e Sinedrit edhe kërkun: 67 „Nëse je Krishti, na kallxo“, e aj ju tha: „Edhe po t’ju kallxoj, ju kurrsesi s’keni me besu. 68 Edhe po t’ju ves diçka, ju s’keni me u përgjigj. 69 Po prej tash e në ardhmën, Biri i njeriut ka me u ulë në anën e djathtë të fuqishme të Zotit.“ 70 Atëher krejt e vetën: „Pra, a je ti Biri i Zotit?“ Aj ju përgjigj: „Ju vetë po thuni që jom.“ 71 Atëher ata thanë: „Pse na duhen ma dëshmi tjera? E dëgjum vetë prej gojës së vet.“