Zakaria 6: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
K Leerzeichen eingefügt
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = Offen
| Status = Offen
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup> Masanej i çova prap sytë edhe i pashë katër qerre tu dalë mes dy maleve, e malet jonë konë pi bakri.<br>
<sup>2</sup><br>
<br>
<sup>3</sup><br>
<sup>2</sup> Te qerrja e parë jonë konë kuaj t’kuq, e te e dyta kuaj t’zi.<br>
<br><br>
<br>
<sup>4</sup><br>
<sup>3</sup> Te qerrja e tretë jonë konë kuaj t’bardhë, e te e katërta kuaj me njolla edhe kuaj lara-lara.<br>
<br><br>
<br>
<sup>5</sup><br>
<sup>4</sup> Atëherë e pyeta engjëllin që u konë tu folë me mu: «Qka domethanë kjo, zotnia jem?»<br>
<sup>6</sup><br>
<br>
<sup>7</sup><br>
<sup>5</sup> Engjëlli m’u përgjigj: «Këta jonë katër shpirtnat e qiellit, që po dalin masi jonë paraqit para Zotit të krejt tokës.<br>
<br><br>
<br>
<sup>8</sup><br>
<sup>6</sup> Qerrja me kuajt e zi po shkon n’vendin e veriut, kuajt e bardhë po shkojnë deri matanë detit, e ata me njolla po shkojnë n’vendin e jugut.<br>
<br><br>
<br>
<sup>9</sup><br>
<sup>7</sup> Kuajt lara-lara mezi pritshin me dalë e me e përshku tokën.» Atëherë aj u tha: «Shkoni, përshkojeni tokën!» E ata ashtu bonën.<br>
<sup>10</sup><br>
<br>
<sup>11</sup><br>
<sup>8</sup> Masanej aj m’thirri e m’tha: «Kqyre! Ata që po shkojnë n’vendin e veriut, po bojnë që shpirti i Jehovait me gjetë qetësi n’vendin e veriut.»<br>
<sup>12 T1</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>9</sup> Prap m’erdh nji fjalë pi Jehovait. Ajo thojke:<br>
<sup>12 T2</sup><br>
<br>
<sup>13</sup><br>
<sup>10</sup> «Merri pi Heldai, Tobija edhe Jedaja ato që i kanë pru pi atyne që i kanë çu rob. Edhe atë ditë shko n’shpinë e Josias, djalit t’Sefanjas, bashkë me ata që kanë ardh pi Babilonia.<br>
<sup>14</sup><br>
<br>
<sup>15</sup><br>
<sup>11</sup> Merre argjendin edhe arin, bone nji kurorë edhe vnoja n’krye Josuas, djalit t’Jozadakut, kryepriftit.<br>
<br><br>
<br>
<sup>12</sup> Thuji atij: ‘Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: «Qe ky njeri, emri i tij asht ‘Filizi’.<br>
Aj ka me mbijë n’vendin e vet edhe ka me e ndërtu tempullin e Jehovait.<br>
<br>
<sup>13</sup> Aj asht ai që ka me e ndërtu tempullin e Jehovait, edhe aj ka me marrë nder e madhështi si mbret. Ka me u ulë n’fronin e vet edhe ka me sundu, po ka me konë edhe prift n’fronin e vet, e mes të dyve ka me pasë paqe e mirëkuptim.<br>
<br>
<sup>14</sup> E kurora ka me mbetë n’tempullin e Jehovait si kujtim për Helemin, Tobijan, Jedajan edhe Henin, djalin e Sefanjas.<br>
<br>
<sup>15</sup> Njerëz pi larg kanë me ardhë edhe kanë me ndihmu me e ndërtu tempullin e Jehovait.» E ju keni me e kuptu që Jehovai, Zoti i ushtrive, m’ka çu te ju. Kjo ka me ndodhë, veç nëse nuk e dëgjoni zanin e Jehovait, Zotit tuaj.’»<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = Sach 6:6
| v2 = Sach 6:6

Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr


1 Masanej i çova prap sytë edhe i pashë katër qerre tu dalë mes dy maleve, e malet jonë konë pi bakri.

2 Te qerrja e parë jonë konë kuaj t’kuq, e te e dyta kuaj t’zi.

3 Te qerrja e tretë jonë konë kuaj t’bardhë, e te e katërta kuaj me njolla edhe kuaj lara-lara.

4 Atëherë e pyeta engjëllin që u konë tu folë me mu: «Qka domethanë kjo, zotnia jem?»

5 Engjëlli m’u përgjigj: «Këta jonë katër shpirtnat e qiellit, që po dalin masi jonë paraqit para Zotit të krejt tokës.

6 Qerrja me kuajt e zi po shkon n’vendin e veriut, kuajt e bardhë po shkojnë deri matanë detit, e ata me njolla po shkojnë n’vendin e jugut.

7 Kuajt lara-lara mezi pritshin me dalë e me e përshku tokën.» Atëherë aj u tha: «Shkoni, përshkojeni tokën!» E ata ashtu bonën.

8 Masanej aj m’thirri e m’tha: «Kqyre! Ata që po shkojnë n’vendin e veriut, po bojnë që shpirti i Jehovait me gjetë qetësi n’vendin e veriut.»

9 Prap m’erdh nji fjalë pi Jehovait. Ajo thojke:

10 «Merri pi Heldai, Tobija edhe Jedaja ato që i kanë pru pi atyne që i kanë çu rob. Edhe atë ditë shko n’shpinë e Josias, djalit t’Sefanjas, bashkë me ata që kanë ardh pi Babilonia.

11 Merre argjendin edhe arin, bone nji kurorë edhe vnoja n’krye Josuas, djalit t’Jozadakut, kryepriftit.

12 Thuji atij: ‘Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: «Qe ky njeri, emri i tij asht ‘Filizi’.
Aj ka me mbijë n’vendin e vet edhe ka me e ndërtu tempullin e Jehovait.

13 Aj asht ai që ka me e ndërtu tempullin e Jehovait, edhe aj ka me marrë nder e madhështi si mbret. Ka me u ulë n’fronin e vet edhe ka me sundu, po ka me konë edhe prift n’fronin e vet, e mes të dyve ka me pasë paqe e mirëkuptim.

14 E kurora ka me mbetë n’tempullin e Jehovait si kujtim për Helemin, Tobijan, Jedajan edhe Henin, djalin e Sefanjas.

15 Njerëz pi larg kanë me ardhë edhe kanë me ndihmu me e ndërtu tempullin e Jehovait.» E ju keni me e kuptu që Jehovai, Zoti i ushtrive, m’ka çu te ju. Kjo ka me ndodhë, veç nëse nuk e dëgjoni zanin e Jehovait, Zotit tuaj.’»