Jobi 1: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
Erstell. + Quver. Hi. 1 1-22
 
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
(Eine dazwischenliegende Version von einem anderen Benutzer wird nicht angezeigt)
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = Offen
| Status = Offen
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup> Në vendin Uz u konë nji njeri që e ka pasë emnin Job. Aj u konë njeri i drejtë e i ndershëm, që s’ka bo kurgjo t’keqe. E ka pasë frikë Zotin edhe u ka rujt pi krejt seneve t’këqija.<br>
<sup>2</sup><br>
<sup>3</sup><br>
<br>
<br>
<sup>4</sup><br>
<sup>2</sup> Atij i kanë lindë shtatë djem e tri çika.<br>
<sup>5</sup><br>
<br>
<br>
<sup>6</sup><br>
<sup>3</sup> Aj i ka pasë 7000 dele, 3000 deve, 1000 gjedhe edhe 500 gomarë. Përveç qatyne, i ka pasë edhe shumë shërbëtorë. Qashtu, aj u bo njeriu ma i rëndësishëm prej krejt njerëzve që jetojshin n’lindje.<br>
<br>
<br>
<sup>7</sup><br>
<sup>4</sup> Secili djalë e ka bo nji gosti n’shpinë e vet, në ditën që e ka pasë t’caktume. I kanë ftu edhe tri motrat e veta, e krejt bashkë kanë hangër e kanë pi.<br>
<sup>8</sup><br>
<sup>9</sup><br>
<sup>10</sup><br>
<sup>11</sup><br>
<sup>12</sup><br>
<br>
<br>
<sup>13</sup><br>
<sup>5</sup> Sa herë që kryheshin ditët e gostive, Jobi i thirrke fëmijët e vet me i shenjtëru. Aj çohej herët n’mëngjes edhe për secilin prej tyne jepte kurban që digjej krejt. Se Jobi thojke me veti: «Nashta djemtë e mi kanë bo gjynah edhe e kanë mallku Zotin n’zemër t’vet.» Qashtu e ka pasë zakon Jobi.<br>
<sup>14</sup><br>
<sup>15</sup><br>
<sup>16</sup><br>
<br>
<br>
<sup>17</sup><br>
<sup>6</sup> Erdhi nji ditë kur bijtë e Zotit t’vërtetë u mblodhën me dalë para Jehovait, e n’mesin e tyne ka ardhë edhe Satani.<br>
<br>
<br>
<sup>18</sup><br>
<sup>7</sup> Atëherë Jehovai e ka pytë Satanin: «Kah po vjen?» Satani i ka thanë Jehovait: «E kom shëtitë krejt tokën edhe kom ecë andej-këndej n’për to.»<br>
<sup>19</sup><br>
<br>
<br>
<sup>20</sup><br>
<sup>8</sup> Atëherë Jehovai i ka thanë Satanit: «A e ke vërejt shërbëtorin tem, Jobin? N’tokë s’ka tjetër si aj. Aj asht njeri i drejtë e i ndershëm, që s’bon kurgjo t’keqe. E ka frikë Zotin edhe u rrin larg krejt seneve t’këqija.»<br>
<sup>21 T1</sup><br>
<br>
<br>
<sup>21 T2</sup><br>
<sup>9</sup> Satani ia ka kthy Jehovait: «A thu Jobi e ka frikë Zotin veç ashtu, pa kurrfarë arsye?<br>
<br>
<br>
<sup>21 T3</sup><br>
<sup>10</sup> A s’e ke rrethu ti me nji gardh që e mbron atë, shpinë e tij edhe krejt çka ka? Ti e ke beku krejt punën që e bon me durt e veta, edhe bagëtia e tij asht përhapë gjithkah n’vend.<br>
<br>
<br>
<sup>21 T4</sup><br>
<sup>11</sup> Po veç shtrije dorën e merre krejt çka ka, e aj ka me t’mallku drejt n’ftyrë.»<br>
<br>
<br>
<sup>21 T5</sup><br>
<sup>12</sup> Atëherë Jehovai i ka thanë Satanit: «Me krejt çka ka aj, e ki dorën e lirë. Veç atij vetë mos iu prek!» Masanej Satani ka shku pi pranisë së Jehovait.<br>
<br>
<sup>13</sup> Nji ditë, djemtë e çikat e Jobit jonë konë tu hangër e tu pi venë n’shpinë e vllaut t’tyne ma t’madh.<br>
<br>
<sup>14</sup> Atëherë te Jobi ka ardhë nji lajmëtar edhe i ka thanë: «Qetë jonë konë tu lëvru tokën, e gomarët jonë konë tu kullotë afër tyne.<br>
<br>
<sup>15</sup> Qaty kanë sulmu sabejtë, i kanë marrë bagëtitë edhe i kanë vra shërbëtorët me shpatë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»<br>
<br>
<sup>16</sup> Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Zjarri i Zotit ka ra pi qiellit edhe i ka kaplu delet e shërbëtorët, e i ka shkatërru krejt! Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»<br>
<br>
<sup>17</sup> Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Kaldejtë jonë nda n’tri grupe edhe i kanë sulmu devetë. I kanë marrë krejt devetë edhe i kanë vra shërbëtorët me shpatë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»<br>
<br>
<sup>18</sup> Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Djemtë e çikat e tua jonë konë tu hangër e tu pi venë n’shpinë e vllaut t’tyne ma t’madh.<br>
<br>
<sup>19</sup> Përnjiherë ka ardhë nji erë shumë e fortë pi shkretëtinës edhe e ka goditë shpinë n’krejt katër qoshet. Shpia u rrëzu edhe i ka zanë përfundi të rinjtë. Krejt kanë vdekë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»<br>
<br>
<sup>20</sup> Atëherë Jobi u çu n’kamë, i ka shqy teshat e veta, e ka rru kryt, u lëshu n’tokë edhe u përkul.<br>
<br>
<sup>21</sup> Edhe ka thanë: «Lakuriq kom ardhë<br>
pi barkut t’nanës, edhe lakuriq kom<br>
me u kthy. Jehovai ka<br>
dhanë, Jehovai ka marrë. Emni i<br>
Jehovait le t’lavdërohet edhe ma tutje!»<br>
<br>
<sup>22</sup> Edhe mas krejt qetyne që kanë ndodhë, Jobi s’ka bo gjynah, as s’e ka fajësu Zotin që ka bo diçka gabim.<br>
<br>
<br>
<sup>22</sup><br>
<br><br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Hes 14:14; Jak 5:10, 11
| v1 = Hes 14:14; Jak 5:10, 11

Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:40 Uhr


1 Në vendin Uz u konë nji njeri që e ka pasë emnin Job. Aj u konë njeri i drejtë e i ndershëm, që s’ka bo kurgjo t’keqe. E ka pasë frikë Zotin edhe u ka rujt pi krejt seneve t’këqija.

2 Atij i kanë lindë shtatë djem e tri çika.

3 Aj i ka pasë 7000 dele, 3000 deve, 1000 gjedhe edhe 500 gomarë. Përveç qatyne, i ka pasë edhe shumë shërbëtorë. Qashtu, aj u bo njeriu ma i rëndësishëm prej krejt njerëzve që jetojshin n’lindje.

4 Secili djalë e ka bo nji gosti n’shpinë e vet, në ditën që e ka pasë t’caktume. I kanë ftu edhe tri motrat e veta, e krejt bashkë kanë hangër e kanë pi.

5 Sa herë që kryheshin ditët e gostive, Jobi i thirrke fëmijët e vet me i shenjtëru. Aj çohej herët n’mëngjes edhe për secilin prej tyne jepte kurban që digjej krejt. Se Jobi thojke me veti: «Nashta djemtë e mi kanë bo gjynah edhe e kanë mallku Zotin n’zemër t’vet.» Qashtu e ka pasë zakon Jobi.

6 Erdhi nji ditë kur bijtë e Zotit t’vërtetë u mblodhën me dalë para Jehovait, e n’mesin e tyne ka ardhë edhe Satani.

7 Atëherë Jehovai e ka pytë Satanin: «Kah po vjen?» Satani i ka thanë Jehovait: «E kom shëtitë krejt tokën edhe kom ecë andej-këndej n’për to.»

8 Atëherë Jehovai i ka thanë Satanit: «A e ke vërejt shërbëtorin tem, Jobin? N’tokë s’ka tjetër si aj. Aj asht njeri i drejtë e i ndershëm, që s’bon kurgjo t’keqe. E ka frikë Zotin edhe u rrin larg krejt seneve t’këqija.»

9 Satani ia ka kthy Jehovait: «A thu Jobi e ka frikë Zotin veç ashtu, pa kurrfarë arsye?

10 A s’e ke rrethu ti me nji gardh që e mbron atë, shpinë e tij edhe krejt çka ka? Ti e ke beku krejt punën që e bon me durt e veta, edhe bagëtia e tij asht përhapë gjithkah n’vend.

11 Po veç shtrije dorën e merre krejt çka ka, e aj ka me t’mallku drejt n’ftyrë.»

12 Atëherë Jehovai i ka thanë Satanit: «Me krejt çka ka aj, e ki dorën e lirë. Veç atij vetë mos iu prek!» Masanej Satani ka shku pi pranisë së Jehovait.

13 Nji ditë, djemtë e çikat e Jobit jonë konë tu hangër e tu pi venë n’shpinë e vllaut t’tyne ma t’madh.

14 Atëherë te Jobi ka ardhë nji lajmëtar edhe i ka thanë: «Qetë jonë konë tu lëvru tokën, e gomarët jonë konë tu kullotë afër tyne.

15 Qaty kanë sulmu sabejtë, i kanë marrë bagëtitë edhe i kanë vra shërbëtorët me shpatë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»

16 Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Zjarri i Zotit ka ra pi qiellit edhe i ka kaplu delet e shërbëtorët, e i ka shkatërru krejt! Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»

17 Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Kaldejtë jonë nda n’tri grupe edhe i kanë sulmu devetë. I kanë marrë krejt devetë edhe i kanë vra shërbëtorët me shpatë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»

18 Hala pa e kry aj fjalën, ka ardhë edhe nji tjetër edhe ka thanë: «Djemtë e çikat e tua jonë konë tu hangër e tu pi venë n’shpinë e vllaut t’tyne ma t’madh.

19 Përnjiherë ka ardhë nji erë shumë e fortë pi shkretëtinës edhe e ka goditë shpinë n’krejt katër qoshet. Shpia u rrëzu edhe i ka zanë përfundi të rinjtë. Krejt kanë vdekë. Veç unë kom mujtë me ikë, me ta tregu ty.»

20 Atëherë Jobi u çu n’kamë, i ka shqy teshat e veta, e ka rru kryt, u lëshu n’tokë edhe u përkul.

21 Edhe ka thanë: «Lakuriq kom ardhë
pi barkut t’nanës, edhe lakuriq kom
me u kthy. Jehovai ka
dhanë, Jehovai ka marrë. Emni i
Jehovait le t’lavdërohet edhe ma tutje!»

22 Edhe mas krejt qetyne që kanë ndodhë, Jobi s’ka bo gjynah, as s’e ka fajësu Zotin që ka bo diçka gabim.