Jobi 4: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Hi. 4 1-21 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| (Eine dazwischenliegende Version von einem anderen Benutzer wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Atëherë Elifazi pi Temanit iu përgjigj:<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> «A ka me t'hupë durimi nëse dikush mundohet me folë me ty?<br> | ||
< | Se kush munet me nejt pa folë?<br> | ||
<sup>3 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> Asht e vërtetë që ti i ke ndreqë shumë veta, edhe<br> | ||
<sup>4 | i ke forcu duert e atyne që s'kanë pasë fuqi.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>5 | <sup>4</sup> Fjalët e tua i kanë çu n'kambë krejt ata që jonë<br> | ||
< | pengu, edhe atyne që ju lëshojshin gjunjtë, ju ke dhanë forcë.<br> | ||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Ama tash që t'ka ra ty kjo e keqe, po t'rrëzon krejt.<br> | ||
<sup>7 | Tash që t'ka goditë ty, je tronditë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> A s'po t'jep siguri tuta që e ke ndaj Zotit?<br> | ||
< | A s'po t'jep shpresë që gjithmonë ke ecë me ndershmni?<br> | ||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Meno pak: Cili njeri i pafajshëm ka hupë<br> | ||
<sup>10 | najherë? Kur jonë shkatërru najherë njerzt e drejtë?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11 | <sup>8</sup> Qka kom pa unë asht kjo:<br> | ||
< | Kush e lëvron arën e t'keqes edhe mbjell telashe, qato ka me i korrë.<br> | ||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Me frymën e Zotit ata zhduken, edhe kur<br> | ||
<sup>13 | aj shfryn pi idhnimit, ata marrin fund.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> Luani ulërin edhe luani i ri hungëron, ama<br> | ||
< | edhe dhambët e luanëve t'fortë ju shkulen.<br> | ||
<sup>15 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Luani ngordh kur s'ka gjah për me<br> | ||
<sup>16 | hangër, edhe klyshët e luanit shpërndahen.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>12</sup> Tash mu m'ka ardhë nji fjalë fshehtas,<br> | |||
<sup>17 | edhe si nji pëshpëritje m'ka ra n'vesh.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>18 | <sup>13</sup> Kur m'kanë kapë mendime që m'shqetësojshin gjatë pamjeve<br> | ||
< | t'natës, kur njerzt i zë gjumi i thellë,<br> | ||
<sup>19 | <br> | ||
< | <sup>14</sup> atëherë m'ka kapë nji dridhje e tmerrshme,<br> | ||
edhe frika m'ka kapë krejt trupin.<br> | |||
<sup>20 | <br> | ||
<sup>15</sup> Nji shpirt m'kaloi përpara ftyrës.<br> | |||
M'u çunë krejt qimet përpjetë.<br> | |||
<sup>21 | <br> | ||
<br><br> | <sup>16</sup> Pastaj aj u nal, ama unë s'mujta<br> | ||
me dallu qysh dukej. Nji figurë u<br> | |||
konë para syve t'mi. U bo<br> | |||
qetësi, e pastaj e niva nji za:<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> ‘A munet nji njeri që vdes me konë ma i drejtë se Zoti?<br> | |||
A munet nji njeri me konë ma i pastër se Aj që e ka kriju?’<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Aj s'ju beson as shërbëtorëve t'vet, edhe<br> | |||
te melaqet e veta lyp gabime.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> E sa ma shumë te ata që jetojnë n'shpija<br> | |||
pi balte, që i kanë themelet n'pluhun, e që<br> | |||
munen me u shtypë aq lehtë sa nji molë!<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Pi sabahi deri n'mramje shtypen krejt.<br> | |||
Zhduken përgjithmonë, e kërkush s'ia vë mendjen.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> A s'jonë ata si nji çadër që ia kanë shkulë litarin?<br> | |||
Vdesin pa pasë mençuni.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Hi 2:11; 15:1; 22:1; 42:7, 9 | | v1 = Hi 2:11; 15:1; 22:1; 42:7, 9 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:56 Uhr
1 Atëherë Elifazi pi Temanit iu përgjigj:
2 «A ka me t'hupë durimi nëse dikush mundohet me folë me ty?
Se kush munet me nejt pa folë?
3 Asht e vërtetë që ti i ke ndreqë shumë veta, edhe
i ke forcu duert e atyne që s'kanë pasë fuqi.
4 Fjalët e tua i kanë çu n'kambë krejt ata që jonë
pengu, edhe atyne që ju lëshojshin gjunjtë, ju ke dhanë forcë.
5 Ama tash që t'ka ra ty kjo e keqe, po t'rrëzon krejt.
Tash që t'ka goditë ty, je tronditë.
6 A s'po t'jep siguri tuta që e ke ndaj Zotit?
A s'po t'jep shpresë që gjithmonë ke ecë me ndershmni?
7 Meno pak: Cili njeri i pafajshëm ka hupë
najherë? Kur jonë shkatërru najherë njerzt e drejtë?
8 Qka kom pa unë asht kjo:
Kush e lëvron arën e t'keqes edhe mbjell telashe, qato ka me i korrë.
9 Me frymën e Zotit ata zhduken, edhe kur
aj shfryn pi idhnimit, ata marrin fund.
10 Luani ulërin edhe luani i ri hungëron, ama
edhe dhambët e luanëve t'fortë ju shkulen.
11 Luani ngordh kur s'ka gjah për me
hangër, edhe klyshët e luanit shpërndahen.
12 Tash mu m'ka ardhë nji fjalë fshehtas,
edhe si nji pëshpëritje m'ka ra n'vesh.
13 Kur m'kanë kapë mendime që m'shqetësojshin gjatë pamjeve
t'natës, kur njerzt i zë gjumi i thellë,
14 atëherë m'ka kapë nji dridhje e tmerrshme,
edhe frika m'ka kapë krejt trupin.
15 Nji shpirt m'kaloi përpara ftyrës.
M'u çunë krejt qimet përpjetë.
16 Pastaj aj u nal, ama unë s'mujta
me dallu qysh dukej. Nji figurë u
konë para syve t'mi. U bo
qetësi, e pastaj e niva nji za:
17 ‘A munet nji njeri që vdes me konë ma i drejtë se Zoti?
A munet nji njeri me konë ma i pastër se Aj që e ka kriju?’
18 Aj s'ju beson as shërbëtorëve t'vet, edhe
te melaqet e veta lyp gabime.
19 E sa ma shumë te ata që jetojnë n'shpija
pi balte, që i kanë themelet n'pluhun, e që
munen me u shtypë aq lehtë sa nji molë!
20 Pi sabahi deri n'mramje shtypen krejt.
Zhduken përgjithmonë, e kërkush s'ia vë mendjen.
21 A s'jonë ata si nji çadër që ia kanë shkulë litarin?
Vdesin pa pasë mençuni.