Libri i dytë i Musës 2: Unterschied zwischen den Versionen
K <br> Notiz eingefügt |
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Eksodi 2 nach Libri i dytë i Musës 2, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name |
||
| (2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt) | |||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Në atë kohë, nji burrë pi familjes së Levit e ka marrë për grue nji qikë pi fisit të Levit.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Gruja ka metë shtatzanë edhe ka lind nji djalë. Kur e ka pa sa i bukur u konë, e ka mshef për tre muj.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Po masanej s’ka mujt me e mshef ma. Atëherë e ka marrë nji shportë pi papirusi, e ka ly me asfalt edhe katran, edhe e ka shti fminë mrena. Masanej e ka vendos shportën mes kallamishteve buzë Nilit.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Motra e tij ka nejt pak ma larg, me pa qka ka me ndodhë me të.<br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>5</sup> Ma vonë, qika e faraonit ka ardh te Nili me u la, e shërbëtoret e saj kanë ecë përgjatë bregut t’Nilit. Përnjiherë e ka pa shportën mes kallamishteve edhe menjiherë e ka çu skllaven e vet me e marrë.<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>6</sup> Kur e ka çel shportën, e ka pa fminë, edhe djali po kajke. I ka ardh gjynah për të, ama ka thanë: “Ky asht nji fmi i hebrenjve.”<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>7</sup> Atëherë motra e tij e ka vet qikën e faraonit: “A me ta thirr nji grue hebreje, që me i dhanë gji fmisë për ty?”<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup><br> | <sup>8</sup> “Shko!”, i ka thanë qika e faraonit. Qika ka shku menjiherë edhe e ka thirr nanën e fmisë.<br> | ||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Qika e faraonit i ka thanë asaj: “Merre këtë fmi me veti edhe jepi gji për mu. Unë kom me të pagu.” Atëherë gruja e ka marrë fminë edhe i ka dhanë gji.<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Kur fmija u bo ma i madh, ajo e ka çu te qika e faraonit, e cila e ka marrë si djalin e vet. Ia ka lanë emnin Moisi edhe ka thanë: “Se unë e kom nxjerrë pi ujit.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Kur Moisiu u rrit, nji ditë ka dalë te vllaznit e vet, hebrenjtë, edhe e ka pa sa randë u duhej me punu. Ka pa edhe nji egjiptian tu e rreh njonin pi vllaznive të vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Atëherë Moisiu ka kqyrë anej e knej, e kur s’e ka pa kërkon, e ka myt egjiptianin edhe e ka varros në ranë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Të nesërmen ka dalë apet edhe i ka pa dy hebrenj tu u rreh mes veti. Atij që e kishte fajin i ka thanë: “Pse po e rreh nji njeri t’popullit tand?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Aj ia ka kthy: “Kush të ka vnu ty për mbikëqyrës e gjykatës mbi neve? A po don me m’vra edhe mu, qysh e ke vra egjiptianin?” Atëherë Moisiu u tut edhe ka thanë me veti: “Kjo punë pra paska dalë në shesh.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Kur faraoni ka ni për qat punë, ka dasht me e vra Moisiun, po Moisiu ka ik pi tij në venin e Midianit. Kur ka mbrri atje, asht ul te nji bunar.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Prifti i Midianit i ka pasë shtatë qika. Ato kanë ardhë me nxjerrë ujë edhe me i mbush koritat, që me ia dhanë ujë kopesë së babës së tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Po, si zakonisht, kanë ardhë barinjtë edhe i kanë përzanë. Atëherë Moisiu asht çu, i ka ndihmu gratë edhe ua ka dhanë ujë kafshëve të tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Kur qikat janë kthy në shpi te baba i tyne, Reueli, aj i ka vet: “Qysh u kthyet sot kaq shpejt?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Ato i kanë thanë: “Nji egjiptian na ka mbrojt pi barinjve. Bile na ka nxjerrë ujë edhe ia ka dhanë ujë kopesë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Atëherë aj u ka thanë qikave të veta: “Po ku asht aj? Pse s’e keni pru burrin me veti? Shkoni e thirrne këtu, le të hajë me neve.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Moisiu ka pranu me nejt te aj burrë, e aj ia ka dhanë për grue qikën e vet, Ziporën.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Ma vonë, ajo ka lind nji djalë, e Moisiu ia ka lanë emnin Gershom, se ka thanë: “Jom bo i huj që banon në nji ven t’huj.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Mas nji kohe të gjatë, mbreti i Egjiptit ka dekë. Po izraelitët kanë vazhdu me rënku e me kajt me za të naltë pi punës së randë si skllevën. Thirrjet e tyne për ndihmë, për shkak të skllavnisë, kanë vazhdu me shku deri te Zoti i vërtetë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Zoti e ka ni rënkimin e tyne edhe e ka kujtu besëlidhjen e vet me Abrahamin, Isakun edhe Jakobin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Zoti i ka kqyrë izraelitët edhe e ka pa sa po vujshin.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 2Mo 6:20; 4Mo 26:59 | | v1 = 2Mo 6:20; 4Mo 26:59 | ||
Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:52 Uhr
1 Në atë kohë, nji burrë pi familjes së Levit e ka marrë për grue nji qikë pi fisit të Levit.
2 Gruja ka metë shtatzanë edhe ka lind nji djalë. Kur e ka pa sa i bukur u konë, e ka mshef për tre muj.
3 Po masanej s’ka mujt me e mshef ma. Atëherë e ka marrë nji shportë pi papirusi, e ka ly me asfalt edhe katran, edhe e ka shti fminë mrena. Masanej e ka vendos shportën mes kallamishteve buzë Nilit.
4 Motra e tij ka nejt pak ma larg, me pa qka ka me ndodhë me të.
5 Ma vonë, qika e faraonit ka ardh te Nili me u la, e shërbëtoret e saj kanë ecë përgjatë bregut t’Nilit. Përnjiherë e ka pa shportën mes kallamishteve edhe menjiherë e ka çu skllaven e vet me e marrë.
6 Kur e ka çel shportën, e ka pa fminë, edhe djali po kajke. I ka ardh gjynah për të, ama ka thanë: “Ky asht nji fmi i hebrenjve.”
7 Atëherë motra e tij e ka vet qikën e faraonit: “A me ta thirr nji grue hebreje, që me i dhanë gji fmisë për ty?”
8 “Shko!”, i ka thanë qika e faraonit. Qika ka shku menjiherë edhe e ka thirr nanën e fmisë.
9 Qika e faraonit i ka thanë asaj: “Merre këtë fmi me veti edhe jepi gji për mu. Unë kom me të pagu.” Atëherë gruja e ka marrë fminë edhe i ka dhanë gji.
10 Kur fmija u bo ma i madh, ajo e ka çu te qika e faraonit, e cila e ka marrë si djalin e vet. Ia ka lanë emnin Moisi edhe ka thanë: “Se unë e kom nxjerrë pi ujit.”
11 Kur Moisiu u rrit, nji ditë ka dalë te vllaznit e vet, hebrenjtë, edhe e ka pa sa randë u duhej me punu. Ka pa edhe nji egjiptian tu e rreh njonin pi vllaznive të vet.
12 Atëherë Moisiu ka kqyrë anej e knej, e kur s’e ka pa kërkon, e ka myt egjiptianin edhe e ka varros në ranë.
13 Të nesërmen ka dalë apet edhe i ka pa dy hebrenj tu u rreh mes veti. Atij që e kishte fajin i ka thanë: “Pse po e rreh nji njeri t’popullit tand?”
14 Aj ia ka kthy: “Kush të ka vnu ty për mbikëqyrës e gjykatës mbi neve? A po don me m’vra edhe mu, qysh e ke vra egjiptianin?” Atëherë Moisiu u tut edhe ka thanë me veti: “Kjo punë pra paska dalë në shesh.”
15 Kur faraoni ka ni për qat punë, ka dasht me e vra Moisiun, po Moisiu ka ik pi tij në venin e Midianit. Kur ka mbrri atje, asht ul te nji bunar.
16 Prifti i Midianit i ka pasë shtatë qika. Ato kanë ardhë me nxjerrë ujë edhe me i mbush koritat, që me ia dhanë ujë kopesë së babës së tyne.
17 Po, si zakonisht, kanë ardhë barinjtë edhe i kanë përzanë. Atëherë Moisiu asht çu, i ka ndihmu gratë edhe ua ka dhanë ujë kafshëve të tyne.
18 Kur qikat janë kthy në shpi te baba i tyne, Reueli, aj i ka vet: “Qysh u kthyet sot kaq shpejt?”
19 Ato i kanë thanë: “Nji egjiptian na ka mbrojt pi barinjve. Bile na ka nxjerrë ujë edhe ia ka dhanë ujë kopesë.”
20 Atëherë aj u ka thanë qikave të veta: “Po ku asht aj? Pse s’e keni pru burrin me veti? Shkoni e thirrne këtu, le të hajë me neve.”
21 Moisiu ka pranu me nejt te aj burrë, e aj ia ka dhanë për grue qikën e vet, Ziporën.
22 Ma vonë, ajo ka lind nji djalë, e Moisiu ia ka lanë emnin Gershom, se ka thanë: “Jom bo i huj që banon në nji ven t’huj.”
23 Mas nji kohe të gjatë, mbreti i Egjiptit ka dekë. Po izraelitët kanë vazhdu me rënku e me kajt me za të naltë pi punës së randë si skllevën. Thirrjet e tyne për ndihmë, për shkak të skllavnisë, kanë vazhdu me shku deri te Zoti i vërtetë.
24 Zoti e ka ni rënkimin e tyne edhe e ka kujtu besëlidhjen e vet me Abrahamin, Isakun edhe Jakobin.
25 Zoti i ka kqyrë izraelitët edhe e ka pa sa po vujshin.