Libri i dytë i Musës 2: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
K Leerzeichen eingefügt
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Eksodi 2 nach Libri i dytë i Musës 2, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt)
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = Offen
| Status = Offen
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup> Në atë kohë, nji burrë pi familjes së Levit e ka marrë për grue nji qikë pi fisit të Levit.<br>
<sup>2</sup><br>
<br>
<sup>3</sup><br>
<sup>2</sup> Gruja ka metë shtatzanë edhe ka lind nji djalë. Kur e ka pa sa i bukur u konë, e ka mshef për tre muj.<br>
<sup>4</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>3</sup> Po masanej s’ka mujt me e mshef ma. Atëherë e ka marrë nji shportë pi papirusi, e ka ly me asfalt edhe katran, edhe e ka shti fminë mrena. Masanej e ka vendos shportën mes kallamishteve buzë Nilit.<br>
<sup>5</sup><br>
<br>
<sup>6</sup><br>
<sup>4</sup> Motra e tij ka nejt pak ma larg, me pa qka ka me ndodhë me të.<br>
<sup>7</sup><br>
<br>
<sup>8</sup><br>
<sup>5</sup> Ma vonë, qika e faraonit ka ardh te Nili me u la, e shërbëtoret e saj kanë ecë përgjatë bregut t’Nilit. Përnjiherë e ka pa shportën mes kallamishteve edhe menjiherë e ka çu skllaven e vet me e marrë.<br>
<sup>9</sup><br>
<br>
<sup>10</sup><br>
<sup>6</sup> Kur e ka çel shportën, e ka pa fminë, edhe djali po kajke. I ka ardh gjynah për të, ama ka thanë: “Ky asht nji fmi i hebrenjve.”<br>
<br><br>
<br>
<sup>11</sup><br>
<sup>7</sup> Atëherë motra e tij e ka vet qikën e faraonit: “A me ta thirr nji grue hebreje, që me i dhanë gji fmisë për ty?”<br>
<sup>12</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>8</sup> “Shko!”, i ka thanë qika e faraonit. Qika ka shku menjiherë edhe e ka thirr nanën e fmisë.<br>
<sup>13</sup><br>
<br>
<sup>14</sup><br>
<sup>9</sup> Qika e faraonit i ka thanë asaj: “Merre këtë fmi me veti edhe jepi gji për mu. Unë kom me të pagu.” Atëherë gruja e ka marrë fminë edhe i ka dhanë gji.<br>
<br><br>
<br>
<sup>15</sup><br>
<sup>10</sup> Kur fmija u bo ma i madh, ajo e ka çu te qika e faraonit, e cila e ka marrë si djalin e vet. Ia ka lanë emnin Moisi edhe ka thanë: “Se unë e kom nxjerrë pi ujit.”<br>
<sup>16</sup><br>
<br>
<sup>17</sup><br>
<sup>11</sup> Kur Moisiu u rrit, nji ditë ka dalë te vllaznit e vet, hebrenjtë, edhe e ka pa sa randë u duhej me punu. Ka pa edhe nji egjiptian tu e rreh njonin pi vllaznive të vet.<br>
<sup>18</sup><br>
<br>
<sup>19</sup><br>
<sup>12</sup> Atëherë Moisiu ka kqyrë anej e knej, e kur s’e ka pa kërkon, e ka myt egjiptianin edhe e ka varros në ranë.<br>
<sup>20</sup><br>
<br>
<sup>21</sup><br>
<sup>13</sup> Të nesërmen ka dalë apet edhe i ka pa dy hebrenj tu u rreh mes veti. Atij që e kishte fajin i ka thanë: “Pse po e rreh nji njeri t’popullit tand?”<br>
<sup>22</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>14</sup> Aj ia ka kthy: “Kush të ka vnu ty për mbikëqyrës e gjykatës mbi neve? A po don me m’vra edhe mu, qysh e ke vra egjiptianin?” Atëherë Moisiu u tut edhe ka thanë me veti: “Kjo punë pra paska dalë në shesh.”<br>
<sup>23</sup><br>
<br>
<sup>24</sup><br>
<sup>15</sup> Kur faraoni ka ni për qat punë, ka dasht me e vra Moisiun, po Moisiu ka ik pi tij në venin e Midianit. Kur ka mbrri atje, asht ul te nji bunar.<br>
<sup>25</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>16</sup> Prifti i Midianit i ka pasë shtatë qika. Ato kanë ardhë me nxjerrë ujë edhe me i mbush koritat, që me ia dhanë ujë kopesë së babës së tyne.<br>
<br>
<sup>17</sup> Po, si zakonisht, kanë ardhë barinjtë edhe i kanë përzanë. Atëherë Moisiu asht çu, i ka ndihmu gratë edhe ua ka dhanë ujë kafshëve të tyne.<br>
<br>
<sup>18</sup> Kur qikat janë kthy në shpi te baba i tyne, Reueli, aj i ka vet: “Qysh u kthyet sot kaq shpejt?”<br>
<br>
<sup>19</sup> Ato i kanë thanë: “Nji egjiptian na ka mbrojt pi barinjve. Bile na ka nxjerrë ujë edhe ia ka dhanë ujë kopesë.”<br>
<br>
<sup>20</sup> Atëherë aj u ka thanë qikave të veta: “Po ku asht aj? Pse s’e keni pru burrin me veti? Shkoni e thirrne këtu, le të hajë me neve.”<br>
<br>
<sup>21</sup> Moisiu ka pranu me nejt te aj burrë, e aj ia ka dhanë për grue qikën e vet, Ziporën.<br>
<br>
<sup>22</sup> Ma vonë, ajo ka lind nji djalë, e Moisiu ia ka lanë emnin Gershom, se ka thanë: “Jom bo i huj që banon në nji ven t’huj.”<br>
<br>
<sup>23</sup> Mas nji kohe të gjatë, mbreti i Egjiptit ka dekë. Po izraelitët kanë vazhdu me rënku e me kajt me za të naltë pi punës së randë si skllevën. Thirrjet e tyne për ndihmë, për shkak të skllavnisë, kanë vazhdu me shku deri te Zoti i vërtetë.<br>
<br>
<sup>24</sup> Zoti e ka ni rënkimin e tyne edhe e ka kujtu besëlidhjen e vet me Abrahamin, Isakun edhe Jakobin.<br>
<br>
<sup>25</sup> Zoti i ka kqyrë izraelitët edhe e ka pa sa po vujshin.<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 2Mo 6:20; 4Mo 26:59
| v1 = 2Mo 6:20; 4Mo 26:59

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 08:52 Uhr


1 Në atë kohë, nji burrë pi familjes së Levit e ka marrë për grue nji qikë pi fisit të Levit.

2 Gruja ka metë shtatzanë edhe ka lind nji djalë. Kur e ka pa sa i bukur u konë, e ka mshef për tre muj.

3 Po masanej s’ka mujt me e mshef ma. Atëherë e ka marrë nji shportë pi papirusi, e ka ly me asfalt edhe katran, edhe e ka shti fminë mrena. Masanej e ka vendos shportën mes kallamishteve buzë Nilit.

4 Motra e tij ka nejt pak ma larg, me pa qka ka me ndodhë me të.

5 Ma vonë, qika e faraonit ka ardh te Nili me u la, e shërbëtoret e saj kanë ecë përgjatë bregut t’Nilit. Përnjiherë e ka pa shportën mes kallamishteve edhe menjiherë e ka çu skllaven e vet me e marrë.

6 Kur e ka çel shportën, e ka pa fminë, edhe djali po kajke. I ka ardh gjynah për të, ama ka thanë: “Ky asht nji fmi i hebrenjve.”

7 Atëherë motra e tij e ka vet qikën e faraonit: “A me ta thirr nji grue hebreje, që me i dhanë gji fmisë për ty?”

8 “Shko!”, i ka thanë qika e faraonit. Qika ka shku menjiherë edhe e ka thirr nanën e fmisë.

9 Qika e faraonit i ka thanë asaj: “Merre këtë fmi me veti edhe jepi gji për mu. Unë kom me të pagu.” Atëherë gruja e ka marrë fminë edhe i ka dhanë gji.

10 Kur fmija u bo ma i madh, ajo e ka çu te qika e faraonit, e cila e ka marrë si djalin e vet. Ia ka lanë emnin Moisi edhe ka thanë: “Se unë e kom nxjerrë pi ujit.”

11 Kur Moisiu u rrit, nji ditë ka dalë te vllaznit e vet, hebrenjtë, edhe e ka pa sa randë u duhej me punu. Ka pa edhe nji egjiptian tu e rreh njonin pi vllaznive të vet.

12 Atëherë Moisiu ka kqyrë anej e knej, e kur s’e ka pa kërkon, e ka myt egjiptianin edhe e ka varros në ranë.

13 Të nesërmen ka dalë apet edhe i ka pa dy hebrenj tu u rreh mes veti. Atij që e kishte fajin i ka thanë: “Pse po e rreh nji njeri t’popullit tand?”

14 Aj ia ka kthy: “Kush të ka vnu ty për mbikëqyrës e gjykatës mbi neve? A po don me m’vra edhe mu, qysh e ke vra egjiptianin?” Atëherë Moisiu u tut edhe ka thanë me veti: “Kjo punë pra paska dalë në shesh.”

15 Kur faraoni ka ni për qat punë, ka dasht me e vra Moisiun, po Moisiu ka ik pi tij në venin e Midianit. Kur ka mbrri atje, asht ul te nji bunar.

16 Prifti i Midianit i ka pasë shtatë qika. Ato kanë ardhë me nxjerrë ujë edhe me i mbush koritat, që me ia dhanë ujë kopesë së babës së tyne.

17 Po, si zakonisht, kanë ardhë barinjtë edhe i kanë përzanë. Atëherë Moisiu asht çu, i ka ndihmu gratë edhe ua ka dhanë ujë kafshëve të tyne.

18 Kur qikat janë kthy në shpi te baba i tyne, Reueli, aj i ka vet: “Qysh u kthyet sot kaq shpejt?”

19 Ato i kanë thanë: “Nji egjiptian na ka mbrojt pi barinjve. Bile na ka nxjerrë ujë edhe ia ka dhanë ujë kopesë.”

20 Atëherë aj u ka thanë qikave të veta: “Po ku asht aj? Pse s’e keni pru burrin me veti? Shkoni e thirrne këtu, le të hajë me neve.”

21 Moisiu ka pranu me nejt te aj burrë, e aj ia ka dhanë për grue qikën e vet, Ziporën.

22 Ma vonë, ajo ka lind nji djalë, e Moisiu ia ka lanë emnin Gershom, se ka thanë: “Jom bo i huj që banon në nji ven t’huj.”

23 Mas nji kohe të gjatë, mbreti i Egjiptit ka dekë. Po izraelitët kanë vazhdu me rënku e me kajt me za të naltë pi punës së randë si skllevën. Thirrjet e tyne për ndihmë, për shkak të skllavnisë, kanë vazhdu me shku deri te Zoti i vërtetë.

24 Zoti e ka ni rënkimin e tyne edhe e ka kujtu besëlidhjen e vet me Abrahamin, Isakun edhe Jakobin.

25 Zoti i ka kqyrë izraelitët edhe e ka pa sa po vujshin.