Letra i dytë te Korintasve 2: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. 2 Ko 2 1-17) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Pra, e kom vendosë mos me ardh prapë te ju me mërzi. <sup>2</sup> Se nëse unë ju boj juve të mërzitun, kush ka me m’gëzu mue, përveç atij që unë e kom bo të mërzitun? <sup>3</sup> Ju kom shkru që, kur të vij, ata për të cilët duhet me u gëzu mos me m’bo të mërzitun. Se po besoj që ajo që m’gëzon mu, ju gëzon edhe juve krejt. <sup>4</sup> Ju kom shkru me shumë hall, me ankth në zemër edhe me shumë lot, jo për me ju bo të mërzitun, po që me ditë sa shumë ju du. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Nëse dikush ka shkaktu mërzi, aj nuk m’ka mërzitë veç mu, po deri diku juve krejtve, e nuk po du me kon tepër i rreptë në qka po thom. <sup>6</sup> Për nji njeri të tillë mjafton qortimi që ia ka dhanë shumica. <sup>7</sup> Tash, përkundrazi, ju duhet me ia falë edhe me e ngushëllu, që mos me e kaplu mërzia e tepërt. <sup>8</sup> Për qata po ju nxis që me ia vërtetu dashninë tuaj. <sup>9</sup> Se ju kom shkru edhe për qita arsye, që me pa a keni me tregu bindje në krejt senet. <sup>10</sup> Nëse ju ia falni dikujt diçka, edhe unë ia fali. Po, çkado që kom falë, nëse kom pasë diçka me falë, e kom falë për hirin juv para Krishtit, <sup>11</sup> që mos me na e hedhë Satani, se na i dimë qëllimet e tij. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Kur kom ardh në Troas për me e shpallë lajmin e mirë për Krishtin, edhe m’u çel nji derë në veprën e Zotnisë, <sup>13</sup> nuk gjeta rahat, sepse nuk e gjeta vllaun tem Titin. Prandaj u përshëndeta me ta edhe ika për në Maqedoni. | ||
<sup>16</sup> | <br> | ||
<sup>17</sup> | <br> | ||
<sup>14</sup> Po falënderimi i takon Zotit, që gjithmonë na merr me veti në marshin e fitores bashkë me Krishtin, edhe përmes nesh e përhap në çdo ven aromën e njohnisë për të! <sup>15</sup> Se për Zotin na jemi aromë e mirë e Krishtit, edhe mes atyne që po shpëtohen, edhe mes atyne që po shkojnë drejt shkatërrimit: <sup>16</sup> për këta të fundit jemi erë e vdekjes që çon në vdekje, kurse për të parët aromë e jetës që çon në jetë. E kush asht i aftë mjaft për qita? <sup>17</sup> Na. Se na nuk po e tregtojmë fjalën e Zotit si shumë tjerë, po si të çumë pi Zotit flasim me krejt çiltërsi, po, para Zotit të lidhun me Krishtin. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 19:50 Uhr
1 Pra, e kom vendosë mos me ardh prapë te ju me mërzi. 2 Se nëse unë ju boj juve të mërzitun, kush ka me m’gëzu mue, përveç atij që unë e kom bo të mërzitun? 3 Ju kom shkru që, kur të vij, ata për të cilët duhet me u gëzu mos me m’bo të mërzitun. Se po besoj që ajo që m’gëzon mu, ju gëzon edhe juve krejt. 4 Ju kom shkru me shumë hall, me ankth në zemër edhe me shumë lot, jo për me ju bo të mërzitun, po që me ditë sa shumë ju du.
5 Nëse dikush ka shkaktu mërzi, aj nuk m’ka mërzitë veç mu, po deri diku juve krejtve, e nuk po du me kon tepër i rreptë në qka po thom. 6 Për nji njeri të tillë mjafton qortimi që ia ka dhanë shumica. 7 Tash, përkundrazi, ju duhet me ia falë edhe me e ngushëllu, që mos me e kaplu mërzia e tepërt. 8 Për qata po ju nxis që me ia vërtetu dashninë tuaj. 9 Se ju kom shkru edhe për qita arsye, që me pa a keni me tregu bindje në krejt senet. 10 Nëse ju ia falni dikujt diçka, edhe unë ia fali. Po, çkado që kom falë, nëse kom pasë diçka me falë, e kom falë për hirin juv para Krishtit, 11 që mos me na e hedhë Satani, se na i dimë qëllimet e tij.
12 Kur kom ardh në Troas për me e shpallë lajmin e mirë për Krishtin, edhe m’u çel nji derë në veprën e Zotnisë, 13 nuk gjeta rahat, sepse nuk e gjeta vllaun tem Titin. Prandaj u përshëndeta me ta edhe ika për në Maqedoni.
14 Po falënderimi i takon Zotit, që gjithmonë na merr me veti në marshin e fitores bashkë me Krishtin, edhe përmes nesh e përhap në çdo ven aromën e njohnisë për të! 15 Se për Zotin na jemi aromë e mirë e Krishtit, edhe mes atyne që po shpëtohen, edhe mes atyne që po shkojnë drejt shkatërrimit: 16 për këta të fundit jemi erë e vdekjes që çon në vdekje, kurse për të parët aromë e jetës që çon në jetë. E kush asht i aftë mjaft për qita? 17 Na. Se na nuk po e tregtojmë fjalën e Zotit si shumë tjerë, po si të çumë pi Zotit flasim me krejt çiltërsi, po, para Zotit të lidhun me Krishtin.