Jobi 11: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Hi. 11 1-20 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Atëherë Zofari, naamathiti, ia ka kthy:<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> A kanë me mbetë krejt qeto fjalë pa përgjigje?<br> | ||
< | A ka të drejtë dikush veç pse flet shumë?<br> | ||
<sup>3 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> A kanë me ua mbyllë gojën njerëzve fjalët e tua t’kota?<br> | ||
<sup>4 | A s’ka me t’ndalë kërkush kur po fol me tallje?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>5 | <sup>4</sup> Ti po thu:<br> | ||
< | ‘Mësimi jem asht i pastër, pa kurrfarë shtrembërimi, edhe unë jom i pastër n’sytë e tu.’<br> | ||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Po sikur veç Zoti me folë me ty, sikur<br> | ||
<sup>7 | veç me i dalë naj fjalë pi gojës!<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Atëherë aj kishte me t’i zbulu të fshehtat e urtësisë, se urtësia<br> | ||
< | që t’hyn n’punë i ka shumë anë. Atëherë kishe me e kuptu<br> | ||
<sup>9 | që Zoti po i len me u harru disa pi gabimeve tua.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>10 | <sup>7</sup> A munesh me i zbulu senet e thella<br> | ||
< | t’Zotit, a me kuptu krejt për t’Gjithëfuqishmin?<br> | ||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>8</sup> Ajo asht ma e naltë se qielli. Qka munesh me arritë ti deri atje?<br> | ||
<sup>12 | Asht ma e thellë se vorri. Qka munesh me ditë ti për to?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>13 | <sup>9</sup> Ajo asht ma e gjatë se toka,<br> | ||
< | edhe ma e gjanë se deti.<br> | ||
<sup>14 | <br> | ||
< | <sup>10</sup> Nëse aj kalon, e kap dikon edhe e<br> | ||
<sup>15 | thirr gjyqin, kush munet me e ndalë?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>16 | <sup>11</sup> Se aj e din kur njerëzit jonë t’rrejshëm.<br> | ||
< | E kur sheh diçka t’keqe, a s’ka me ia kushtu vëmendjen?<br> | ||
<sup>17 | <br> | ||
< | <sup>12</sup> Po njeriu me kry bosh ka me kuptu diçka veç atëherë<br> | ||
<sup>18 | kur nji gomar i egër ka me lindë nji njeri.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>19 | <sup>13</sup> Ah, sikur veç me e përgatitë zemrën tane<br> | ||
edhe me i zgjatë duart kah aj!<br> | |||
<br> | |||
<sup>20 | <sup>14</sup> Nëse dora jote bon diçka t’keqe, largoje atë pi vetes,<br> | ||
edhe mos e le padrejtësinë me banu n’çadrat e tua.<br> | |||
<br><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Se atëherë kishe mujtë me e çu kryt nalt pa pasë marre.<br> | |||
Kishe mujtë me qëndru i fortë, pa pasë frikë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Se atëherë ka me t’u harru krejt telashet e tua.<br> | |||
Ka me t’u kujtu veç si uji që ka rrjedhë e ka kalu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Jeta jote ka me konë ma e ndritshme se mesdita.<br> | |||
Edhe kohët e errëta kanë me konë si mëngjesi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Ka me t’u mbushë zemra me siguri, se ka shpresë, edhe masi<br> | |||
ta kqyrsh vendin përreth, ka me mujtë me u shtri i sigurt.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Ka me mujtë me u shtri pa t’frikësu kërkush, edhe<br> | |||
shumë njerëz kanë me u mundu me ta fitu pëlqimin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Po t’këqijve kanë me iu lodhë sytë. S’kanë<br> | |||
me gjetë kërkah vend me u strehu, e shpresa<br> | |||
e tyne e vetme ka me konë vdekja.»<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Hi 20:1; 42:9 | | v1 = Hi 20:1; 42:9 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:02 Uhr
1 Atëherë Zofari, naamathiti, ia ka kthy:
2 A kanë me mbetë krejt qeto fjalë pa përgjigje?
A ka të drejtë dikush veç pse flet shumë?
3 A kanë me ua mbyllë gojën njerëzve fjalët e tua t’kota?
A s’ka me t’ndalë kërkush kur po fol me tallje?
4 Ti po thu:
‘Mësimi jem asht i pastër, pa kurrfarë shtrembërimi, edhe unë jom i pastër n’sytë e tu.’
5 Po sikur veç Zoti me folë me ty, sikur
veç me i dalë naj fjalë pi gojës!
6 Atëherë aj kishte me t’i zbulu të fshehtat e urtësisë, se urtësia
që t’hyn n’punë i ka shumë anë. Atëherë kishe me e kuptu
që Zoti po i len me u harru disa pi gabimeve tua.
7 A munesh me i zbulu senet e thella
t’Zotit, a me kuptu krejt për t’Gjithëfuqishmin?
8 Ajo asht ma e naltë se qielli. Qka munesh me arritë ti deri atje?
Asht ma e thellë se vorri. Qka munesh me ditë ti për to?
9 Ajo asht ma e gjatë se toka,
edhe ma e gjanë se deti.
10 Nëse aj kalon, e kap dikon edhe e
thirr gjyqin, kush munet me e ndalë?
11 Se aj e din kur njerëzit jonë t’rrejshëm.
E kur sheh diçka t’keqe, a s’ka me ia kushtu vëmendjen?
12 Po njeriu me kry bosh ka me kuptu diçka veç atëherë
kur nji gomar i egër ka me lindë nji njeri.
13 Ah, sikur veç me e përgatitë zemrën tane
edhe me i zgjatë duart kah aj!
14 Nëse dora jote bon diçka t’keqe, largoje atë pi vetes,
edhe mos e le padrejtësinë me banu n’çadrat e tua.
15 Se atëherë kishe mujtë me e çu kryt nalt pa pasë marre.
Kishe mujtë me qëndru i fortë, pa pasë frikë.
16 Se atëherë ka me t’u harru krejt telashet e tua.
Ka me t’u kujtu veç si uji që ka rrjedhë e ka kalu.
17 Jeta jote ka me konë ma e ndritshme se mesdita.
Edhe kohët e errëta kanë me konë si mëngjesi.
18 Ka me t’u mbushë zemra me siguri, se ka shpresë, edhe masi
ta kqyrsh vendin përreth, ka me mujtë me u shtri i sigurt.
19 Ka me mujtë me u shtri pa t’frikësu kërkush, edhe
shumë njerëz kanë me u mundu me ta fitu pëlqimin.
20 Po t’këqijve kanë me iu lodhë sytë. S’kanë
me gjetë kërkah vend me u strehu, e shpresa
e tyne e vetme ka me konë vdekja.»