Libri i katërt i Musës 35: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
Erstell. + Quver. 4. Mo. 35 1-34
 
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
K BiblaPopulloreBot1337 verschob die Seite Numerat 35 nach Libri i katërt i Musës 35, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: falscher Name
 
(2 dazwischenliegende Versionen von 2 Benutzern werden nicht angezeigt)
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = Offen
| Status = Offen
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup> Në fushat e shkretinës së Moabit, ngat lumit Jordan, afër Jerihos, Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:<br>
<sup>2</sup><br>
<sup>3</sup><br>
<sup>4</sup><br>
<sup>5</sup><br>
<br>
<br>
<sup>6</sup><br>
<sup>2</sup> “Urdhnoji izraelitët me ua dhanë levitëve do qytete pi tokës që e kanë marrë si trashëgimi, që me banu në to. Bashkë me qytetet kanë me ua dhanë edhe kullosat përreth tyne.<br>
<sup>7</sup><br>
<sup>8</sup><br>
<br>
<br>
<sup>9</sup><br>
<sup>3</sup> Levitët kanë me banu në ato qytete, e kullosat kanë me i përdorë për bagëtinë e tyne, për pasuninë që e kanë në kafshë edhe për krejt kafshët tjera.<br>
<sup>10</sup><br>
<sup>11</sup><br>
<sup>12</sup><br>
<sup>13</sup><br>
<sup>14</sup><br>
<sup>15</sup><br>
<br>
<br>
<sup>16</sup><br>
<sup>4</sup> Kullosat e qyteteve që keni me ua dhanë levitëve kanë me u shtri 1000 kutë pi muri i qytetit, rreth e rrotull tij.<br>
<sup>17</sup><br>
<sup>18</sup><br>
<br>
<br>
<sup>19</sup><br>
<sup>5</sup> Jashtë qytetit keni me matë 2000 kutë n'anën e lindjes, 2000 kutë n'jug, 2000 kutë n'perëndim edhe 2000 kutë n'veri, me qytetin në mes. Këto kanë me konë kullosat e qyteteve të tyne.<br>
<sup>20</sup><br>
<sup>21</sup><br>
<br>
<br>
<sup>22</sup><br>
<sup>6</sup> Levitëve keni me ua dhanë 6 qytete si vende strehimi, ku munet me ikë dikush që e ka vra nji njeri. Përveç këtyne, keni me ua dhanë edhe 42 qytete tjera.<br>
<sup>23</sup><br>
<sup>24</sup><br>
<sup>25</sup><br>
<br>
<br>
<sup>26</sup><br>
<sup>7</sup> Gjithsej keni me ua dhanë levitëve 48 qytete, bashkë me kullosat që u takojnë.<br>
<sup>27</sup><br>
<sup>28</sup><br>
<sup>29</sup><br>
<br>
<br>
<sup>30</sup><br>
<sup>8</sup> Qytetet që keni me ua dhanë kanë me konë pi toka që e kanë izraelitët. Pi fiset ma të mëdhaja keni me marrë ma shumë qytete, e pi fiset ma të vogla ma pak. Secili fis ka me ua dhanë levitëve do pi qyteteve të veta, simas madhësisë së trashëgimisë që e merr.”<br>
<sup>31</sup><br>
<br>
<sup>32</sup><br>
<sup>9</sup> Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:<br>
<br>
<sup>10</sup> “Fol me izraelitët edhe thuaju: ‘Tash keni me kalu lumin Jordan edhe keni me hy në tokën e Kananit.<br>
<br>
<sup>11</sup> Zgjedhni do qytete të përshtatshme që me ju shërby si qytete strehimi. Aty ka me mujtë me ikë dikush që e ka vra nji njeri pa dashje.<br>
<br>
<sup>12</sup> Këto qytete kanë me ju shërby si strehim pi atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, që njeriu që e ka vra dikon mos me dekë para se rasti i tij me u shqyrtu para bashkësisë.<br>
<br>
<sup>13</sup> Gjashtë qytetet që keni me i caktu si qytete strehimi kanë me shërby për këtë punë.<br>
<br>
<sup>14</sup> Caktoni tri qytete në këtë anë të Jordanit si qytete strehimi, edhe tri qytete tjera në tokën e Kananit.<br>
<br>
<sup>15</sup> Këto gjashtë qytete kanë me shërby si strehim për izraelitët, për të hujt që banojnë mes tyne edhe për ata që jonë vendosë me jetu mes tyne, që kushdo që e ka vra nji njeri pa dashje me mujtë me ikë aty.<br>
<br>
<sup>16</sup> Po nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi hekuri edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.<br>
<br>
<sup>17</sup> Nëse dikush e godet nji njeri me nji gur që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.<br>
<br>
<sup>18</sup> Nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi druni që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.<br>
<br>
<sup>19</sup> Aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin. Kur ta takojë, aj vetë ka me e vra.<br>
<br>
<sup>20</sup> Nëse nji njeri vdes se dikush e ka shty pi urrejtjes, ose i ka gjujtë diçka me qëllim të keq,<br>
<br>
<sup>21</sup> ose e ka goditë me dorë pi urrejtjes, sa që aj ka dekë, atëherë aj që e ka goditë patjetër ka me u dënu me vdekje. Aj asht vrasës. E aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin kur ta takojë.<br>
<br>
<sup>22</sup> Po nëse dikush e ka shty nji njeri pa dashje, e jo pi urrejtjes, ose i ka gjujtë nji sen pa pasë qëllim të keq,<br>
<br>
<sup>23</sup> ose e ka lëshu nji gur përmi të pa e pa, edhe s'e ka bo pi armiqësisë e as se ka dashtë me e lëndu, po aj ka dekë,<br>
<br>
<sup>24</sup> atëherë bashkësia ka me gjyku mes atij që e ka vra edhe atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, simas këtyne rregullave.<br>
<br>
<sup>25</sup> Bashkësia ka me e shpëtu atë që e ka vra njeriun pi dorës së atij që don me marrë hak për gjakun, edhe ka me e kthy në qytetin e strehimit ku kishte ikë. Aj ka me banu aty deri sa të vdesë kryeprifti që u ly me vajin e shenjtë.<br>
<br>
<sup>26</sup> Po nëse aj që e ka vra njeriun del jashtë kufinit të qytetit të strehimit ku ka ikë,<br>
<br>
<sup>27</sup> edhe aj që merr hak për gjakun e gjen jashtë kufinit të qytetit të strehimit edhe e vret, atëherë aj që ka marrë hak s'ka faj për gjakun që e ka derdhë.<br>
<br>
<sup>28</sup> Se aj që e ka vra njeriun duhet me nejtë në qytetin e strehimit deri sa të vdesë kryeprifti. Veç mas vdekjes së kryepriftit aj munet me u kthy në tokën e vet.<br>
<br>
<sup>29</sup> Ky ka me konë nji rregull i drejtësisë për ju, brez mas brezi, kudo që keni me banu.<br>
<br>
<sup>30</sup> Kushdo që e vret nji njeri, ka me u dënu me vdekje si vrasës në bazë të dëshmisë së dëshmitarëve. Po askush s'guxon me u dënu me vdekje veç në bazë të dëshmisë së nji dëshmitari.<br>
<br>
<sup>31</sup> S'guxoni me pranu pare për me ia shpëtu jetën nji vrasësi që e meriton vdekjen, se aj patjetër ka me u dënu me vdekje.<br>
<br>
<sup>32</sup> Mos pranoni pare as për dikon që ka ikë në qytetin e strehimit, që me e leju me u kthy në tokën e vet para se me dekë kryeprifti.<br>
<br>
<sup>33</sup> S'guxoni me e ndotë tokën ku jetoni. Se gjaku e ndot tokën. E gjaku që derdhet në tokë s'munet me u shly ndryshe, veç me gjakun e atij që e ka derdhë.<br>
<br>
<sup>34</sup> S'guxoni me e ndotë tokën ku banoni edhe ku unë banoj. Se unë, Jehovai, banoj n'mes të popullit të Izraelit.’”<br>
<br>
<br>
<sup>33</sup><br>
<sup>34</sup><br>
<br><br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = 4Mo 22:1; 36:13
| v1 = 4Mo 22:1; 36:13

Aktuelle Version vom 25. Oktober 2026, 09:05 Uhr


1 Në fushat e shkretinës së Moabit, ngat lumit Jordan, afër Jerihos, Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:

2 “Urdhnoji izraelitët me ua dhanë levitëve do qytete pi tokës që e kanë marrë si trashëgimi, që me banu në to. Bashkë me qytetet kanë me ua dhanë edhe kullosat përreth tyne.

3 Levitët kanë me banu në ato qytete, e kullosat kanë me i përdorë për bagëtinë e tyne, për pasuninë që e kanë në kafshë edhe për krejt kafshët tjera.

4 Kullosat e qyteteve që keni me ua dhanë levitëve kanë me u shtri 1000 kutë pi muri i qytetit, rreth e rrotull tij.

5 Jashtë qytetit keni me matë 2000 kutë n'anën e lindjes, 2000 kutë n'jug, 2000 kutë n'perëndim edhe 2000 kutë n'veri, me qytetin në mes. Këto kanë me konë kullosat e qyteteve të tyne.

6 Levitëve keni me ua dhanë 6 qytete si vende strehimi, ku munet me ikë dikush që e ka vra nji njeri. Përveç këtyne, keni me ua dhanë edhe 42 qytete tjera.

7 Gjithsej keni me ua dhanë levitëve 48 qytete, bashkë me kullosat që u takojnë.

8 Qytetet që keni me ua dhanë kanë me konë pi toka që e kanë izraelitët. Pi fiset ma të mëdhaja keni me marrë ma shumë qytete, e pi fiset ma të vogla ma pak. Secili fis ka me ua dhanë levitëve do pi qyteteve të veta, simas madhësisë së trashëgimisë që e merr.”

9 Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:

10 “Fol me izraelitët edhe thuaju: ‘Tash keni me kalu lumin Jordan edhe keni me hy në tokën e Kananit.

11 Zgjedhni do qytete të përshtatshme që me ju shërby si qytete strehimi. Aty ka me mujtë me ikë dikush që e ka vra nji njeri pa dashje.

12 Këto qytete kanë me ju shërby si strehim pi atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, që njeriu që e ka vra dikon mos me dekë para se rasti i tij me u shqyrtu para bashkësisë.

13 Gjashtë qytetet që keni me i caktu si qytete strehimi kanë me shërby për këtë punë.

14 Caktoni tri qytete në këtë anë të Jordanit si qytete strehimi, edhe tri qytete tjera në tokën e Kananit.

15 Këto gjashtë qytete kanë me shërby si strehim për izraelitët, për të hujt që banojnë mes tyne edhe për ata që jonë vendosë me jetu mes tyne, që kushdo që e ka vra nji njeri pa dashje me mujtë me ikë aty.

16 Po nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi hekuri edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.

17 Nëse dikush e godet nji njeri me nji gur që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.

18 Nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi druni që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.

19 Aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin. Kur ta takojë, aj vetë ka me e vra.

20 Nëse nji njeri vdes se dikush e ka shty pi urrejtjes, ose i ka gjujtë diçka me qëllim të keq,

21 ose e ka goditë me dorë pi urrejtjes, sa që aj ka dekë, atëherë aj që e ka goditë patjetër ka me u dënu me vdekje. Aj asht vrasës. E aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin kur ta takojë.

22 Po nëse dikush e ka shty nji njeri pa dashje, e jo pi urrejtjes, ose i ka gjujtë nji sen pa pasë qëllim të keq,

23 ose e ka lëshu nji gur përmi të pa e pa, edhe s'e ka bo pi armiqësisë e as se ka dashtë me e lëndu, po aj ka dekë,

24 atëherë bashkësia ka me gjyku mes atij që e ka vra edhe atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, simas këtyne rregullave.

25 Bashkësia ka me e shpëtu atë që e ka vra njeriun pi dorës së atij që don me marrë hak për gjakun, edhe ka me e kthy në qytetin e strehimit ku kishte ikë. Aj ka me banu aty deri sa të vdesë kryeprifti që u ly me vajin e shenjtë.

26 Po nëse aj që e ka vra njeriun del jashtë kufinit të qytetit të strehimit ku ka ikë,

27 edhe aj që merr hak për gjakun e gjen jashtë kufinit të qytetit të strehimit edhe e vret, atëherë aj që ka marrë hak s'ka faj për gjakun që e ka derdhë.

28 Se aj që e ka vra njeriun duhet me nejtë në qytetin e strehimit deri sa të vdesë kryeprifti. Veç mas vdekjes së kryepriftit aj munet me u kthy në tokën e vet.

29 Ky ka me konë nji rregull i drejtësisë për ju, brez mas brezi, kudo që keni me banu.

30 Kushdo që e vret nji njeri, ka me u dënu me vdekje si vrasës në bazë të dëshmisë së dëshmitarëve. Po askush s'guxon me u dënu me vdekje veç në bazë të dëshmisë së nji dëshmitari.

31 S'guxoni me pranu pare për me ia shpëtu jetën nji vrasësi që e meriton vdekjen, se aj patjetër ka me u dënu me vdekje.

32 Mos pranoni pare as për dikon që ka ikë në qytetin e strehimit, që me e leju me u kthy në tokën e vet para se me dekë kryeprifti.

33 S'guxoni me e ndotë tokën ku jetoni. Se gjaku e ndot tokën. E gjaku që derdhet në tokë s'munet me u shly ndryshe, veç me gjakun e atij që e ka derdhë.

34 S'guxoni me e ndotë tokën ku banoni edhe ku unë banoj. Se unë, Jehovai, banoj n'mes të popullit të Izraelit.’”