Libri i katërt i Musës 35
1 Në fushat e shkretinës së Moabit, ngat lumit Jordan, afër Jerihos, Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:
2 “Urdhnoji izraelitët me ua dhanë levitëve do qytete pi tokës që e kanë marrë si trashëgimi, që me banu në to. Bashkë me qytetet kanë me ua dhanë edhe kullosat përreth tyne.
3 Levitët kanë me banu në ato qytete, e kullosat kanë me i përdorë për bagëtinë e tyne, për pasuninë që e kanë në kafshë edhe për krejt kafshët tjera.
4 Kullosat e qyteteve që keni me ua dhanë levitëve kanë me u shtri 1000 kutë pi muri i qytetit, rreth e rrotull tij.
5 Jashtë qytetit keni me matë 2000 kutë n'anën e lindjes, 2000 kutë n'jug, 2000 kutë n'perëndim edhe 2000 kutë n'veri, me qytetin në mes. Këto kanë me konë kullosat e qyteteve të tyne.
6 Levitëve keni me ua dhanë 6 qytete si vende strehimi, ku munet me ikë dikush që e ka vra nji njeri. Përveç këtyne, keni me ua dhanë edhe 42 qytete tjera.
7 Gjithsej keni me ua dhanë levitëve 48 qytete, bashkë me kullosat që u takojnë.
8 Qytetet që keni me ua dhanë kanë me konë pi toka që e kanë izraelitët. Pi fiset ma të mëdhaja keni me marrë ma shumë qytete, e pi fiset ma të vogla ma pak. Secili fis ka me ua dhanë levitëve do pi qyteteve të veta, simas madhësisë së trashëgimisë që e merr.”
9 Jehovai i ka thanë prapë Moisiut:
10 “Fol me izraelitët edhe thuaju: ‘Tash keni me kalu lumin Jordan edhe keni me hy në tokën e Kananit.
11 Zgjedhni do qytete të përshtatshme që me ju shërby si qytete strehimi. Aty ka me mujtë me ikë dikush që e ka vra nji njeri pa dashje.
12 Këto qytete kanë me ju shërby si strehim pi atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, që njeriu që e ka vra dikon mos me dekë para se rasti i tij me u shqyrtu para bashkësisë.
13 Gjashtë qytetet që keni me i caktu si qytete strehimi kanë me shërby për këtë punë.
14 Caktoni tri qytete në këtë anë të Jordanit si qytete strehimi, edhe tri qytete tjera në tokën e Kananit.
15 Këto gjashtë qytete kanë me shërby si strehim për izraelitët, për të hujt që banojnë mes tyne edhe për ata që jonë vendosë me jetu mes tyne, që kushdo që e ka vra nji njeri pa dashje me mujtë me ikë aty.
16 Po nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi hekuri edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.
17 Nëse dikush e godet nji njeri me nji gur që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.
18 Nëse dikush e godet nji njeri me nji sen pi druni që munet me e vra, edhe aj vdes, atëherë ky asht vrasës. Vrasësi patjetër ka me u dënu me vdekje.
19 Aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin. Kur ta takojë, aj vetë ka me e vra.
20 Nëse nji njeri vdes se dikush e ka shty pi urrejtjes, ose i ka gjujtë diçka me qëllim të keq,
21 ose e ka goditë me dorë pi urrejtjes, sa që aj ka dekë, atëherë aj që e ka goditë patjetër ka me u dënu me vdekje. Aj asht vrasës. E aj që merr hak për gjakun e të vramit ka me e vra vrasësin kur ta takojë.
22 Po nëse dikush e ka shty nji njeri pa dashje, e jo pi urrejtjes, ose i ka gjujtë nji sen pa pasë qëllim të keq,
23 ose e ka lëshu nji gur përmi të pa e pa, edhe s'e ka bo pi armiqësisë e as se ka dashtë me e lëndu, po aj ka dekë,
24 atëherë bashkësia ka me gjyku mes atij që e ka vra edhe atij që don me marrë hak për gjakun e të vramit, simas këtyne rregullave.
25 Bashkësia ka me e shpëtu atë që e ka vra njeriun pi dorës së atij që don me marrë hak për gjakun, edhe ka me e kthy në qytetin e strehimit ku kishte ikë. Aj ka me banu aty deri sa të vdesë kryeprifti që u ly me vajin e shenjtë.
26 Po nëse aj që e ka vra njeriun del jashtë kufinit të qytetit të strehimit ku ka ikë,
27 edhe aj që merr hak për gjakun e gjen jashtë kufinit të qytetit të strehimit edhe e vret, atëherë aj që ka marrë hak s'ka faj për gjakun që e ka derdhë.
28 Se aj që e ka vra njeriun duhet me nejtë në qytetin e strehimit deri sa të vdesë kryeprifti. Veç mas vdekjes së kryepriftit aj munet me u kthy në tokën e vet.
29 Ky ka me konë nji rregull i drejtësisë për ju, brez mas brezi, kudo që keni me banu.
30 Kushdo që e vret nji njeri, ka me u dënu me vdekje si vrasës në bazë të dëshmisë së dëshmitarëve. Po askush s'guxon me u dënu me vdekje veç në bazë të dëshmisë së nji dëshmitari.
31 S'guxoni me pranu pare për me ia shpëtu jetën nji vrasësi që e meriton vdekjen, se aj patjetër ka me u dënu me vdekje.
32 Mos pranoni pare as për dikon që ka ikë në qytetin e strehimit, që me e leju me u kthy në tokën e vet para se me dekë kryeprifti.
33 S'guxoni me e ndotë tokën ku jetoni. Se gjaku e ndot tokën. E gjaku që derdhet në tokë s'munet me u shly ndryshe, veç me gjakun e atij që e ka derdhë.
34 S'guxoni me e ndotë tokën ku banoni edhe ku unë banoj. Se unë, Jehovai, banoj n'mes të popullit të Izraelit.’”