Visioni i Gjonit 16: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite Zbulesa 16 nach Visioni i Gjonit 16, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: Falsch geschriebener Name) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Edhe dëgjova nji za të madh pi shenjtërorja tu ju thanë shtatë melaqeve: „Shkoni edhe derdhni mbi tokë shtatë tasat e zemërimit të Zotit.“ | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> I pari shkoi edhe e derdhi tasin e vet mbi tokë. Atëherë njerzve që e kishin shenjën e shtazës së egër edhe që e adhuronin pamjen e saj, ju doli nji varrë e dhimbshme edhe e keqe. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> I dyti e derdhi tasin e vet në det. Deti u bo gjak si gjaku i nji të vdekuni, edhe çdo krijesë e gjallë vdiq, po, krejt qka ishte në det. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> I treti e derdhi tasin e vet në lumenj edhe në burimet e ujit. Edhe ato u banë gjak. <sup>5</sup> Dëgjova melaqen që ishte përgjegjëse për ujërat tu thanë: „Ti, Ai që asht edhe që ishte, Besniku, je i drejtë, sepse i ke dhanë këto gjykime, <sup>6</sup> sepse atyne që e derdhën gjakun e të shenjtëve edhe të pejgamberëve, ju ke dhanë gjak me pi. Ata e meritojnë.“ <sup>7</sup> Edhe dëgjova altarin tu thanë: „Po, Jehovaj Zot, i Plotfuqishëm, të vërteta edhe të drejta janë gjykimet tua.“ | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> I katërti e derdhi tasin e vet mbi diell, edhe diellit ju lejua me i përvlu njerzt me zjarr. <sup>9</sup> Njerzt u përvlun pi vapa e madhe, po e shanë emnin e Zotit që ka pushtet mbi këto plagë, edhe nuk u penduan e nuk ja dhanë nderin që i takon. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> I pesti e derdhi tasin e vet mbi fronin e shtazës së egër. Edhe mbretnia e saj u errësua, edhe njerzt nisën me e kafshu gjuhën pi dhimbja, <sup>11</sup> po e shanë Zotin e qiellit për shkak të dhimbjeve edhe varrëve të tyne, edhe nuk u penduan për veprat e veta. | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> I gjashti e derdhi tasin e vet mbi lumin e madh Eufrat, edhe aj u tha. Kështu u përgatit udha për mbretënt pi lindja. | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup> Edhe pashë tri shprehje të papastra të frymëzuara, që dukeshin si bretkosa. Ato dolën pi goja e dragoit, e shtazës së egër edhe e pejgamberit të rremë. <sup>14</sup> Në të vërtetë, këto janë shprehje të frymëzuara pi shpirtnat e këqij, edhe bojnë shenja. Ato dalin te mbretënt e krejt tokës së banueme, për me i mbledhë për luftën e ditës së madhe të Zotit të Plotfuqishëm. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> „Unë po vij si hajn. I lumtun asht aj që rrin zgjuet edhe i run rrobat e jashtme, që mos me ecë lakuriq edhe mos me ja pa turpin.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Edhe ato i mblodhën në vendin që në hebraisht quhet Armagedon. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> I shtati e derdhi tasin e vet në ajër. Atëherë doli nji za i madh pi shenjtërorja, pi froni. Aj tha: „U kry!“ <sup>18</sup> Edhe pati vetëtima, zana, bubullima edhe nji tërmet të madh, çfarë nuk ka ndodhë kurrë prej se ka pasë njerz në tokë, kaq i madh edhe i fuqishëm ishte tërmeti. <sup>19</sup> Qyteti i madh u nda në tri pjesë, edhe qytetet e kombeve ranë. Edhe Zoti e kujtoi Babiloninë e Madhe, për me ja dhanë kupën me venën e zemërimit të tij të tërbuem. <sup>20</sup> Përveç kësaj, çdo ishull iku, edhe malet nuk u gjetën ma. <sup>21</sup> Pastaj ranë pi qielli mbi njerzt kokrra të mëdhaja breshni, secila peshonte afërsisht nji talent. Edhe njerzt e shanë Zotin për shkak të plagës së breshnit, sepse ajo ishte jashtëzakonisht e madhe. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 16:18 Uhr
1 Edhe dëgjova nji za të madh pi shenjtërorja tu ju thanë shtatë melaqeve: „Shkoni edhe derdhni mbi tokë shtatë tasat e zemërimit të Zotit.“
2 I pari shkoi edhe e derdhi tasin e vet mbi tokë. Atëherë njerzve që e kishin shenjën e shtazës së egër edhe që e adhuronin pamjen e saj, ju doli nji varrë e dhimbshme edhe e keqe.
3 I dyti e derdhi tasin e vet në det. Deti u bo gjak si gjaku i nji të vdekuni, edhe çdo krijesë e gjallë vdiq, po, krejt qka ishte në det.
4 I treti e derdhi tasin e vet në lumenj edhe në burimet e ujit. Edhe ato u banë gjak. 5 Dëgjova melaqen që ishte përgjegjëse për ujërat tu thanë: „Ti, Ai që asht edhe që ishte, Besniku, je i drejtë, sepse i ke dhanë këto gjykime, 6 sepse atyne që e derdhën gjakun e të shenjtëve edhe të pejgamberëve, ju ke dhanë gjak me pi. Ata e meritojnë.“ 7 Edhe dëgjova altarin tu thanë: „Po, Jehovaj Zot, i Plotfuqishëm, të vërteta edhe të drejta janë gjykimet tua.“
8 I katërti e derdhi tasin e vet mbi diell, edhe diellit ju lejua me i përvlu njerzt me zjarr. 9 Njerzt u përvlun pi vapa e madhe, po e shanë emnin e Zotit që ka pushtet mbi këto plagë, edhe nuk u penduan e nuk ja dhanë nderin që i takon.
10 I pesti e derdhi tasin e vet mbi fronin e shtazës së egër. Edhe mbretnia e saj u errësua, edhe njerzt nisën me e kafshu gjuhën pi dhimbja, 11 po e shanë Zotin e qiellit për shkak të dhimbjeve edhe varrëve të tyne, edhe nuk u penduan për veprat e veta.
12 I gjashti e derdhi tasin e vet mbi lumin e madh Eufrat, edhe aj u tha. Kështu u përgatit udha për mbretënt pi lindja.
13 Edhe pashë tri shprehje të papastra të frymëzuara, që dukeshin si bretkosa. Ato dolën pi goja e dragoit, e shtazës së egër edhe e pejgamberit të rremë. 14 Në të vërtetë, këto janë shprehje të frymëzuara pi shpirtnat e këqij, edhe bojnë shenja. Ato dalin te mbretënt e krejt tokës së banueme, për me i mbledhë për luftën e ditës së madhe të Zotit të Plotfuqishëm.
15 „Unë po vij si hajn. I lumtun asht aj që rrin zgjuet edhe i run rrobat e jashtme, që mos me ecë lakuriq edhe mos me ja pa turpin.“
16 Edhe ato i mblodhën në vendin që në hebraisht quhet Armagedon.
17 I shtati e derdhi tasin e vet në ajër. Atëherë doli nji za i madh pi shenjtërorja, pi froni. Aj tha: „U kry!“ 18 Edhe pati vetëtima, zana, bubullima edhe nji tërmet të madh, çfarë nuk ka ndodhë kurrë prej se ka pasë njerz në tokë, kaq i madh edhe i fuqishëm ishte tërmeti. 19 Qyteti i madh u nda në tri pjesë, edhe qytetet e kombeve ranë. Edhe Zoti e kujtoi Babiloninë e Madhe, për me ja dhanë kupën me venën e zemërimit të tij të tërbuem. 20 Përveç kësaj, çdo ishull iku, edhe malet nuk u gjetën ma. 21 Pastaj ranë pi qielli mbi njerzt kokrra të mëdhaja breshni, secila peshonte afërsisht nji talent. Edhe njerzt e shanë Zotin për shkak të plagës së breshnit, sepse ajo ishte jashtëzakonisht e madhe.