Luka 18: Unterschied zwischen den Versionen
(Status Offen eingefügt) |
(Absätze & Leerzeichen) |
||
| (Eine dazwischenliegende Version desselben Benutzers wird nicht angezeigt) | |||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Masanej aj ju tregoi nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmonë edhe mos me u dorëzu kurrë. <sup>2</sup> Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë pi Zotit edhe s’kishte respekt për njerz. <sup>3</sup> Në qat qytet ishte edhe nji vejushë, që shkonte vazhdimisht te gjykatësi e i thoshte: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ <sup>4</sup> Për nji kohë aj s’deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë pi Zotit e as respekt për njerz, <sup>5</sup> pasi qikjo vejushë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë vazhdimisht e me m’lodhë me kërkesën e saj.’“ <sup>6</sup> Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! <sup>7</sup> A nuk ka me ju dhanë Zoti patjetër të drejtën të zgjedhunve të vet, që i thrrasin ditë e natë, derisa aj po tregon durim me ta? <sup>8</sup> Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“ | ||
<sup>2</sup> | <br><br> | ||
<sup>3</sup> | <sup>9</sup> Aj ju kthye edhe disave që u mbështetshin në drejtësinë e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju tregoi qit krahasim: <sup>10</sup> „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri tagrambledhës. <sup>11</sup> Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky tagrambledhës. <sup>12</sup> Unë agjëroj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ <sup>13</sup> Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah qielli, po e rrehte gjoksin vazhdimisht e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ <sup>14</sup> Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e nalton veten, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“ | ||
<sup>4</sup> | <br><br> | ||
<sup>5</sup> | <sup>15</sup> Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe fmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. <sup>16</sup> Po Jezusi i thirri fmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni fmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mbretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. <sup>17</sup> Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji fmi, kurrsesi s’ka me hy në të.“ | ||
<sup>6</sup> | <br><br> | ||
<sup>7</sup> | <sup>18</sup> hNji udhëheqës deshti me ditë pi tij: „Mësues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë t’amshume?“ <sup>19</sup> Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. <sup>20</sup> Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ <sup>21</sup> Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë pi rinisë teme.“ <sup>22</sup> Kur Jezusi e nivi këtë, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në qiell. Pastaj hajde, m’ndjek mu!“ <sup>23</sup> Kur burri e nivi këtë, u mërzit shumë, se ishte tepër i pasun. | ||
<sup>8</sup><br> | <br><br> | ||
<br> | <sup>24</sup> Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me qenë për ata që kanë pare me hy në mbretninë e Zotit! <sup>25</sup> Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mbretninë e Zotit.“ <sup>26</sup> Ata që po e ngonshin pytën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ <sup>27</sup> Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ <sup>28</sup> Atëherë Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ <sup>29</sup> Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpinë, grunë, vllaznit, prindtë a fmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, <sup>30</sup> e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në sistemin e ardhshëm të botës jetë t’amshume.“ | ||
<sup>9</sup> | <br><br> | ||
<sup>10</sup> | <sup>31</sup> Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru pi pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. <sup>32</sup> Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve pi kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. <sup>33</sup> Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ <sup>34</sup> Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë pi tyne. Ata s’e kuptun qka u tha. | ||
<sup>11</sup> | <br><br> | ||
<sup>12</sup> | <sup>35</sup> Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji i verbët rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. <sup>36</sup> Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. <sup>37</sup> I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ <sup>38</sup> Atëherë aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ <sup>39</sup> Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë, po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ <sup>40</sup> Atëherë Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur i verbti ju afru, Jezusi e pyti: <sup>41</sup> „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa prapë.“ <sup>42</sup> Jezusi i tha: „Ke me pa prapë. Besimi yt të ka shëru.“ <sup>43</sup> Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin. | ||
<sup>13</sup> | <br><br> | ||
<sup>14</sup><br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> | |||
<sup>16</sup> | |||
<sup>17</sup><br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> | |||
<sup>19</sup> | |||
<sup>20</sup> | |||
<sup>21</sup> | |||
<sup>22</sup> | |||
<sup>23</sup><br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> | |||
<sup>25</sup> | |||
<sup>26</sup> | |||
<sup>27</sup> | |||
<sup>28</sup> | |||
<sup>29</sup> | |||
<sup>30</sup><br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> | |||
<sup>32</sup> | |||
<sup>33</sup> | |||
<sup>34</sup><br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> | |||
<sup>36</sup> | |||
<sup>37</sup> | |||
<sup>38</sup> | |||
<sup>39</sup> | |||
<sup>40</sup> | |||
<sup>41</sup> | |||
<sup>42</sup> | |||
<sup>43</sup><br><br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17 | | v1 = Luk 11:9; Rö 12:12; Eph 6:18; Php 4:6; Kol 4:2; 1Th 5:17 | ||
Aktuelle Version vom 19. Mai 2026, 19:43 Uhr
1 Masanej aj ju tregoi nji krahasim, për me ju kallxu pse asht kaq me randësi me u lutë gjithmonë edhe mos me u dorëzu kurrë. 2 Tha: „Në nji qytet ishte nji gjykatës që s’kishte tutë pi Zotit edhe s’kishte respekt për njerz. 3 Në qat qytet ishte edhe nji vejushë, që shkonte vazhdimisht te gjykatësi e i thoshte: ‘Ma jep të drejtën në rastin tem kundër kundërshtarit tem në gjyq!’ 4 Për nji kohë aj s’deshti me ja bo. Po masanej tha me veti: ‘Edhe pse s’kam tutë pi Zotit e as respekt për njerz, 5 pasi qikjo vejushë po mërzit pa nalë, kam me ja dhanë të drejtën, që mos me ardhë vazhdimisht e me m’lodhë me kërkesën e saj.’“ 6 Zotnia shtoi: „Ngoni qka ka thanë gjykatësi, edhe pse ishte i padrejtë! 7 A nuk ka me ju dhanë Zoti patjetër të drejtën të zgjedhunve të vet, që i thrrasin ditë e natë, derisa aj po tregon durim me ta? 8 Po ju thom: Aj ka me ju dhanë të drejtën shumë shpejt. Po kur të vjen Biri i njeriut, a ka me gjetë përnime qit lloj besimi në tokë?“
9 Aj ju kthye edhe disave që u mbështetshin në drejtësinë e vet edhe i shihshin të tjerët si kurgjo, e ju tregoi qit krahasim: 10 „Dy burra hypën në tempull për me u lutë, njoni Farise e tjetri tagrambledhës. 11 Fariseu rrinte në kambë edhe lutej me veti: ‘O Zot, po të falënderoj që s’jom si krejt tjerët, grabitës, të padrejtë, kurvarë, e sidomos jo si qiky tagrambledhës. 12 Unë agjëroj dy herë në javë edhe e jap të dhjetën pi krejt qka fitoj.’ 13 Tagrambledhësi, përkundrazi, rrinte pak larg, edhe s’guxonte as sytë me i çu kah qielli, po e rrehte gjoksin vazhdimisht e thoshte: ‘O Zot, ki dhimt për mu, nji gjynahqar.’ 14 Po ju thom: Ky njeri u kthye në shpi ma i drejtë para Zotit se Fariseu. Se secili që e nalton veten, ka me u ulë, po kush e ulë veten, ka me u naltu.“
15 Tash njerzt po ja sillshin Jezusit edhe fmitë e vegjël, që aj me i prekë, po kur nxansat e panë këtë, nisën me i ndalë. 16 Po Jezusi i thirri fmitë e vegjël te vetja edhe tha: „Leni fmitë me ardhë te unë! Mos i pengoni, se mbretnia e Zotit ju takon njerzve si kta. 17 Përnime po ju thom: Kush nuk e pranon mbretninë e Zotit si nji fmi, kurrsesi s’ka me hy në të.“
18 hNji udhëheqës deshti me ditë pi tij: „Mësues i mirë, qka duhet me bo për me trashëgu jetë t’amshume?“ 19 Jezusi ju përgjigj: „Pse po më quen të mirë? Kërkush s’asht i mirë përveç njonit: Zotit. 20 Ti i din urdhnimet: ‘Mos bo kurvni’, ‘Mos vra’, ‘Mos vjedh’, ‘Mos jep dëshmi të rreme’, ‘Nderoje babën edhe nanën tane’.“ 21 Burri tha: „Krejt këto i kam mbajtë pi rinisë teme.“ 22 Kur Jezusi e nivi këtë, i tha: „Edhe nji sen po të mungon: shite krejt qka ki, jepja të vorfnive paret, edhe ke me pasë thesar në qiell. Pastaj hajde, m’ndjek mu!“ 23 Kur burri e nivi këtë, u mërzit shumë, se ishte tepër i pasun.
24 Jezusi e kqyri edhe tha: „Sa zor ka me qenë për ata që kanë pare me hy në mbretninë e Zotit! 25 Përnime, ma lehtë asht për nji deve me kalu nëpër vrimën e gjylpanës, se për nji të pasun me hy në mbretninë e Zotit.“ 26 Ata që po e ngonshin pytën: „Kush, pra, mundet me u shpëtu?“ 27 Aj tha: „Ajo që asht e pamundshme për njerz, asht e mundshme për Zotin.“ 28 Atëherë Pjetri tha: „Kqyr, na kemi lanë krejt qka kishim edhe të kemi ndjekë ty.“ 29 Aj ju përgjigj: „Përnime po ju thom: S’ka njeri që e ka lanë shpinë, grunë, vllaznit, prindtë a fmitë për shkak të mbretnisë së Zotit, 30 e që s’ka me marrë shumë herë ma shumë në qit kohë, edhe në sistemin e ardhshëm të botës jetë t’amshume.“
31 Masanej i mori të Dymbëdhjetët anash edhe ju tha: „Po hypim për Jerusalem, edhe krejt qka asht shkru pi pejgamberëve për Birin e njeriut ka me u përmbushë. 32 Për shembull, kanë me ja dorëzu njerzve pi kombeve tjera, kanë me e përqeshë, kanë me e poshtëru edhe kanë me e pshty. 33 Edhe masi ta rrahin me kamxhik, kanë me e mbytë, po ditën e tretë ka me u ringjallë.“ 34 Po ata s’e kuptun qka domethanë krejt këto, se kuptimi i këtyne fjalëve ishte i msheftë pi tyne. Ata s’e kuptun qka u tha.
35 Kur Jezusi po i afrohej Jerikos, nji i verbët rrinte ulë anash rrugës edhe lypte lëmoshë. 36 Aj e nivi kallabllakun tu kalu atypari edhe deshti me ditë qka po ndodhte. 37 I tregun: „Jezusi Nazareas po kalon.“ 38 Atëherë aj thirri me za të madh: „Jezus, Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 39 Ata që ishin përpara i thanë me inat me heshtë, po aj bërtiti edhe ma shumë: „Biri i Davidit, ki dhimt për mu!“ 40 Atëherë Jezusi u nal edhe urdhnoi me ja pru atë burrë. Kur i verbti ju afru, Jezusi e pyti: 41 „Qka po don? Qka me bo për ty?“ Aj ju lut: „Zotni, po du me pa prapë.“ 42 Jezusi i tha: „Ke me pa prapë. Besimi yt të ka shëru.“ 43 Në qat moment ju kthye të pamit. Aj e ndoqi Jezusin edhe nisi me i dhanë lavdi Zotit. Edhe krejt njerzt që e panë këtë, e lavdërun Zotin.