Isaia 41: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
(Notiz beachten)
(Neue KI Übersetzung)
 
Zeile 2: Zeile 2:
| Status = KI
| Status = KI
| Notiz = Die Versaufteilung in Textgruppen unvollständig
| Notiz = Die Versaufteilung in Textgruppen unvollständig
}}
}}<br><br>
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime.⚠️<br><br>
<sup>1</sup> „Ngomni në heshtje, o ishuj. Popujt le t’i mbledhin forcat. Le të afrohen e pastaj le të flasin. Të mblidhemi bashkë për gjykim.
<sup>1</sup> Ninma qet, ju ishuj.<br>Popujt le t'mblidhen e me u bo gati.<br>
Le t'afrohen ma ngat, pastaj le t'flasin.<br>
Na kena me dal para gjyqit bashkë.
<br>
<br>
<sup>2</sup> Kush e ka çu dikon prej lindjes me dal, edhe e ka thirr me drejtësi me ardh te kambt e veta, me ja dorzu popujt e me ja nënshtru mbretat? Kush i kthen ata para shpates së tij në pluhur, para harkut të tij në kashtë që e merr era?
<br>
<br>
<sup>3</sup> Ai i ndjek, ec përpara pa u nal, nëpër rrugë ku këmba e tij kurr s’ka shkel ma herët.
<sup>2</sup> Kush e ka çu dikë pi lindja dhe e ka thirrë në drejtësi te kambët e veta, për me ja dorëzu popujt e me i bo mbretat me ju nënshtru? Kush i bon ata pluhur para shpatës së tij, edhe si kashtë të shpërndame para harkut të tij?
<br>
<br>
<sup>4</sup> Kush ka vepru e ka bo krejt ket punë? Kush që prej fillimit i ka thirr breznit njena mas tjetrës? Unë, Jehovaj. Une jom i pari, edhe me të mbramjt une prap jom i njejti.
<br>
<br>
<sup>5</sup> Ishujt e panë e ju ra friga.<br>Edhe skajet e tokës u dridhën.<br>U afrun e dolën përpara.
<sup>3</sup> Aj i ndjek ata, vazhdon rrugën pa u pengu nëpër shtigje ku kambët e tij kurrë s’kanë shkelë.
<br>
<br>
<sup>6</sup> Njoni i ndihmon tjetrit, edhe i thot vllaut të vet: “Bohu i fortë.”
<br>
<br>
<sup>7</sup> Ustai i drunit e forcon punishtarin e hekurit. Aj qe rreh me çekan e rrafshon hekurin e forcon at tjetrin qe rreh përmi kudhrë. Për qato copa që i ngjit me kallaj thot: “Po, osht mirë.” Masanej e ngulin me gozhda që me nejt drejt e mos me ra.
<sup>4</sup> Kush ka vepru edhe e ka bo këtë, kush i ka thirrë brezat njanin mas tjetrit pi fillimit? Unë, Jehovaj, jom i Pari, edhe me të fundit jom hala po i njejti.“
<br>
<br>
<sup>8</sup> Po ti, Izrael, je shërbtori jem. Ti, Jakob, qe une të kom zgjedh. Ti je pasardhësi i mikut tem, Abrahamit.
<br>
<br>
<sup>9</sup> Ty të kom nxjerr prej skajeve të tokës, ty të kom thirr prej vendeve ma t'largta. T’kom thonë: “Ti je shërbtori jem. Unë t'kom zgjedh, s’t'kom hjek anash.”
<sup>5</sup> Ishujt e panë këtë edhe u frikësun. Skajet e tokës nisën me u dridhë. Ata afrohen edhe dalin përpara.
<br>
<br>
<sup>10</sup> Mos u tut se une jam me ty. Mos ki dert se une jam zoti yt. Une kom met bo t’fort edhe kom met nimu. Une kom met kap përnime me dorën tem të djatht të drejtsisë.
<br>
<br>
<sup>11</sup> Kqyre, krejt ata që t’vnersen kundra teje kanë me u maru e kanë me u ulë për tokë. Ata që rrasin kryt me luftu me ty kanë me u hup e kanë me dek.
<sup>6</sup> Njani e ndihmon tjetrin edhe i thotë vllaut të vet: „Bahu i fortë.“
<br>
<br>
<sup>12</sup> Ka me kqyr me i gjet ata që t’kanë luftu, po s’ki me i gjet mo. Ata që kanë lufu kundra teje kanë me u bo hiq, hiç kurgjo, sikur me kon s'kanë ekzistu kurr.
<br>
<br>
<sup>13</sup> Se unë, Jehovaj, zoti yt, po të kap për dore t’djathtë. Unë po t’thom: “Mos u tut, une ka me t’ndihmu.”
<sup>7</sup> Zanatlija e forcon punuesin e metalit. Aj që e rrafshon me çekan, e forcon atë që i bjen kudhrës. Për atë që ngjitet me saldim, thotë: „Asht mirë.“ Pastaj e forcojnë me gozhda, që mos me u rrëzu.
<br>
<br>
<sup>14</sup> Mos u tut, Jakob, ti krimbi i vogël. Une ka me t’ndihmu, o populli Izrael, thot Jehovaj, shëlbyesi yt, i Shenjti i Izraelit.
<br>
<br>
<sup>15</sup> Kqyre, une t’kom bo si nji mjet për shkeljen e grunit, të ri, me dhamba të mprehtë. Ti ka me i blu malet e ka me i bo pluhur, edhe kodrat ka me i bo si kashtë.
<sup>8</sup> „Po ti, o Izrael, je shërbëtori jem, ti, o Jakup, që të kam zgjedhë, ti pasardhës i mikut tem Abraham, <sup>9</sup> ti që të kam marrë pi skajet e tokës, ti që të kam thirrë pi pjesët ma të largëta të saj. Të thashë: ‘Ti je shërbëtori jem. Unë të kam zgjedhë, nuk të kam refuzu.
<br>
<br>
<sup>16</sup> Ti ka me i fry me kosë, edhe era ka me i marrë. Stuhija ka me i shpërnda. Ti ka me u gzu te Jehovaj edhe ka me u krekos te i Shenjti i Izraelit.
<br>
<br>
<sup>17</sup> T’varfrit e t’zezët mas seneve lypin ujë, po s’ka.<br> Gjuha ju thahet prej etjes.<br>Unë, Jehovaj, ka me ju pergjigj.<br>Une, Zoti i Izraelit, s’ka me i lon.
<sup>10</sup> Mos ki frikë, se unë jom me ty. Mos u tut, se unë jom Zoti yt. Unë kam me të forcu, po, kam me të ndihmu. Përnime kam me të mbajtë fort me dorën teme të djathtë të drejtësisë.’
<br>
<br>
<sup>18</sup> Nëpër kodra t’zhveshta ka me nxanë lumenj, edhe në rrafshina ka me qel burime. Shkretinë ka me ja kthy në pelgje, edhe token pa ujë në liqej ujit.
<br>
<br>
<sup>19</sup> Në shkretinë ka me mbjell bredha, akacia, murrizi e pisha. Në rrafshinen e thatë ka me mbjell dëllinja bashkë me frashnin edhe qiparin.
<sup>11</sup> Kqyr! Krejt ata që nxehen kundër teje kanë me u marrosë edhe kanë me u poshtëru. Ata që luftojnë kundër teje kanë me u zhdukë edhe kanë me marrë fund.
<br>
<br>
<sup>20</sup> Qashtu krejt kanë me pa e me marr vesh, kanë me mendu e kanë me kuptu që dora e Jehovajt e ka bo ket punë, edhe i Shenjti i Izraelit e ka kriju.
<br>
<br>
<sup>21</sup> “Qitni çashtjen juve”, thot Jehovaj. “Qitni argumentet e juve”, thot mbreti i Jakobit.
<sup>12</sup> Ke me i kërku burrat që luftojnë kundër teje, po s’ke me i gjetë. Burrat që të bajnë luftë kanë me u bo si diçka që s’ekziston, kurgjo hiq.
<br>
<br>
<sup>22</sup> “Sillni provat edhe tregona qka ka me ndodh. Kallxona qka ka ndodh ma herët, qe na me mendu për ta e me dit çka ka dal prej asaj, ose tregona qka ka me ardh ma vonë.
<br>
<br>
<sup>23</sup> Tregona qka ka me ndodh në të ardhmen, qe na me kuptu që jeni zota. Po, boni naj sen, qoftë i mirë a i keq, qe na me u qudit me ket që po shohim.
<sup>13</sup> Sepse unë, Jehovaj, Zoti yt, po ta kapi dorën e djathtë, unë që po të thom: ‘Mos ki frikë. Unë kam me të ndihmu.’
<br>
<br>
<sup>24</sup> Shini: ju jeni hiç, edhe çka boni ju osht hiç. Kush u kap mas juve osht neveri.”
<br>
<br>
<sup>25</sup> Unë e kom çu dikon prej veriut, edhe ai ka me ardh. Dikush prej lindjes që ka me e thirr emnin tem. Ai ka me i shkel sundust si baltën, sikur lonë argjendari nëpër token e lagët.
<sup>14</sup> Mos ki frikë, o Jakup, ti krimb i vogël, unë kam me të ndihmu, o popull i Izraelit“, shpall Jehovaj, Shpaguesi yt, i Shenjti i Izraelit.
<br>
<br>
<sup>26</sup> Kush e ka kallxu ket prej fillimit, qe na me dit? Kush e ka tregu ma herët, qe na me mujt me thonë: “Po, ka pasë drejt?” Përnjëmend, kurgjo: kurrkush s’e ka kallxu, kurrkush s’e ka shpallë, prej jush s’osht ni asnji fjal.
<br>
<br>
<sup>27</sup> Unë i pari i kom kallxu Sionit: “Kqyre, po vinë!”.<br> Edhe Jerusalemit ka me ja çu nji lajmëtar me lajme t’mira.
<sup>15</sup> „Kqyr! Të kam bo si nji vegël shirjeje, nji vegël të re me dhambë të mprehtë në dy anë. Ti ke me i shkelë malet edhe ke me i blu, edhe kodrat ke me i bo si byk.
<br>
<br>
<sup>28</sup> Po kqyri rreth e rrotull e s’ka kërkon.<br>Asnji njeri prej tyne s’del me m’kshillu.<br>Kur i pyes, s’kanë kurrfar pergjigje.
<br>
<br>
<sup>29</sup> Qe, krejt janë rrenë.<br>Punët e tyne janë hiç.<br>Figurat e tyne prej metali janë veq erë edhe hiq gjëja.
<sup>16</sup> Ke me i shoshitë në erë, edhe era ka me i marrë. Nji stuhi ka me i shpërnda. Ti ke me u gëzu për Jehovajn, edhe ke me folë me krenari për të Shenjtin e Izraelit.“
 
<br>
<br>
<sup>17</sup> „Ata që janë në hall edhe të vorfnit po kërkojnë ujë, po s’ka. Gjuha ju asht tha pi etja. Unë, Jehovaj, kam me ju përgjigj. Unë, Zoti i Izraelit, nuk kam me i lanë.
<br>
<br>
<sup>18</sup> Në kodrat e zhveshuna kam me bo me rrjedhë lumenj, edhe nëpër lugina kam me bo me shpërthy burime. Shkretinën kam me e kthy në pellg me kallamishte, edhe tokën pa ujë në burime uji.
<br>
<br>
<sup>19</sup> Në shkretinë kam me mbjellë cedrin, akacien, mirtën edhe pishën.
<br>
<br>
Në rrafshinën e shkretinës kam me mbjellë dëllinjën bashkë me frashërin edhe selvinë, <sup>20</sup> që krejt me pa e me njoftë, me pasë kujdes e me kuptu që dora e Jehovajt e ka bo këtë, edhe i Shenjti i Izraelit e ka kriju.“
<br>
<br>
<sup>21</sup> „Paraqitne rastin tuej gjyqësor“, thotë Jehovaj. „Paraqitni argumentet tueja“, thotë Mbreti i Jakupit.
<br>
<br>
<sup>22</sup> „Sillni prova edhe na kallxoni qka ka me ndodhë. Na kallxoni për ato që kanë qenë ma herët, që me menu për to edhe me marrë vesh qysh kanë përfundu, ose na shpjegoni qka ka me ardhë.
<br>
<br>
<sup>23</sup> Na kallxoni qka ka me ndodhë në të ardhmen, që ta kuptojmë se jeni zota. Po, boni diçka, qoftë mirë a keq, që me u habitë kur ta shohim.
<br>
<br>
<sup>24</sup> Kqyrni! Ju jeni diçka që s’ekziston, edhe ajo që e bani ju asht kurgjo. Kush ju zgjedh juve, asht i neveritshëm.
<br>
<br>
<sup>25</sup> Unë e kam çu dikë pi veriu, edhe aj ka me ardhë, dikë pi lindja, që ka me e thirrë emnin tem. Aj ka me i shkelë sundimtarët si me qenë baltë, si nji poçar që e shkel argjilën e lagët.
<br>
<br>
<sup>26</sup> Kush e ka tregu këtë pi fillimit, që na me mujtë me e ditë, ose kush ka kallxu për të në kohët e kalume, që na me mujtë me thanë: ‘Ka të drejtë’? Përnime, askush s’e ka shpallë! Askush s’e ka kallxu! Askush s’e ka ni as edhe nji fjalë pi ju!“
<br>
<br>
<sup>27</sup> Unë isha i pari që i thashë Sionit: „Kqyr! Qe ku janë!“ Edhe në Jerusalem kam me dërgu nji lajmëtar me lajme të mira.
<br>
<br>
<sup>28</sup> Po unë kqyra, edhe aty s’kishte kërkush. Mes tyne s’kishte asnji këshilltar. Edhe vazhdimisht ju kërkova përgjigje.
<br>
<br>
<sup>29</sup> Kqyrni! Krejt ata janë iluzion. Veprat e tyne janë kurgjo. Figurave të tyne pi metali janë veç erë edhe diçka e pavërtetë.
<br><br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v1 = Jes 41:21
| v1 = Jes 41:21

Aktuelle Version vom 20. Mai 2026, 19:31 Uhr



1 „Ngomni në heshtje, o ishuj. Popujt le t’i mbledhin forcat. Le të afrohen e pastaj le të flasin. Të mblidhemi bashkë për gjykim.

2 Kush e ka çu dikë pi lindja dhe e ka thirrë në drejtësi te kambët e veta, për me ja dorëzu popujt e me i bo mbretat me ju nënshtru? Kush i bon ata pluhur para shpatës së tij, edhe si kashtë të shpërndame para harkut të tij?

3 Aj i ndjek ata, vazhdon rrugën pa u pengu nëpër shtigje ku kambët e tij kurrë s’kanë shkelë.

4 Kush ka vepru edhe e ka bo këtë, kush i ka thirrë brezat njanin mas tjetrit pi fillimit? Unë, Jehovaj, jom i Pari, edhe me të fundit jom hala po i njejti.“

5 Ishujt e panë këtë edhe u frikësun. Skajet e tokës nisën me u dridhë. Ata afrohen edhe dalin përpara.

6 Njani e ndihmon tjetrin edhe i thotë vllaut të vet: „Bahu i fortë.“

7 Zanatlija e forcon punuesin e metalit. Aj që e rrafshon me çekan, e forcon atë që i bjen kudhrës. Për atë që ngjitet me saldim, thotë: „Asht mirë.“ Pastaj e forcojnë me gozhda, që mos me u rrëzu.

8 „Po ti, o Izrael, je shërbëtori jem, ti, o Jakup, që të kam zgjedhë, ti pasardhës i mikut tem Abraham, 9 ti që të kam marrë pi skajet e tokës, ti që të kam thirrë pi pjesët ma të largëta të saj. Të thashë: ‘Ti je shërbëtori jem. Unë të kam zgjedhë, nuk të kam refuzu.

10 Mos ki frikë, se unë jom me ty. Mos u tut, se unë jom Zoti yt. Unë kam me të forcu, po, kam me të ndihmu. Përnime kam me të mbajtë fort me dorën teme të djathtë të drejtësisë.’

11 Kqyr! Krejt ata që nxehen kundër teje kanë me u marrosë edhe kanë me u poshtëru. Ata që luftojnë kundër teje kanë me u zhdukë edhe kanë me marrë fund.

12 Ke me i kërku burrat që luftojnë kundër teje, po s’ke me i gjetë. Burrat që të bajnë luftë kanë me u bo si diçka që s’ekziston, kurgjo hiq.

13 Sepse unë, Jehovaj, Zoti yt, po ta kapi dorën e djathtë, unë që po të thom: ‘Mos ki frikë. Unë kam me të ndihmu.’

14 Mos ki frikë, o Jakup, ti krimb i vogël, unë kam me të ndihmu, o popull i Izraelit“, shpall Jehovaj, Shpaguesi yt, i Shenjti i Izraelit.

15 „Kqyr! Të kam bo si nji vegël shirjeje, nji vegël të re me dhambë të mprehtë në dy anë. Ti ke me i shkelë malet edhe ke me i blu, edhe kodrat ke me i bo si byk.

16 Ke me i shoshitë në erë, edhe era ka me i marrë. Nji stuhi ka me i shpërnda. Ti ke me u gëzu për Jehovajn, edhe ke me folë me krenari për të Shenjtin e Izraelit.“

17 „Ata që janë në hall edhe të vorfnit po kërkojnë ujë, po s’ka. Gjuha ju asht tha pi etja. Unë, Jehovaj, kam me ju përgjigj. Unë, Zoti i Izraelit, nuk kam me i lanë.

18 Në kodrat e zhveshuna kam me bo me rrjedhë lumenj, edhe nëpër lugina kam me bo me shpërthy burime. Shkretinën kam me e kthy në pellg me kallamishte, edhe tokën pa ujë në burime uji.

19 Në shkretinë kam me mbjellë cedrin, akacien, mirtën edhe pishën.

Në rrafshinën e shkretinës kam me mbjellë dëllinjën bashkë me frashërin edhe selvinë, 20 që krejt me pa e me njoftë, me pasë kujdes e me kuptu që dora e Jehovajt e ka bo këtë, edhe i Shenjti i Izraelit e ka kriju.“

21 „Paraqitne rastin tuej gjyqësor“, thotë Jehovaj. „Paraqitni argumentet tueja“, thotë Mbreti i Jakupit.

22 „Sillni prova edhe na kallxoni qka ka me ndodhë. Na kallxoni për ato që kanë qenë ma herët, që me menu për to edhe me marrë vesh qysh kanë përfundu, ose na shpjegoni qka ka me ardhë.

23 Na kallxoni qka ka me ndodhë në të ardhmen, që ta kuptojmë se jeni zota. Po, boni diçka, qoftë mirë a keq, që me u habitë kur ta shohim.

24 Kqyrni! Ju jeni diçka që s’ekziston, edhe ajo që e bani ju asht kurgjo. Kush ju zgjedh juve, asht i neveritshëm.

25 Unë e kam çu dikë pi veriu, edhe aj ka me ardhë, dikë pi lindja, që ka me e thirrë emnin tem. Aj ka me i shkelë sundimtarët si me qenë baltë, si nji poçar që e shkel argjilën e lagët.

26 Kush e ka tregu këtë pi fillimit, që na me mujtë me e ditë, ose kush ka kallxu për të në kohët e kalume, që na me mujtë me thanë: ‘Ka të drejtë’? Përnime, askush s’e ka shpallë! Askush s’e ka kallxu! Askush s’e ka ni as edhe nji fjalë pi ju!“

27 Unë isha i pari që i thashë Sionit: „Kqyr! Qe ku janë!“ Edhe në Jerusalem kam me dërgu nji lajmëtar me lajme të mira.

28 Po unë kqyra, edhe aty s’kishte kërkush. Mes tyne s’kishte asnji këshilltar. Edhe vazhdimisht ju kërkova përgjigje.

29 Kqyrni! Krejt ata janë iluzion. Veprat e tyne janë kurgjo. Figurave të tyne pi metali janë veç erë edhe diçka e pavërtetë.

Abgerufen von „https://bibla-popullore.org/index.php?title=Isaia_41&oldid=2266“