Luka 2: Unterschied zwischen den Versionen
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 5: | Zeile 5: | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>1</sup> Në ato ditë, Cezari Augusti e nxjerri urdhnin me u regjistru krejt banorët e perandorisë. <sup>2</sup> (Ky u kan regjistrimi i parë, kur Kiriniusi ishte guvernator i Sirisë.) <sup>3</sup> Krejt u nisën me u regjistru, secilli në qytetin e vet. <sup>4</sup> Edhe Jozefi u nis prej Nazaretit të Galilesë e u ngjit në Jude, në qytetin e Davidit, që thirret Betlehem, se u kan prej shpisë e fisit të Davidit. <sup>5</sup> Ai shkoj bashkë me Marinë me u regjistru. Marinë tash e kishte marrë për grue, qysh ishte premtu, dhe ajo u kan tash shtatzanë . <sup>6</sup> Sa ishin aty, Marisë i erdh koha me lindë. <sup>7</sup> Ajo e lindi djalin e vet, të parëlindunin, e mbështolli me pelena dhe e qiti në nji grazhd, se | <sup>1</sup> Në ato ditë, Cezari Augusti e nxjerri urdhnin me u regjistru krejt banorët e perandorisë. <sup>2</sup> (Ky u kan regjistrimi i parë, kur Kiriniusi ishte guvernator i Sirisë.) <sup>3</sup> Krejt u nisën me u regjistru, secilli në qytetin e vet. <sup>4</sup> Edhe Jozefi u nis prej Nazaretit të Galilesë e u ngjit në Jude, në qytetin e Davidit, që thirret Betlehem, se u kan prej shpisë e fisit të Davidit. <sup>5</sup> Ai shkoj bashkë me Marinë me u regjistru. Marinë tash e kishte marrë për grue, qysh ishte premtu, dhe ajo u kan tash shtatzanë . <sup>6</sup> Sa ishin aty, Marisë i erdh koha me lindë. <sup>7</sup> Ajo e lindi djalin e vet, të parëlindunin, e mbështolli me pelena dhe e qiti në nji grazhd, se në venin ku po rrishin se nuk ka pas ven për ta. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>8</sup> | <sup>8</sup> Në ato anë ka pas qoban, që rrishin jashtë në fushë, dhe naten ruajshin kopen. <sup>9</sup> Paprit, para tyne doli melaqja e Jehovës, dhe lavdia e Jehovës i ndriti rreth e rrotull. Ata u tutën shumë. <sup>10</sup> Po melaqja u tha: “Mos u tutni! Se ja, po ju bi ni lajm të mirë, që ka me i gëzu krejt popullin. <sup>11</sup> Sot, në qytetin e Davidit, ju ka lindë nji Shpëtimtar. Ai është Krishti, Zotnia. <sup>12</sup> Kjo ka me kanë shenja për ju: keni me gjetë ni foshnjë (bebe) që ves sa ka lind, të mbështjellun me pelena, e të shtrim në grazhd.” <sup>13</sup> Menjëherë, me melaqen u (paraqit) shfaq nji ushtri e madhe me melaqe, që po e lavdonte Zotin e po thojshin: <sup>14</sup> “Lavdi Zotit nalt në hava, dhe paqe në tokë mes njerzve që e kanë pëlqimin e Tij.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Kur | <sup>15</sup> Kur melaqet u kthyen në hava, qobant i thanë njani-tjetrit: “Hajde, paqara duhet me shku në Betlehem me pa se qka ka ndodhë, qka na e ka kallxu Jehova.” <sup>16</sup> U nisën menjëherë, dhe e gjetën Marinë, Jozefin, edhe foshnjën(beben), tu nejtë në grazhd. <sup>17</sup> Kur e panë, i kallxun se çka u ishte thanë për këtë thfëmij (bebe). <sup>18</sup> Krejt ata që e nijnë, u çuditën prej asaj që thanë qobanat. <sup>19</sup> Po Maria i mbajti krejt këto fjalë mbrenda vetes, edhe po i sillte në zemër,e po mendonte për to. <sup>20</sup> Qobant u kthyen apet. Ata po e madhnonin e po e lavdonin Zotin për krejt qka kishin nij e çka kishin pa. Krejt ishte ba qysh u thanë ma herët. | ||
<br> | <br> | ||
<sup>21</sup> Mas tetë ditësh, kur erdh koha me e rrethpre | <sup>21</sup> Mas tetë ditësh, kur erdh koha me e rrethpre thfëmijën, ia vunë emnin Jezus, emnin që melaqja e kishte thanë qysh para se me u ngjizë (lind). | ||
<br> | <br> | ||
<sup>22</sup> | <sup>22</sup> Masanej erdh koha për kurbanin e pastrimit, qysh e lypte ligji i Moisiut, edhe Maria e Jozefi e çunë Jezusin në Jerusalem me ia paraqit Jehovës, <sup>23</sup> qysh shkrun në ligjin e Jehovës: “Çdo mashkull i parëlindun ka me u thirr i shenjtë për Jehovën.” <sup>24</sup> Edhe e dhanë kurbanin, qysh e lyp ligji i Jehovës: “dy turtuj, ose dy pëllumba të ri.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>25</sup> N’ato ditë, n’Jerusalem ishte ni burrë i drejtë e besimtar, me emrin Simeon. Ai po pritte ngushëllimin për Izraelin, edhe Shpirti i Shenjtë ishte mbi të. <sup>26</sup> Përmes Shpirtit të Shenjtë, Zoti ia kishte kallxu që s’ka me vdekë pa e pa Krishtin e Jehovës. <sup>27</sup> I shtymë prej Shpirtit, ai erdh n’tempull. Kur prindërit e sollën fëmijën Jezus mbrenda, me i bo ato që e kërkonte zakoni i ligjit, <sup>28</sup> Simeoni e mori fëmijën n’krah, e lavdoi Zotin e tha: <sup>29</sup> “Tash, o Zot Sovran, po e liron shërbëtorin tand me shku në paqe, qysh e ki premtu. <sup>30</sup> Se sytë e mi e panë shpëtimin, <sup>31</sup> që Ti e përgatite me u pa prej krejt popujve: <sup>32</sup> ni dritë për me ua qitë n’pah kombeve, edhe lavdi për popullin tand, Izraelin.” <sup>33</sup> Babai e nëna u çuditën me krejt qka po thuheshin për fëmijën. <sup>34</sup> Simeoni i bekoi, edhe i tha Marisë, nanës së tij: “Ky fëmijë është caktu me bo që shumë n’Izrael me ra, e shumë me u çu prapë. Ai ka me qenë shenjë, kundër së cilës kanë me fol. <sup>35</sup> Edhe ty ka me të shpu ni shpatë e gjatë, që me dalë n’pah mendimet e shumë zemrave.” | <sup>25</sup> N’ato ditë, n’Jerusalem ishte ni burrë i drejtë e besimtar, me emrin Simeon. Ai po pritte ngushëllimin për Izraelin, edhe Shpirti i Shenjtë ishte mbi të. <sup>26</sup> Përmes Shpirtit të Shenjtë, Zoti ia kishte kallxu që s’ka me vdekë pa e pa Krishtin e Jehovës. <sup>27</sup> I shtymë prej Shpirtit, ai erdh n’tempull. Kur prindërit e sollën fëmijën Jezus mbrenda, me i bo ato që e kërkonte zakoni i ligjit, <sup>28</sup> Simeoni e mori fëmijën n’krah, e lavdoi Zotin e tha: <sup>29</sup> “Tash, o Zot Sovran, po e liron shërbëtorin tand me shku në paqe, qysh e ki premtu. <sup>30</sup> Se sytë e mi e panë shpëtimin, <sup>31</sup> që Ti e përgatite me u pa prej krejt popujve: <sup>32</sup> ni dritë për me ua qitë n’pah kombeve, edhe lavdi për popullin tand, Izraelin.” <sup>33</sup> Babai e nëna u çuditën me krejt qka po thuheshin për fëmijën. <sup>34</sup> Simeoni i bekoi, edhe i tha Marisë, nanës së tij: “Ky fëmijë është caktu me bo që shumë n’Izrael me ra, e shumë me u çu prapë. Ai ka me qenë shenjë, kundër së cilës kanë me fol. <sup>35</sup> Edhe ty ka me të shpu ni shpatë e gjatë, që me dalë n’pah mendimet e shumë zemrave.” | ||
Version vom 21. April 2026, 15:24 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Në ato ditë, Cezari Augusti e nxjerri urdhnin me u regjistru krejt banorët e perandorisë. 2 (Ky u kan regjistrimi i parë, kur Kiriniusi ishte guvernator i Sirisë.) 3 Krejt u nisën me u regjistru, secilli në qytetin e vet. 4 Edhe Jozefi u nis prej Nazaretit të Galilesë e u ngjit në Jude, në qytetin e Davidit, që thirret Betlehem, se u kan prej shpisë e fisit të Davidit. 5 Ai shkoj bashkë me Marinë me u regjistru. Marinë tash e kishte marrë për grue, qysh ishte premtu, dhe ajo u kan tash shtatzanë . 6 Sa ishin aty, Marisë i erdh koha me lindë. 7 Ajo e lindi djalin e vet, të parëlindunin, e mbështolli me pelena dhe e qiti në nji grazhd, se në venin ku po rrishin se nuk ka pas ven për ta.
8 Në ato anë ka pas qoban, që rrishin jashtë në fushë, dhe naten ruajshin kopen. 9 Paprit, para tyne doli melaqja e Jehovës, dhe lavdia e Jehovës i ndriti rreth e rrotull. Ata u tutën shumë. 10 Po melaqja u tha: “Mos u tutni! Se ja, po ju bi ni lajm të mirë, që ka me i gëzu krejt popullin. 11 Sot, në qytetin e Davidit, ju ka lindë nji Shpëtimtar. Ai është Krishti, Zotnia. 12 Kjo ka me kanë shenja për ju: keni me gjetë ni foshnjë (bebe) që ves sa ka lind, të mbështjellun me pelena, e të shtrim në grazhd.” 13 Menjëherë, me melaqen u (paraqit) shfaq nji ushtri e madhe me melaqe, që po e lavdonte Zotin e po thojshin: 14 “Lavdi Zotit nalt në hava, dhe paqe në tokë mes njerzve që e kanë pëlqimin e Tij.”
15 Kur melaqet u kthyen në hava, qobant i thanë njani-tjetrit: “Hajde, paqara duhet me shku në Betlehem me pa se qka ka ndodhë, qka na e ka kallxu Jehova.” 16 U nisën menjëherë, dhe e gjetën Marinë, Jozefin, edhe foshnjën(beben), tu nejtë në grazhd. 17 Kur e panë, i kallxun se çka u ishte thanë për këtë thfëmij (bebe). 18 Krejt ata që e nijnë, u çuditën prej asaj që thanë qobanat. 19 Po Maria i mbajti krejt këto fjalë mbrenda vetes, edhe po i sillte në zemër,e po mendonte për to. 20 Qobant u kthyen apet. Ata po e madhnonin e po e lavdonin Zotin për krejt qka kishin nij e çka kishin pa. Krejt ishte ba qysh u thanë ma herët.
21 Mas tetë ditësh, kur erdh koha me e rrethpre thfëmijën, ia vunë emnin Jezus, emnin që melaqja e kishte thanë qysh para se me u ngjizë (lind).
22 Masanej erdh koha për kurbanin e pastrimit, qysh e lypte ligji i Moisiut, edhe Maria e Jozefi e çunë Jezusin në Jerusalem me ia paraqit Jehovës, 23 qysh shkrun në ligjin e Jehovës: “Çdo mashkull i parëlindun ka me u thirr i shenjtë për Jehovën.” 24 Edhe e dhanë kurbanin, qysh e lyp ligji i Jehovës: “dy turtuj, ose dy pëllumba të ri.”
25 N’ato ditë, n’Jerusalem ishte ni burrë i drejtë e besimtar, me emrin Simeon. Ai po pritte ngushëllimin për Izraelin, edhe Shpirti i Shenjtë ishte mbi të. 26 Përmes Shpirtit të Shenjtë, Zoti ia kishte kallxu që s’ka me vdekë pa e pa Krishtin e Jehovës. 27 I shtymë prej Shpirtit, ai erdh n’tempull. Kur prindërit e sollën fëmijën Jezus mbrenda, me i bo ato që e kërkonte zakoni i ligjit, 28 Simeoni e mori fëmijën n’krah, e lavdoi Zotin e tha: 29 “Tash, o Zot Sovran, po e liron shërbëtorin tand me shku në paqe, qysh e ki premtu. 30 Se sytë e mi e panë shpëtimin, 31 që Ti e përgatite me u pa prej krejt popujve: 32 ni dritë për me ua qitë n’pah kombeve, edhe lavdi për popullin tand, Izraelin.” 33 Babai e nëna u çuditën me krejt qka po thuheshin për fëmijën. 34 Simeoni i bekoi, edhe i tha Marisë, nanës së tij: “Ky fëmijë është caktu me bo që shumë n’Izrael me ra, e shumë me u çu prapë. Ai ka me qenë shenjë, kundër së cilës kanë me fol. 35 Edhe ty ka me të shpu ni shpatë e gjatë, që me dalë n’pah mendimet e shumë zemrave.”
36 Aty ishte edhe Ana, bija e Fanuelit, prej fisit Asher, profeteshë, veç n’moshë të shtyme. Mas martesës, kishte jetu shtatë vjet me burrin e saj. 37 Pastaj mbeti vejushë, e tash ishte 84 vjeçe. Ajo kurr s’mungonte n’tempull. Ditë e natë i shërbente Zotit me agjërim e lutje. 38 Pikërisht n’at çast u afru edhe ajo. Filloi me falënderu Zotin, edhe u foli për fëmijën krejt atyne që po pritshin çlirimin e Jerusalemit.
39 Kur i krynë krejt, qysh e kërkonte ligji i Jehovës, u kthyen n’Galile, n’qytetin e tyne Nazaret. 40 Fëmija po rritej e po forcohej, po mbushej me mençuri, edhe pëlqimi i Zotit rrinte mbi të.
41 Prindërit e tij kishin zakon me shku çdo vit n’Jerusalem për festen e Pashkës. 42 Kur Jezusi i bani 12 vjet, u ngjitën atje, qysh ishte zakon për festen. 43 Mas ditëve të festës, kur u nisën për në shpi, Jezusi i ri mbeti n’Jerusalem, e prindërit s’e vërejtën. 44 Ata mendun se është me udhëtarët tjerë, edhe ecën ni ditë rrugë. Pastaj fillun me e lypë mes t’afërmve e t’njofshmve. 45 Kur s’e gjetën, u kthyen n’Jerusalem me e kërku kudo. 46 Mas tri ditësh, më në fund e gjetën n’tempull, tu nejtë në mes të mësuesve, po i nigjonte edhe po i bënte pyetje. 47 Krejt ata që po e nigjonin, po çuditshin për kuptimin e tij edhe për përgjigjet e tij. 48 Kur e panë prindërit, mbetën pa fjalë. Nana e tij i tha: “Bir, pse na e bone këtë? Ja, unë e babai jot të kemi lypë me merak të madh.” 49 Ai u tha: “Pse m’keni lypë? A s’e ditët që unë duhet me qenë n’shpinë e Babës tem?” 50 Po ata s’e kuptun qka po donte me thanë.
51 Pastaj u kthye me ta n’Nazaret, edhe vazhdoi me iu nënshtru atyne. Nana e tij i ruajti krejt këto fjalë n’zemër. 52 Jezusi po rritej n’mençuri e n’shtat, edhe po fitonte gjithnjë e ma shumë pëlqim te Zoti edhe te njerëzit.