Isaia 33: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Jes. 33 1-24 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Mjerë ti, o shkatërrues, që s'të kanë shkatërru,<br> | ||
< | ti që mashtron, po që s'të kanë<br> | ||
mashtru! Kur ta krysh shkatërrimin, kanë me t'shkatërru.<br> | |||
Kur ta krysh mashtrimin, kanë me t'mashtru.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> O Jehova, na trego mirësi.<br> | ||
Na e kemi shpresën te ti.<br> | |||
Bëhu krahu jonë çdo mëngjes,<br> | |||
<sup>3 | po, shpëtimi jonë n'kohë t'hallit.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>4 | <sup>3</sup> Kur nihet zhurma e madhe e trazirave, popujt ikin.<br> | ||
< | Kur ti çohesh, kombet shpërndahen.<br> | ||
<sup>5 | <br> | ||
< | <sup>4</sup> Qysh mblidhen karkalecat që s'ngihen kurrë, qashtu kanë me mbledhë plaçkë pi jush.<br> | ||
Kanë me u sulë mbi të si tufa karkalecash.<br> | |||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Jehovai ka me u lartësu, se aj<br> | ||
banon shumë nalt. Aj ka me e mbushë<br> | |||
<sup>7 | Sionin me gjykim t'drejtë e me drejtësi.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Aj i bon kohët e tua t'qëndrueshme.<br> | ||
< | Shpëtimi, mençuria, njohuria e respekti i madh për Jehovain kanë me qenë me bollëk.<br> | ||
Ky asht thesari i tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>7</sup> Kqyrni! Trimat po bërtasin n'rrugë. T'dërgumit për<br> | |||
<sup>9 | paqe po kajnë me lot t'hidhur.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8</sup> Rrugët e mëdha jonë shkretu.<br> | |||
Kërkush s'po kalon nëpër rrugë.<br> | |||
<sup>10 | Aj e ka thy besëlidhjen.<br> | ||
< | I ka përbuzë qytetet.<br> | ||
S'ka kurrfarë respekti për njeriun e vdekshëm.<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Vendi po mban zi e po vyshket.<br> | ||
<sup>12 | Libani asht turpnu, asht kalbë. Sharoni u<br> | ||
< | bo si shkretinë, e Bashani e<br> | ||
<sup>13 | Karmeli po i shkundin gjethet e veta.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> «Tash po çohem», thotë<br> | ||
< | Jehovai, «tash po ngrihem, tash<br> | ||
po e madhëroj veten.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15 | <sup>11</sup> Ju po ngjizni bar t'thatë e po lindni kashtë.<br> | ||
< | Fryma juaj ka me ju përpi si zjarr.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup> E popujt kanë me u djegë e me u bo si gëlqere.<br> | |||
Si gjemba t'premë kanë me marrë flakë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16 | <sup>13</sup> Ju që jeni larg, dëgjoni qka kom me bo!<br> | ||
< | E ju që jeni afër, pranojeni fuqinë teme!<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup> Gjynahqarët n'Sion jonë tutë.<br> | |||
<sup>17 | Ata që s'jonë besnikë i ka kapë dridhja:<br> | ||
< | 'Kush pi neve munet me jetu aty ku digjet nji zjarr i madh?<br> | ||
<sup>18 | Kush pi neve munet me jetu mes flakëve që s'shuhen kurrë?'<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>15</sup> Kush ec vazhdimisht n'rrugë t'drejtë, kush flet drejt,<br> | |||
kush s'e pranon fitimin e marrë me rrena<br> | |||
<sup>19 | e mashtrime, kush i largon duart pi ryshfetit, n'vend<br> | ||
< | që me e marrë, kush i mbyll veshët<br> | ||
kur flitet për derdhje gjaku, e kush i<br> | |||
<sup>20 | mbyll sytë për mos me pa kurgjo t'keqe,<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>16</sup> aj ka me jetu nalt. Vendet e forta<br> | |||
mes shkambinjve kanë me qenë strehë e sigurt<br> | |||
për të, bukën ka me e pas<br> | |||
<sup>21 | t'sigurume, e uji s'ka me i mungu kurrë.»<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>17</sup> Sytë e tu kanë me e pa nji mbret me krejt madhështinë e tij.<br> | |||
Kanë me pa nji vend shumë larg.<br> | |||
<sup>22 | <br> | ||
< | <sup>18</sup> Zemra jote ka me e kujtu tmerrin:<br> | ||
«Ku asht sekretari?<br> | |||
Ku asht aj që e peshonte haraçin?<br> | |||
<sup>23 | Ku asht aj që i numëronte kullat?»<br> | ||
<br> | |||
<sup>19</sup> S'ki me e pa ma atë popull t'pafytyrë, nji popull<br> | |||
që flet nji gjuhë aq t'huj sa s'munesh me e kuptu,<br> | |||
që belbëzon fjalë që ti s'munesh me i marrë vesh.<br> | |||
<sup>24 | <br> | ||
<br><br> | <sup>20</sup> Kqyre Sionin, qytetin ku i mbajmë festat tona! Sytë e<br> | ||
tu kanë me e pa Jerusalemin si nji vend ku<br> | |||
jetohet n'qetësi, si nji çadër që s'luhet pi vendit.<br> | |||
Kunjat e çadrës së tij s'ka me i nxjerrë kërkush<br> | |||
kurrë, e asnji litar i saj s'ka me u këputë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Atje, Jehovai madhështor ka me qenë për neve<br> | |||
si nji vend me lumenj e kanale t'gjana, ku<br> | |||
s'ka me kalu asnji flotë anijesh me rrema,<br> | |||
e as s'ka me lundru naj anije madhështore.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Se Jehovai asht Gjykatësi jonë, Jehovai<br> | |||
asht aj që na e jep<br> | |||
ligjin, Jehovai asht Mbreti jonë. Aj<br> | |||
asht që ka me na shpëtu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Litarët e tu kanë me u lëshu e me u varë.<br> | |||
S'kanë me mujtë as me e majtë direkun drejt, as me e shtri velën.<br> | |||
Atë kohë ka me u nda plaçkë me bollëk.<br> | |||
Edhe t'çalët kanë me marrë shumë plaçkë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> E asnji banor s'ka me thanë:<br> | |||
«Jom i smutë.» Popullit që banon n'atë vend ka me iu falë faji.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 2Kö 18:13; Jes 10:5 | | v1 = 2Kö 18:13; Jes 10:5 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:19 Uhr
1 Mjerë ti, o shkatërrues, që s'të kanë shkatërru,
ti që mashtron, po që s'të kanë
mashtru! Kur ta krysh shkatërrimin, kanë me t'shkatërru.
Kur ta krysh mashtrimin, kanë me t'mashtru.
2 O Jehova, na trego mirësi.
Na e kemi shpresën te ti.
Bëhu krahu jonë çdo mëngjes,
po, shpëtimi jonë n'kohë t'hallit.
3 Kur nihet zhurma e madhe e trazirave, popujt ikin.
Kur ti çohesh, kombet shpërndahen.
4 Qysh mblidhen karkalecat që s'ngihen kurrë, qashtu kanë me mbledhë plaçkë pi jush.
Kanë me u sulë mbi të si tufa karkalecash.
5 Jehovai ka me u lartësu, se aj
banon shumë nalt. Aj ka me e mbushë
Sionin me gjykim t'drejtë e me drejtësi.
6 Aj i bon kohët e tua t'qëndrueshme.
Shpëtimi, mençuria, njohuria e respekti i madh për Jehovain kanë me qenë me bollëk.
Ky asht thesari i tij.
7 Kqyrni! Trimat po bërtasin n'rrugë. T'dërgumit për
paqe po kajnë me lot t'hidhur.
8 Rrugët e mëdha jonë shkretu.
Kërkush s'po kalon nëpër rrugë.
Aj e ka thy besëlidhjen.
I ka përbuzë qytetet.
S'ka kurrfarë respekti për njeriun e vdekshëm.
9 Vendi po mban zi e po vyshket.
Libani asht turpnu, asht kalbë. Sharoni u
bo si shkretinë, e Bashani e
Karmeli po i shkundin gjethet e veta.
10 «Tash po çohem», thotë
Jehovai, «tash po ngrihem, tash
po e madhëroj veten.
11 Ju po ngjizni bar t'thatë e po lindni kashtë.
Fryma juaj ka me ju përpi si zjarr.
12 E popujt kanë me u djegë e me u bo si gëlqere.
Si gjemba t'premë kanë me marrë flakë.
13 Ju që jeni larg, dëgjoni qka kom me bo!
E ju që jeni afër, pranojeni fuqinë teme!
14 Gjynahqarët n'Sion jonë tutë.
Ata që s'jonë besnikë i ka kapë dridhja:
'Kush pi neve munet me jetu aty ku digjet nji zjarr i madh?
Kush pi neve munet me jetu mes flakëve që s'shuhen kurrë?'
15 Kush ec vazhdimisht n'rrugë t'drejtë, kush flet drejt,
kush s'e pranon fitimin e marrë me rrena
e mashtrime, kush i largon duart pi ryshfetit, n'vend
që me e marrë, kush i mbyll veshët
kur flitet për derdhje gjaku, e kush i
mbyll sytë për mos me pa kurgjo t'keqe,
16 aj ka me jetu nalt. Vendet e forta
mes shkambinjve kanë me qenë strehë e sigurt
për të, bukën ka me e pas
t'sigurume, e uji s'ka me i mungu kurrë.»
17 Sytë e tu kanë me e pa nji mbret me krejt madhështinë e tij.
Kanë me pa nji vend shumë larg.
18 Zemra jote ka me e kujtu tmerrin:
«Ku asht sekretari?
Ku asht aj që e peshonte haraçin?
Ku asht aj që i numëronte kullat?»
19 S'ki me e pa ma atë popull t'pafytyrë, nji popull
që flet nji gjuhë aq t'huj sa s'munesh me e kuptu,
që belbëzon fjalë që ti s'munesh me i marrë vesh.
20 Kqyre Sionin, qytetin ku i mbajmë festat tona! Sytë e
tu kanë me e pa Jerusalemin si nji vend ku
jetohet n'qetësi, si nji çadër që s'luhet pi vendit.
Kunjat e çadrës së tij s'ka me i nxjerrë kërkush
kurrë, e asnji litar i saj s'ka me u këputë.
21 Atje, Jehovai madhështor ka me qenë për neve
si nji vend me lumenj e kanale t'gjana, ku
s'ka me kalu asnji flotë anijesh me rrema,
e as s'ka me lundru naj anije madhështore.
22 Se Jehovai asht Gjykatësi jonë, Jehovai
asht aj që na e jep
ligjin, Jehovai asht Mbreti jonë. Aj
asht që ka me na shpëtu.
23 Litarët e tu kanë me u lëshu e me u varë.
S'kanë me mujtë as me e majtë direkun drejt, as me e shtri velën.
Atë kohë ka me u nda plaçkë me bollëk.
Edhe t'çalët kanë me marrë shumë plaçkë.
24 E asnji banor s'ka me thanë:
«Jom i smutë.» Popullit që banon n'atë vend ka me iu falë faji.